tag:blogger.com,1999:blog-19384287688277045742011-12-07T10:09:01.917-08:00Leda AtomicaFrau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.comBlogger1051100tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-89257912226364562712011-12-07T05:04:00.000-08:002011-12-07T05:53:16.767-08:00ერთხელ ისიც ძილში...<br />7 დეკემბერია და სრული პასუხისმგებლობით შემიძლია ვთქვა რომ მეძინება. მაგრამ ყველაფერი ხომ არაა ეს. საკმარისზე მეტი ფიქრი მიწევს უკვე ბოლო რამდენი ხანია. დროის შეგრძნება აღარ მაქვს, მირბიან სუსხიანი დღეები. ხანდახან დავფიქრდები და მენანება დრო რომელიც ვერ მოვახმარე საკუთარ ინტერესებს სათანადოდ, მაგრამ ამ დროის ხარჯვის მიზანიც ჩემი ცხოვრების ნახევარზე მეტს მოიცავს. ჩემი ინტერესებისთვის მაინც ვიცლი დროდადრო. <br />ზამთარი მიშლის ხელს. <br />პარალელური სამყარო.<br />"ქვე წვა ვით კლდისა ნაპრალსა ვეფხი პირგამეხებული"–ო თქვა და ყვლაზე გენიალურად გადმოგვცა ქალის სიძლიერე. ქალი თავისი ბუნებით ველური მხეცი. ხავერდივით მხრებს ვნების ალმური ასდის. <br /> ქალი მაცდური. <br />ფერადოვნების მფრქვეველი.<br />სატყუარა.<br />აბსტრაქტულ ფიგურებად სერავს გაშიშვლებული ალვის ხის ტოტები ვარდიფერ ჰორიზონტს, სადღაც მზე ჩავიდა. სადღაც მუსიკას უდარდელად უსმენენ. სადღაც დარჩა სინორჩის განცდაც.<br />ლამაზი თმა მაქვს. <br />ერთ რაღაცაზე ვფიქრობ. აი ის ზღაპარი რომ მგონია და მისი განხორციელების შანსი რომ არის. <br />არ მიყვარს აქეთ რომ მიდის ჩემი გონება. <br />საკმარისია.<br />30 წუთი დარჩა.<br /><br /> <br />მოწყენილი ვარ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8925791222636456271?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-7588384592548790692011-11-12T10:50:00.000-08:002011-11-13T11:57:03.766-08:00გვიანი შემოდგომისთვის უცნაური მძიმე სუსხი, სულს ამძიმებს.<br />სიცივე ხისტს ხდის ყველაფერს. ბუნება ბოლო სიტყვებს ამბობს. <br />ქალი ზღვასავით მშვიდი.<br />თმა გაზმორილი გველივით, თმა უფსკრულის კიდემდე წვდებოდა და ბრილიანტის ბრწყინვალებაც მატულობდა. <br />სურნელი სველი თმის, გაიხლართა ხელები მასში. <br />ქალი დაიღალა და დაწვა.<br />მის გონებაში გაიშალა ჰორიზონტზე მოარული ემოციები, მოგონება წარსულის, აწმყოსი და მომავლის. <br />წარსულმა თავისი წაიღო, აწმყო გაურკვეველი? მომავალი ბუნდოვანი. <br />დროის უმისამართო დინება თავისას შვება. მოკლე დღის სიმოკლევე ამბავს ამოკლებს, ამბავი რომელიც ყოველ დღე იქმნება, ებმევა ერთმანეთს და უსულო წიგნად იკვრება.<br />ცარიელი ფურცლები. <br />თმა მოარულია მის სხეულზე. სიშიშვლის სიმძაფრეს მალავს ყველაზე ღიად. <br />ალბათ ერთხელ ერთ ამბად მოვთხრობ ყველაფერს ან არც მოვთხრობ. ამ ყველაფერს ხომ ეპოქალური მნიშვნელობა აქვს ჩემთვის, აბა ისე ამდენს ხომ არ ვიფიქრებდი მასზე. <br />სრული უწონობა? სადაა? ზღვაში...<br />თმა ისევ უფსკრულისკენ ექაჩება. <br />თმა ლოხ ნესის ურჩხულს ეძებს. <br />ხვეულებში გამქრალი ყველა სურნელი, ყველა შეხება და ტკივილი. როგორც გველის თითოეული დაკლაკნვა არის სიბრძნის მეტყველება ზიზღში გაფანტული. <br />ის ისევ დაწვა, ისევ გაიშალა ჰორიზონტზე მხოლოდ მოგონებები, არანაირი სინანული, მხოლოდ სიმდიდრის შეგრძნება. <br />დაკარგული ნივთის დაბრუნება სურს მხოლოდ. <br /><br />ამჯერად ამ ყველაფერს მხოლოდ და მხოლოდ ზეპელინის ელფერი აქვს...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-758838459254879069?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-42402370267654736532011-10-05T02:00:00.001-07:002011-10-05T02:00:55.889-07:00თბილა დღეს. <br />მეც კარგად გამოვიყურები. <br />საერთოდ კარგი ამინდი + კარგად გამოვიყურები, ერთგვარი ტანდემია. ყველაზე ცუდი ხასიათის მესაც კი რაღაც ოდნავი სიმსუბუქე მეპარება ხოლმე.<br />კარგად გამოვიყურებიში რა იგულისხმება? მე რომ მიყვარს ისეთი დეტალები რომ დამდევს გარეგნულად, დერეფნებში, სართულებზე, ქუჩის მონაკვეთებზე რომ გაოცებას არ მალავს.<br />კარგი. <br />გუშინ ღამე დავასრულე "ფალიაშვილის ქუჩის ძაღლები"... აქაც შემიყვარდა ერთი, მთავარი გმირი ზაზა შემიყვარდა. როგორც ოდესღაც "დიდოსტატის მარჯვენა"–ში მეფე გიორგი შემიყვარდა, როგორც დოსტოევსკის "იდიოტისთვის" მინდოდა მოვლა და ჩახუტება. <br />ველოდები"უცხოს".<br /><br />გემოვნება გაქვს.<br />წერის ნიჭი გაქვს.<br />ქალური სინატიფე გაქვს.<br />სული, გული და გონება გაქვს, როგორც მთლიანობა.<br />ჩაიში ერკვევი.<br />საინტერესო ხარ.<br />სექსუალური ხარ, აი მისტიკურად სექსუალური.<br /><br />გამეღიმა, ოღონდ არა ჯოკონდასავით. მესამე ღიმილია, საკუთარ თავს რომ უღიმი. უღიმი იმას რაც გტკენს ნუთუ? <br />ზაზა ალბათ გულით გამიგებდა ბოლოდმე, სადღაც შევუყვარდებოდი კიდეც, მაგრამ აი ისე, ცუდი ცხოვრების გამო რომ სრულფასოვანი შეყვარებულობა არ იქნებოდა.<br />იდიოტი ყველაზე კარგად იქნებოდა ჩემთან, ბედნიერად, სასიამოვნოდ, მაგრამ წავიდოდა, თავისი სუსტი ბუნების გამო.<br />მეფე გიორგი? რაღაცას ვერ გაუძლებდა, რასაც ვერავინ უძლებს. ოღონდ არ ვიცი ამ ვერ გაძლებას როგორ გამოხატავდა.<br /><br />ჟასმინის ჩაი გავუყავი. არა, მთლიანად მას გადავულოცე. <br />დამონება.<br /><br />ვერ ვუყრი თავს. <br />მაინც რა უცნაურად კარგად გამოვიყურები დღეს<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4240237026765473653?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-50688633363615787982011-10-03T04:07:00.000-07:002011-10-03T07:10:09.932-07:00ახლა ერთი, მსოფლიოსათვის უკვე ბანალური, კითხვა გამიჩნდა, ნეტავ რა იმალება ჯოკონდას ღიმილში?<br />და საერთოდ იღიმის რომ? <br />ქალი მიმნდობი და სასტიკი, ეპოქალური მნიშვნელობის ფენომენი, რომელიც შობს ორ უკიდურესობას და მას შორის არსებულს. <br />ქალის ღიმილი მძიმეა. თუ გიღიმის ან იმდენად ძლიერად უყვარხარ, რომ მხოლოდ ღიმილი შველის ამის დაფარვაში, ან იმდენად უარყოფითადაა შენს მიმართ განწყობილი რომ ზრდილობის გამო ცდილობს არ გადმოანთხიოს ბოღმა შენზე. საერთო ჯამში ღიმილი ქალის საფარველია, რომლის უკან უამრავი რამ იმალება. აი ამის ამოხსნას ცდილობს კაციობრიობა უკვე რამდენი ხანია. ღიმილი კი ინდივიდუალურია. <br />გეგმა მქონდა, რა წიგნების წაკითხვას ვაპირებდი და უცბად სრულად პირველ ადგილას ამ წიგნებში აკა მორჩილაძის – "ფალიაშვილის ქუჩის ძაღლები" აღმოჩნდა, გარკვეული გარემოებების გამო. ჯერ მხოლოდ ნახევარი წავიკითხე, არ დავწერ აქ რა გავიგე და რა არა, უბრალოდ ჩემთვის უკვე ცნობილი ისტორიაა ჯერჯერობით. <br /><br />პრელუდიაა პირველი.<br />უბრალოდ გრძნობ, კარგია, თბილია, მოგწონს. <br />ღრმავდება.<br />მეორე. გააზრებული, ემოციურად დატვირთული და მძაფრი. <br />ყოველი სამი ქმნის სრულყოფილებასო,ნათქვამია.<br />დახუჭე თვალები და წარმოიდგინე.<br />სხეული ხურს.ფიქრები ხურს.<br />მეცხრე. <br />ხან სიმფონია, ხან ნაწყვეტი, ხან უბრალოდ ყველანაირი ბოლოს აღმნიშვნელი. <br />ყველაფერი რღმად ნათელია.<br />არც საკრალურია, არც არაფერი. <br />უბრალოდ მიყვარს.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-5068863336361578798?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-45949003503626293252011-09-27T00:18:00.000-07:002011-09-28T00:56:33.125-07:00სიმძიმე.<br />არ ემსახურება ეს ნაწერი დეპრესიის არცერთ სახეს, უბრალოდ 28 სექტემბერივით მუქ ფერებში ვარ.<br />ამხელა სამყაროში სრული სიმარტოვე. <br />მეგონა...მეგონა...მეგონა. ეს სიტყვა 21–ე საუკუნის სამყაროში არ უნდა არსებობდეს, რადგან არაფერია საგონებელი, ან არის ან არა. ადამიანები გასცდნენ ჰომოსაპიენსის არსს და უფრო მეტი შესაძლებლობა აქვთ, შექმნან ის რაც უნდათ და ამაში მოიაზრება მთელი მატერიალური და არამატერიალური სამყაროს თავისებურებანი, მაგრამ გაანალიზება ამ შესაძლებლობისა მასიურად არ არსებობს, ამიტომ ისევ ჰომოსაპიენსების დონეზე რჩებიან. და მაინც, რისი თქმაც მინდა ცოტა ბუნდოვნად დავტოვებ, ყველამ გაიგოს თავისთვის. კიდევ ერთი რამ მიკვირს, რატომ ეზარებათ ადამიანებს არსებობა და მისით ტკბობა? არ დავწერ აქ სიმარტივის თავისებურებებზე, მისადმი ადამიანების რთულ მიდგომაზე, გაურკვევლობისგან ფარულ თუ არაფარულ დეპრესიებზე, ეს ყველაფერი დიდ დროს წაიღებს და შეიძლება კადნიერებაშიც ჩამომერთვას. უბრალოდ დაკარგეს სიტყვა "ჰარმონია" გამოხატული არა მხოლოდ 8 ანბანურ ასო–ბგერაში. <br />მოვიწყინე? ძალიან ბევრ მოსაწყენ ადგილას და მომენტშიც კი არ ვიწყენ ხოლმე. უბრალოდ "რასაცა გასცემ შენია, რაც არა დაკარგულია" ჩემზე არასდროს ვრცელდებოდა. <br />დღეს მივდივარ კლასიკური მუსიკის კონცერტზე, რაღა დაგიმალოთ და ისევ მარტო. <br />ცოტა განტვირთვა.<br />წარმოიდგინეთ, რამდენ რამესაც აქ ვწერ ხოლმე, ყველაფერი რაღაც დოზით და ფორმით მხვდება და შემდგომ ვწერ, მადლობას გადავუხდი იმ ადამიანებს და მოვლენებს რომლებიც მიბიძგებენ ყველაფერ ამის დაწერას. <br />აი, ზუსტად ახლა მივუსადაგე სიტყვა ჩემს მდგომარეობას, იმედგაცრუებული ვარ. რომ განვმარტო ეს იმედგაცრუება, ორმაგი უარყოფა გამოდის ასე, რომ ესეც დავტოვოთ ასე. ბოლო დროს ბევრ რაღაცას ვტოვებ ასე.<br /><br />და მაინც ... <br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-PW9JUdwOAAg/ToLRcISVLnI/AAAAAAAAAkk/rabcdM1CMhs/s1600/tumblr_lqrou7kDOe1qcxieko1_500.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-PW9JUdwOAAg/ToLRcISVLnI/AAAAAAAAAkk/rabcdM1CMhs/s320/tumblr_lqrou7kDOe1qcxieko1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657314363121675890" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4594900350362629325?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-9049860823691830282011-09-16T11:05:00.000-07:002011-09-16T12:08:01.610-07:00შორიდან ექოების ხმა ისმის.<br />მინუს უსასრულობიდან, პლუს უსასრულობამდე.<br />უცბად დაიგრიალა და პოსეიდონის რისხვით მოსულმა შთანთქა მიწიერი ვნება, მოარული.<br />აი რა დრო დადგა, ფურცელმა ძალა დაკარგა. გაცვდა, გაშავდა, წიგნადაც ვერ იკინძება.<br />შემოდგომა.<br />ემოციები შიშვლდება. მიწას სწყურია რაღაც სველი, სწყურია ცის გოდებით მოსული კაცობრიობის ცოდვა. <br />ღმერთების რისხვით მზე გაორებულა. ესეიგი ყველა ის ემოცია გაორდა რომლითაც ვინმეს მზეს იფიცებდნენ? ყველას ჩვენი მზე გვქონია და იყოს ის მეორე მზეც იმ პირველთან, მაშინ იმის შიშიც არ უნდა გვქონდეს თუ "მზე ჩაესვენა ბნელსა ვჭვრეტთ, ღამესა უმთენაროსა", მეორე ხომ მაინც დარჩება.<br />რისხვა თუ მადლი, ეგეც საკითხავია.<br />ყოველგვარი ადამიანური ტკივილის დასაბამი რა არის, თუ არა ჩვენსავე თავში გაღმერთებული მოლეკულები. ეს მოლეკულები ქმნიან იმ ატომს რომელიც ქალს ნაღმად აქცევს...ატომური ქალბატონი, ჩემთვის ესაა. დიდებული მოარული რამ, ემოციათა მთელი კასკადი, დახვეწილობა, ყველა საიდუმლოს გასაღები, თავდავიწყების მორევი, გველი...კაცობრიობის ცოდვა! აი ატომური ქალბატონი როგორია! <br />Die Frau mit den zwei Gesichtern <br />მე მაპატიეთ აზრი გამიწყდა. <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-b6k2Fc0rTh8/TnOeJIra1mI/AAAAAAAAAkU/QnqgE6WB9BA/s1600/tumblr_lrj1tmbXuy1qav6uco1_500.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 186px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-b6k2Fc0rTh8/TnOeJIra1mI/AAAAAAAAAkU/QnqgE6WB9BA/s320/tumblr_lrj1tmbXuy1qav6uco1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5653035837065713250" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-904986082369183028?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-7769870290051562742011-09-09T10:20:00.000-07:002011-09-09T11:04:01.560-07:00მარტო გრძნობდა თავს...<br />როგორც ყოველთვის საღამოს გრილი შხაპი, შიშველ სხეულზე დაღლილად მოცმული მოკლე ხალათი, ჩაი, მუსიკა, სიბნელე. ეს იყო მისი ყოველდღიურობა. ხო და ინდური სურნელოვანი ჩხირის დანთება აუცილებელი კომპონენტი.<br />ამ საღამოსაც ყველაფერი იგივე იყო, მხოლოდ ალკოჰოლი იყო ახალი საგანი. ფიქრები უფრო ირეოდა, რასაც ფსიქოდელიური ბლუზი მეტ სიმძაფრეს მატებდა, სხეული - მხურვალე და ნაზი. თმა უშველებლად გრძელი და სრიალა. უყვარდა გარემოს შექმნა, ეხლაც ტკბებოდა ამ გარემოთი. საერთოდ მთელი ცხოვრება რაღაცას ქმნიდა. <br />აღმოსავლური მუსიკა.<br />აღმოსავლური მუსიკა რაღაც განუსაზღვრელობის და სივრცის ულევ მარაგს გვაძლევს. <br />სიცხე. <br />ყოველი უჯრედი რაღაცნაირად იკუმშება და ფართოვდება თითქოს, გინდა კანს დაეხსნა. მხარი შიშველი და აბრეშუმისებრი. სხეულს გასცდა, თვალები ქვემძრომივით ოდნავ მოჭუტა და ცალი ლოყით გაღიმებული უყურებდა საკუთარ თავს. არაფერზე ფიქრობდა და ზუსტად ამ არაფერზე ფიქრისთვის ააშენა მთელი ეს სიტუაცია.<br />შემოდგომის სასიამოვნო საღამო, რბილი და ემოციური, რა იქნება რომ...არა აქ გაგრძელება არ ღირს. <br />ახლა იგი ზმანება იყო, ზმანება რომელიც უბრალოდ დაიღალა ზმანებად ყოფნით. რეალობის საზღვრების დარღვევა ყველაზე კარგად შეეძლო, ალბათ ესაა მისი ყველაზე დიდი უარყოფითი რაც გააჩნია, მაგრამ უყვარდა მაინც.<br />ახლა იგი არ იყო ადამიანი, გადაქცეულიყო მდედრ ასპიტად. სხეული - თხელი, უბრალო, გამოკვეთილი, ნაზად მკვრივი, სრიალა...ყველა ემოცია ჰაერში ქრებოდა. <br />და მაინც აქ დავამთავრებ მე, მეტი არ ღირს. <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-CLCqWB3P8vs/TmpTq9FfHtI/AAAAAAAAAkM/j5ttVh0dCF4/s1600/fabian-perez-giorgina-79166.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-CLCqWB3P8vs/TmpTq9FfHtI/AAAAAAAAAkM/j5ttVh0dCF4/s320/fabian-perez-giorgina-79166.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5650420679906893522" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-776987029005156274?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-79910469697461818542011-09-04T12:06:00.000-07:002011-09-04T12:52:01.007-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-laaYuP9SACI/TmPUaSMjlTI/AAAAAAAAAj8/LNXqNZpKJZM/s1600/tumblr_lcb0t69k951qaomu5o1_500.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-laaYuP9SACI/TmPUaSMjlTI/AAAAAAAAAj8/LNXqNZpKJZM/s320/tumblr_lcb0t69k951qaomu5o1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5648591905678923058" /></a> <br />შემოდგომა ვიგრძენი. <br />მიუხედავად იმისა, რომ ზაფხული ძალიან მიყვარს, შემოდგომას სულ სხვა რამ მოაქვს, სიცივენარევი ამინდები და ხასიათებიც, ჩაის სხვადასხვა არომატები, სიმყუდროვეს ადვილად იპოვი, ოდნავ თბილი სამოსი, წიგნებიც განსაკუთრებულად კარგად იკითხება, მუსიკა სხვანაირად ჟღერს, განსაკუთრებით კლასიკური მუსიკა. რაღაც დონეზე ჩემი ახლანდელი მდგომარეობაც კი აღვწერე. <br />რაც შეეხება ზღვის ემოციებს, რაღაც არ მინდა ბათუმზე ცალკე გავაკეთო პოსტი, ალბათ იმიტომ რომ თითქმის არაფერი ხდებოდა, ძირითადად სახლში ვიყავი, ვკითხულობდი წიგნებს, გავდიოდი ზღვაზე, შევიგრძნობდი, ჩავდიოდი ფსკერამდე და ვცდილობდი ჩავხუტებოდი. საღამოს გასეირნება და ასე გადიოდა დღეები. <br />გრიგოლ რობაქიძის "ჩაკლული სული" რომ წავიკითხე კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი რომ საჩემო მწერიალია ეს ადამიანი. მიყვარს მისი წერის სტილი, მისი შედარებები, მისი სიმძაფრე. პატარა ამონარიდს მოვიყვან: "კაცმა შეხედა ქალს. იგი წამომართულიყო. ველური ნესტოებით ისრუტავდა შორეულ სივრცეებს. ის იყო ძუ, მიწისა და მიწის სუნთქვის შეკრული ძალა. კაცი უძრავად იდგა. კვლავ სტანჯავდა ნეითის ნათქვამი:" ნაყოფი, რომელიც მე ვშვი, მზე იყო..." როგორ? ღვთიური სხივი მოხვდა მეორეს, ბნელს, გაურკვეველს, წიაღს, დედაკაცს. ამით დაიწყო ღმერთის ცხოვრება, მაგრამ ღვთიურს უნდა შეეწირა თავისი ძალის ნაწილი.სიბნელიდან სინათლე წარმოიშვა, წიაღმა შვა მზე. გველს არ შეუცდენია პირველი ადამიანები. "თუ იმ ხის ნაყოფს იგემებთ, იქნებით როგორც ღმერთები." ევამ იგემა, ადამმა იგემა - და იყო დაბადება და ღვთიური საქციელი." <br />ჩამოვიტოვოთ წიგნები, მხოლოდ იმას ვიტყვი რომ წასაკითხ გეგმაშია ალბერ კამიუს "უცხო", თეოდორ დოსტოევსკის "ეშმაკნი" და კნუტ ჰამსუნის "მისტერიები". <br />შემოდგომა...ყველანაირი ემოციის გამძაფრება და გადასხვაფერება. ამ დროს გონების მექანიზმი სხვანაირად იწყებს მუშაობას. კლასიკური მუსიკა როგორ უხდება შემოდგომას, ყველაზე დიდი დოზით შემოდგომაზე ვუსმენ ხოლმე. <br />ეს ჩემგან: http://www.youtube.com/watch?v=iFvqvZOtCF0&feature=related <br />ღამე გრძელი და მისტიური. ბუნება ვნებიანად შიშველი. ჰაერი მკაფიო. სურნელი მკაცრი. თვალები გახელილი. სხეული მორიდებული. თმა აფორიაქებული. გრძნობა აშლილი. <br /> <br />ძალიან მძაფრად დავიწყე აღქმა ამ შემოდგომის. <br /> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-bBE_ynVDFpw/TmPUmfH3GxI/AAAAAAAAAkE/D6NTO9mk9TY/s1600/tumblr_lcb0stTMv01qaomu5o1_500.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-bBE_ynVDFpw/TmPUmfH3GxI/AAAAAAAAAkE/D6NTO9mk9TY/s320/tumblr_lcb0stTMv01qaomu5o1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5648592115307322130" /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-7991046969746181854?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-22410042628308465272011-08-09T14:32:00.000-07:002011-08-09T14:36:45.374-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-GLuSrMleNUs/TkGnkhn-yyI/AAAAAAAAAj0/csxIbnPSx98/s1600/tumblr_lpmbomGwne1qfuveyo1_500.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 238px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-GLuSrMleNUs/TkGnkhn-yyI/AAAAAAAAAj0/csxIbnPSx98/s320/tumblr_lpmbomGwne1qfuveyo1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638972454387764002" /></a> <br /> <br />ეს ვიპოვე tumblr-ზე და მაშინვე მივხვდი რომ ჩემია, მე ვარ, მე მეკუთვნის და ყველაფერია გამოხატული ჩემი. უამრავი რამ წერია ამ ნახატზე, ასე რომ ყველამ თავისებურად წაიკითხოს <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-2241004262830846527?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-40257740416952804652011-07-02T08:06:00.000-07:002011-07-02T08:53:33.848-07:00თავდაპირველად, სალამი...<br />ადვილია სხვისთვის იმის თქმა, რასაც თავს არიდებ...ერთი კარგი რამ სჩვევია ადამიანთა მოდგმას, სხვისთვის რჩევათა მთელი კორიანტელის დაყენება, თუმცა ეს ახლა რატომ ვთქვი და საიდან მოვიტანე არ ვიცი...ძალიან გათიშული ვარ, მხოლოდ 2-3 საათი მეძინა და ისე ვარ, სხვა განზომილებებს ვხედავ. ისე, მიყვარს ამ სხვა განზომილებებში ბოდიალი, პირამიდაში გარდატეხილი სხივებიც სხვა ფერია და მელოდიებიც ნოტებად დაშლილი დაფრინავს...სრული უწონობა...<br />მაგრამ წონა თუ არ მივეცით საკუთარ თავს, სულ დინამიკაში ჩემი მტერი იყოს, წონა გვაჩერებს ერთ კონკრეტულ ადგილას და ხანდახან გაჩერებაც სასარგებლოაო, აბა თაგვები ხომ არ ვართ, სულ ვთხაროთ, ვთხაროთ, რომ ბოლოს მაინც კატა გამოვთხაროთ. <br />დამბურძგლა...ჩემს დაბურძგვლას რამდენიმენაირი დეფინიცია აქვს, მბურძგლავს როცა: რაიმე მეამაყება, რაიმე ეროვნულს ვუყურებ ან ვუსმენ, ვუსმენ ლედ ზეპელინს და როცა მიყვარს.<br />ადამიანებმა არასდროს უნდა დავკარგოთ ის რაღაცეები რაც შინაგან სამყაროს გვივსებს და დამიჯერეთ ყველაფერი ეს მხოლოდ ჩვენ ხელთაა, თუ დაკარგავ შენი ხელით კარგავ და არანაირი გარემოებაა შუაში. ერთხელ როცა ხელები გავშალე და მივეცი გზა ჩემს სამყაროს ნაწილებს მდინარესავით გადინებულიყო, მივხვდი მხოლოდ ხორცი რჩებოდა მოარული და სასწრაფოდ მოვუჭირე მარწუხები.<br />შ ე ი ნ ა ხ ე თ და გ ა ა ვ ს ე თ... <br />ერთი რამ არის კიდევ, ყველამ თავის პანდორას ყუთს კარგად მიხედოს და გადამალოს, მხოლოდ შავ კვალს ტოვებს ჯოჯოხეთური ფერადოვნებით აბმული თვალები...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4025774041695280465?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-49328673327545227512011-06-06T05:45:00.000-07:002011-06-06T06:03:32.627-07:00ეს დავწერე ერთხელ, ეხლა კი კორექცია გავუკეთე და ისე ვდებ აქ, რადგან აქტუალობა არ დაუკარგავს ჩემთვის...<br /><br />რა არის თამაშთა თეორია ? ეკონომიკურ ენაზე განმარტებულია, რომ იგი არის სტრატეგიულ სიტუაციებში ადამიანთა ქცევის შესწავლა. ,,სტრატეგიულით,, აღვნიშნავთ ისეთ სიტუაციებს, რომლებშიც თითოეულმა ადამიანმა გადაწყვეტილების მიღებისას უნდა გაითვალისწინოს ის, თუ როგორ მოიქცევიან სხვები მისი ქცევის საპასუხოდ.<br />მოდით გავცდეთ სიტყვა ეკონომიკას და ყოველივე ადამიანთა ჩვეულებრივ, ჩემი აზრით კი, არც თუ ისე ჩვეულებრივ ურთიერთობებში გადმოვიტანოთ. ძნელია ადამიანთა ქცევის შესწავლა, პრინციპში რაღაც დონეზე შეუძლებელიც, ადამიანი ხომ უდიდესი ფენომენია თავისი შინაგანი სიმდიდრეებითა და სიბინძურეებით. სტრატეგიული სიტუაციები ბევრი ადამიანისთვის უცხოა, იღებს გადაწყვეტილებას ისე, რომ არ ითვალისწინებს რეზულტატს, რომელიც შეიძლება მომაკვდინებელიც იყოს. რეზულტატს, რომელიც საკუთარი თავისგან არის გამოწვეული, ხშირად ავიწყდებათ, რომ სხვისგან იღებენ. და ვინ არის სხვა? ეს არის პირი, რომლისთვისაც ასევე ცნობილი უნდა იყოს სტრატეგიული სიტუაციები, მაგრამ ასე არ არის ძირითადად. რეზულტატი კი უარყოფითი მიიღება როგორც წესი. ადამიანთა ქცევაში მასიურად უგულებელიყოფა სხვათა გათვალისწინება, რასაც ვთვლი, რომ არასწორია... ურთიერთობები...დიდი ლაბირინთები.... ეს ხომ არამარტო სტრატეგიულ სიტუაციათა ჩახლართული ლაბირინთებია. და მაინც ის ხიბლი, რაც თან სდევს ნებისმიერი სახის ჰომოსაპიენსურ ურთიერთობებს, ჩვენთვის, ადამიანებისთვის შეუცნობელია და აქტიურად განვაგრძობთ საკუთარ თავთან ჭიდილს იმისთვის, რომ არ დავუშვათ შეცნობის შესაძლებლობა....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-X0x1q0Zlmtk/TezPwGZ2PAI/AAAAAAAAAjc/7rOi1RGjwA8/s1600/Threads-826thread.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 249px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-X0x1q0Zlmtk/TezPwGZ2PAI/AAAAAAAAAjc/7rOi1RGjwA8/s320/Threads-826thread.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615091260683860994" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4932867332754522751?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-88069188330485440632011-06-01T12:28:00.000-07:002011-06-01T14:27:20.961-07:00ჰორიზონტი.<br />თითქოს არაფერი და რიგზეა ყველაფერი და პრინციპშიც ასე ჩავთვალოთ, მაგრამ ძნელია როცა ჰელიუმით გაბერილი ბუშტივით დაგყვება ერთი ფიქრი თან და ელოდები როდის გასკდება...და გეშინია.<br />რა მონოტონური გამოვდივარ, მაგრამ ეს არაა მოწყენა, უბრალოდ გააზრებული მონოტონურობაა. ბევრი რამ არის რასაც ვაჩუმებ და ვინახავ, ასე ჯობს.<br />ეხლა ლედ ზეპელინის ქვეშ ვწერ, ამერია თავგზა : ) <br />ყოველთვის მაფორიაქებს და მრევს, მასთან დაკავშირებული ყველაფერიც...არასდროს მეგონა თუ ისევ ჩაერეოდა რაიმეში...<br />გავიქცე მინდა და ვერ გავრბივარ, არ მაქვს გასაქცევი, არ არის არც გზა და არც გავიქცევი, რადგან მე ვირჩევ აქ ყოფნას. გაქცევა რადგან ვახსენე ნუ გგონიათ რომ პრობლემები მახრჩობს ან რაიმე მსგავსი მოსაწყენი რამ არის შუაში, გაქცევა რამდენიმე მნიშვნელობით ვთქვი...<br />რა იქნება, რომ....არა არაფერი,აქ არ დავწერ და საერთოდ არ დავწერ და არც ვიტყვი...რაღაც სენტიმენტებს ვატყობ ჩემ თავს და არ მომწონს ეს მე, არადა რეალურად ყველაფერი საუკეთესოდ ვიცი და ამ ცოდნას უარვყოფ დაჟინებით, ეს მომწონს სადღაც კიდეც, მაგრამ აკრძალული ხილის ამბავს მაინც ვერ გადაასხვაფერებ ადამიანი, მთავარი ისაა რომ იხმარონ ჭკუა და არ აკრძალონ, რომ უფრო არ წაეტანო. ვერ ვიტან ადამიანი საკუთარ თავს რომ იზღუდავს და ამას ვაკეთებ მე, მაგრამ მე რომ მკითხოთ ვიცი რასაც ვაკეთებ და ასეა სწორი და ეს ასე უნდა იყოს და ჩამოვყვები მთელ არგუმენტებს. საინტერესოა შემდგომ პოსტში რას ვიტყვი, აქტუალურობაში რა შეეჯიბრება რას...<br />რა იქნება რომ...<br /><br />ესეც თქვენ, კაი ბლუზური ლედ ზეპელინი<br />http://www.youtube.com/watch?v=0vtxuQmDoTE&feature=related<br /><br />Deus Vobiscum!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8806918833048544063?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-75150236194844871112011-05-21T11:56:00.000-07:002011-05-22T11:06:27.940-07:00წესით ის ეტაპი უნდა იყოს ჰორიზონტს რომ უყურებ ჰორიზონტობდეს, მაგრამ აი რა ხდება...იდეები თავისუფლად კი დაფრინავენ და შემოქმედებითად ვიხარჯები, მაგრამ წეღან როცა ლამაზ ბანტს ვკრავდი გულსაბნევისთვის, კანკალმა ამიტანა, გაიარა ყველა უჯრედი და რიტმულად ამაფორიაქა. მიზეზები არც ისე ცოტა და არც ისე უმნიშვნელო. ზოგადად საკუთარ თავს ვთხოვ ყოველთვის ბევრს, ადამიანებისგან კი მხოლოდ ყურადღებას ვითხოვ, ეს არის ჩემი მაქსიმუმი სხვა ადამიანების მიმართ მოთხოვნებიდან. <br />ნუთუ ბევრია? <br />დღეს დაღლილი ვარ, მაგრამ მაინც წონასწორობას ვინარჩუნებ, ზოგადად შევეჩვიე ამ კონდინციას, საუკეთესო მდგომარეობაა წონასწორობის მდგომარეობა, მიუხედავად გარკვეული შინაგანი წინააღმდეგობებისა და პროტესტებისა. <br />აი ადამიანებს არ ესმით, როცა რაიმეს "ეჭიდებიან" ან შეეჭიდონ ან ნუ აგდებენ ნახევრადშეჭიდებულს, არასდროს მესმოდა ეს. იქნებ ეს ჩემი უარყოფითიცაა რომ მე ბოლომდე "შეჭიდება" მჩვევია და არსებობს რაიმე დაუწერელი კანონი ამის ცდომილების შესახებ? არა ხო :/<br />გული მწყდება და არც იმას დავწერ რაზე მწყდება, მაგრამ გააზრებულად და სწორად მწყდება გული და ესაა ცუდი ზუსტად...აი როცა რაღაც პროცენტით ეჭვი მაინც გეპარება შენი გულის წყვეტის სიმართლეში მაინ გაქვს იმედი რომ არ ხარ სწორი შენს გულის წყვეტაში, მაგრამ როცა არ არსებობს ეჭვი, აი ამ დროს გრძნობ მთელი სიმძაფრით ამ გრძნობას.<br />რაიმე კარგი წიგნი მინდა...<br /><br />How I wish how I wish you were here...ისევ pink floyd-ის ქვეშ ვწერ : )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-7515023619484487111?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-71853488657818629672011-05-15T14:12:00.000-07:002011-05-15T14:52:55.177-07:00Hello?<br />Is there anybody in there?<br />Just nod if you can hear me.<br />Is there anyone at home?<br />Come on, now,<br />I hear you're feeling down.<br />Well I can ease your pain<br />And get you on your feet again.<br />Relax.<br />I need some information first.<br />Just the basic facts<br />Can you show me where it hurts?<br />მლაშე გემო იგრძნობა...სიმლაშეს წყალი უხდება, წყალი კი ყველაფერს აქრობს, რეცხავს და შლის. ეს ის დროა როცა ადამიანებთან კონტაქტი იზღუდება და მკაცრად განსაზღვრული მოქმედებები იკავებს ადგილს, ამიტომ მოვდივარ აქ და ცოტას ვთავისუფლდები.<br />დედოფალიო...გილიოტინაო...სცენაო...ნიღბებიო...წავიდა გენაცვალე ის დრო, წავიდა. <br />რა მენატრება და სადმე გაშლილი ადგილი განუსაზღვრელობის გრძნობას რომ ტოვებს, იმ ადგილზე ჩემი საყვარელი მუსიკის მოსმენა, ღრმა ჩასუნთქვა და ძლიერი ჩახუტება. ძნელია როცა სიცარიელე ახლოს არის და არ გინდა მოგიახლოვდეს...არადა მარტივად შეიძლება წელიწადის ამ სეზონით ტკბობა. <br />ასეა თუ ისე დავაკვირდი რა, აღვნიშნავ რომ გაჭირდა და თან ისე რომ ეს სიტყვა შეესაბამება ცხოვრების ყველა ასპექტს, განსაკუთრებით გაჭირდა ჩვენში, ადამიანებში. გვიჭირს ფიქრებში, გვიჭირს მოქმედებებში, გვიჭირს თავისუფლებაში, გვიჭირს საკუთარი მეს დაცვაში, გვიჭირს არსებობა...რატომ და ძირითადად ჩვენი სურვილების დათრგუნვაში ვატარებთ ცხოვრებას და საკუთარი თავის ჩარჩო პირობებში მოქცევას ვცდილობთ, ვითომ ასე იმ "ერთის" მიღწევისკენ უფრო წინ მივიწევთ, თუმცა ის "ერთი" ძირითადად არ არსებობს და ცხოვრების გარკვეული ეტაპის ბოლოს აღმოვაჩენთ რომ ნახევარზე მეტი სიცოცხლე იმაში გავლიეთ რომ იმ "ერთისკენ" მივდიოდით, არადა ყველაფერს რომ დავაკვირდეთ მარტივადაა, როგორც წესი ყველა დროსა და სივრცეში წინ გვიდევს პირობითი "განძი" რომელიც შენია, უბრალოდ უნდა გამოიყენო სწორად, მაგრამ ჩვენ რისი ადამიანები ვართ რომ ლაბირინთის დასაწყისში არ დავდგეთ და იქიდან ვეცადოთ განძის ძიებას. ეხლა ვინც ამას წაიკითავს, იტყვის ამას უყურე გამოაცხო რაღაც სიტყვები და თავი შემოქმედი ჰგონიაო...არადა მე მხოლოდ იასამნის სურნელი მინდა, დიდი სივრცე, მუსიკა და ჩემ თმაში გახვეული თბილი ხელები...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-7185348865781862967?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-83183086252112526942011-05-13T13:08:00.000-07:002011-05-13T13:46:53.052-07:00დღეს რაღაცეებს ვფიქრობდი ორ უკიდურესობაზე და მხოლოდ ამ ორის არსებობის აფსურდზე, მაგრამ აი ეხლა მივადექი იმ აზრს რომ არსებობს ორი უკიდურესობა ერთ რაღაცაში, ესაა "გაგება" და "არ გაგება" აქ მესამე არ არსებობს...მესამე მხოლოდ მისაღებია ნებისმიერი სხვა მოვლენისთვის. <br />და რა ხდება? აი ერთ დღეს ავდექი და მივხვდი რომ ცხოვრების მრავალფეროვნებებს შორის უმრავალფეროვნესობამ გაიელვა...ნუ კაი გაიელვა. შემდეგ გამოიელვა...ნუ კაი ესეც გამოელვება. და ბოლოს დადგა ჩემს წინ და შემომაჭყიტა, ოპტიკური ილუზიებიდან ტვინამდე მივიდა და დავჯექი. დიდი ხანია ასე არ მოვკალათებულვარ, თბილად და მყუდროდ, უბრალოდ სხვანაირად და სწორად. <br />მაგრამ ჰოი " " მეთქი და რად გინდა...ისევ ვუბრუნდებით ნაწერის დასაწყისს.<br /><br />და საერთოდ მე ხშირად უკიდურესობის მესამე მხარეს ვემხრობი, რომლის ახსნას ამ ნაწერში არ ვაპირებ, დაინტერესების შემთხვევაში პირადად მივიღებ კითხვას...<br /><br />1-ის 25 წუთია. მარცხენა ხელზე ჩამოდებული თავი დამძიმებულა. რატო არაფერს ვუსმენ? ეხლა ეს ნაწერი მოწუწუნე ინსომნია დამართული ადამიანისას გავს და მეცინება :)არც ინსომნია მჭირს, არ წუწუნი მჩვევია, უბრალოდ ვერ ვისვენებ. აი როცა ვერ ვისვენებ ყველაფერს ვაკეთებ იმისთვის რომ მოვისვენო, ნუ აქაც არსებობს გარკვეული რისკები და ამ რისკების არასწორად გათვლის შემთხვევაში, ჩემი ხისტი ხასიათის მექანიზმი იწყებს მუშაობას და ყველაფერი ექცევა სულ სხვა მხარეს, მაგრამ და აქ არსებობს ერთი მაგრამ რის უკანაც სიტყვების კორიანტელია. <br />აქ უნდა დავასრულო...რაღაც გაწყდა ჩემში სამწუხაროდ და იქნებ ძილში გადაებას...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8318308625211252694?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-85467348178009753332011-03-03T11:05:00.000-08:002011-03-03T11:59:31.490-08:00წესით ამ პოსტს გაზაფხულის სუნი უნდა ჰქონდეს, მაგრამ ნესტის სუნს შეგპირდებით მხოლოდ.<br />უცნაური რიტმი აიკიდა დღეებმა, წამის სისწრაფით ხდება დღისა და ღამის მონაცვლეობა და მაინც დღის სიგრძეზე ისმის წუწუნი. ან იქნებ მხოლოდ მე მეჩვენება, რომ დღეები წამის მეათასედის სისწრაფით მისდევენ ერთმანეთს? როგორც უნდა იყოს კმაყოფილი ვარ. ისე, დიდი ხანია ეს ფრაზა არ მითქვამს. საერთოდ კმაყოფილების საზომი სხვანაირად ზომავს ჩემთვის კმაყოფილებას, მაგრამ ამჯერად საზომის დადგენილ ნიშნულებს სულაც არ შეესაბამება ეს კმაყოფილება. ასეა თუ ისე კმაყოფილი ველოდები გასაფხულის სურნელი როდის შევარდება ნესტოებში (ნუ ცალ ნესტოში მთლად ვერ ვიგრძნობ, რადგან ვერ ვსუნთქავ კარგად ამ ცალი ნესტოთი)ტვინს გააბრუებს და ელვისებური სისწრაფით ფეხის თითებამდე დამივლის, აი მაშინ ვიტყვი რომ დროა...მაგრამ რისი დროა? <br />დრო დრო დრო...არასდროს მესმოდა ამ დროის, თუნდაც მისი მუდმივისრბოლის. დროს ხან მკურნალის სახელს მიაწერენ, ხან რაღაცის მომტანისას და ხანაც რისას, მოდი და სდიე მის ფუნქცია მოვალეობებს, მგონი თვითონაც არ იცის. ეხლა დროის შესახებ რომ გავყვე საუბარს, ვინმემ შეიძლება ”ფილოსოფოსობო” მითხრას, რაც დიდად არ მინდა. ასე რომ მივატოვოთ დრო დროებით. <br />რანი ვართ, რისთვის მოვედით? <br />აგე, იმ ჰორიზონტს გახედე, მზეს რომ სოფლის კვერცხის გულის ფერი აქვს, როგორ ესვენება მუქ იასამნისფრად მიყუჩებულ ზღვაში, თითქოს მისი გაფერადება უნდაო...ბუნების ერთ-ერთი საოცარი სიმფონიაა. ან ის არ არის სიმფონია ტყეში რომ შეხვალ, იგრძნობ მიწის სურნელს, ყურს ჩიტების სტვენა და მცენარეთა შრიალი რომ ხვდება? რასაკვირველია, ყოველივე ეს მიწის გულის ფეთქვას ჰგავს. მოგისმენიათ მიწის გულისთვის? <br />აი ახლაც რა სინდისით უნდა ვთქვა რომ ”ფილოსოფოსობას” არავინ დამწამებს...<br />ყოველთვის რაღაცას წამოვიწყებ და შემდგომ...ამ წუთას აზრი გამიწყდა, გამაწყვეტინეს, მოდი ასე დავტოვებ ამ ნაწერს, მგონი არაუშავს...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8546734817800975333?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-35149629190720538022011-01-15T11:57:00.000-08:002011-01-15T12:54:36.365-08:00შეგრძნება აი ისეთი, მრავალსართულიანი შენობის თავზე რომ დგახარ,ოცნებაში მოსული გვიანი გაზაფხულის ნიავი სახესა და სხეულზე რომ გეცემა და გრძნობ რაღაც უგრძნობს...არ გაინტერესებს ჭიანჭველად ქცეული ადამიანების მიმოსვლა, ან არა მოდი გვიანი გაზაფხულის საღამო იყოს, აი ისეთი ქუჩაში არც ისე ბევრი ადამიანი რომ არის...ეს შეგრძნება. ისე რა კაია შეგრძნების გამოგონება, გამოგონების მომენტში გრძნობ წამიერად. <br />კაია ილუზიები...აქ ყველაფერი ხდება, აქ ყველა საზღვარი ირღვევა და შენეული რეალობა იქმნება, აქ შეგიძლია შენებურად იცხოვრო და იყო უბრალოდ ბედნიერებისგან გაღიმებული მრავალსართულიანი სახლის სახურავზე.<br />რატომ სახლის? იმიტომ რომ ოდესღაც მაგაზე დამიწერია...<br />ხანდახან ისეთი ძნელია...<br />სახლში მინდა, აი იმ სახლში ადრე რომ ვცხოვრობდი, თუმცა ეგ სახლი არაა, ეგ მე ვარ, თორემ სახლი იგივეა. დაჟინებით ვუვლი და ვალამაზებ ფასადს, აი შიგნით კი დასალაგებელია. ბევრი რამ არის გადასაყრელი. აუცილებლად დავალაგებ.<br />ეხლა ხომ ძალიან მინდა შორს ყოფნა, აი იმ გამოგონილი გრძნობით დავდიოდე და ვტკბებოდე ყველაფრის სიმარტივით...ვტკბებოდე, როგორ ლამაზად ყვავის მეზობლის ნუშის დიდი ხე და უბრალოდ იმით რომ მე და მე მარტო დავსეირნობთ....<br /><br />ეჰ...ისევ ილუზიები...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3514962919072053802?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-84313387496030792052011-01-06T12:31:00.000-08:002011-01-06T13:08:32.457-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/TSYudfBXO2I/AAAAAAAAAjE/lajxUXZGrYU/s1600/Christmas_wallpaper_14_1.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/TSYudfBXO2I/AAAAAAAAAjE/lajxUXZGrYU/s320/Christmas_wallpaper_14_1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559181874113756002" /></a><br />შობის ღამეა...გარემო თოვლს უნდა დაეფარა და სადღაც შორიდან ალილოს გალობაც უნდა მოისმოდეს, მაგრამ არც თოვლია, არც გალობა...<br />ხალხი ტაძრებს შეკედლებულა და ერთ მუჭ მადლს ითხოვენ ახალშობილი იესოსგან...ყველას რაღაცის სჯერა და ყველა რაღაცას მოელის...<br /> მიყვარს ეს ღამე. სასწაულები ხდება შობასო და მეც ველოდები ყოველ წელს ჩემს სასწაულს, გავაღებ ფანჯარას ისე რომ ანგელოზი შემოეტიოს და ვანთებ სანთელს ამ გაღებულ ფანჯარასთან...<br />არ არის ბევრი რამ რისიც მჯერა, აი შობის ღამის სასწაულების ყოველთვის მეჯერა... ამ ღამეს ყველას მინდა სანუკვარი სურვილი შეუსრულდეს...ამ ღამეს ჰაერში ხომ ბეეევრი ანგელოზი დაფრინავს და მინდა ყველა ადამიანთან თავისი ანგელოზი მიფრინდეს...<br />მე კიდევ ჩემი ანგელოზის ლოდინში ძილიც მომერია...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8431338749603079205?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-47223996567764262522010-11-19T11:11:00.000-08:002010-11-19T12:10:20.908-08:00ხანდახან ისევ მოდის ხოლმე ფიქრები, რა იქნებოდა შორეულ 70-იან წლებში რომ მეცხოვრა...<br />ამ გადმოსახედიდან რა იქნებოდა? <br />მეცმეოდა წელში გამოყვანილი კუბოკრული პერანგი, თმა ისევ გრძელი, ერთ წვრილ ნაწნავში ჩაყოლებული ბუმბულით, ერთი თოკით შუბლზე, ჯინსი - რკინის უცნაურ ბალთიანი ყავისფერი ქამრით, ფეხზე ”ოქსფორდების” მსგავსი რამ, ოღონდ ჭრელი...ხელზე სამაჯურები, ცალ ხელში ლუდი მეორეში სიგარეტი...მეყოლებოდა ჩემზე მაღალი გამხდარი ბოიფრენდი, ტანზე მომდგარი ჯინსითა და მაიკით...გრძელი თმა...უცნაური გამომეტყველება...ხშირად გიტარით ხელში...კედები... <br />ვივლიდით ერთად...მდინარის პირას წამოვწვებოდით, მოვწევდით, გავიცინებდით, ცაზე ცისარტყელაში გაბნეულ ნოტებს დავუქნევდით ხელს და ის დამიკრავდა რამეს... წავიდოდით ფესტივალებზე კარვით, რომელსაც გარედან ჩემი ხელით დახატული თავისუფლების სიმბოლო ექნებოდა...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/TObXovFgW1I/AAAAAAAAAio/RAOpULlBPOg/s1600/dff5b5191573.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 254px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/TObXovFgW1I/AAAAAAAAAio/RAOpULlBPOg/s320/dff5b5191573.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5541353486360271698" /></a><br />იქნებოდა....იქნებოდა როომ? ხანდახან ეს ბოდვაც რაღაც სასიამოვნოდ საფიქრალია და კადრების მთელ წყებას გადმოგიშლის გონებაში... <br />ვზივარ 21-ე საუკუნის თბილისში, რომელიც ასე 2 ათეული წელია საბჭოთა კავშირის მარწუხებიდან გამოთავისუფლდა და აქტიურად ცდილობს ევრო ინტეგრაციისთვის გაიჭაჭოს, ხშირად უსარგებლო რეფორმებით...თუმცა ყველაფერი მაინც მდარედ შორეულ ოცნებათა მხარეებზე ფიქრებით მიდის და ვოცნებობ ისე, როგორც იმ დროის თბილისელი ალტერნატიულად მოაზროვნე ახალგაზრდები სარდაფებში უსმენდნენ ”ზეპელინების” ”ფარფლების” და ”ბიტლების” ფირფიტებს და ოცნებობდნენ წთელი ციდან თავისუფლების ცის ქვეშ მოხვედრას... <br />ნისლია...აცივდა და თბილისი თავის ჩვეულ რუხ სახეს იბრუნებს, აი ისეთს ერთფეროვნება ხასიათში, ჩაცმულობაში და ამინდებში რომ არის ხოლმე...თბილისს რომ უხდება, ვისაც წერა უყვარს ბევრს რომ აწერინებს, ვისაც ჩაი უყვარს ბევრ ფინჯანს ავსებინებს, ვისაც სიმყუდროვე იმისთვის მყუდროება რომ მოაქვს... კიდევ ერთ ფინჯანს დავლევ და დავუბრუნდები რეალობას 70-იანების მუსიკის თანხლებით... <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/TObZa2Bv5PI/AAAAAAAAAi4/XbfZanVCmjk/s1600/1960s-1970s-graphics.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 246px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/TObZa2Bv5PI/AAAAAAAAAi4/XbfZanVCmjk/s320/1960s-1970s-graphics.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5541355446728647922" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4722399656776426252?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-39304332046607055322010-11-12T11:41:00.000-08:002010-11-12T12:25:43.076-08:00ხოდა...ერთხელაც რამდენიმე წლის წინ დრო რომ იდგა, იმ დროში გავიცანი, ზღვისპირა ქალაქ ბათუმში...მე 16-ის ის 18-ის...მახსოვს რომ ”ის ყველაზე კარგია” მეთქი ვთქვი...აი აქედან დაიწყო...დროის გასვლასთან ერთად უფრო ახლობელი ხდებოდა, ბევრს ვეკითხებოდი და ბევრსაც ვიგებდი მისგან...როცა რაღაც ამერეოდა თავში ვიცოდი ვისთვისაც უნდა მიმემართა ხოლმე...ძალიან შემიყვარდა...აი ხომ არის ხოლმე ცხოვრებაში ვიღაც მნიშვნელოვანი ადამიანები რომ გვყავს ხოლმე, ოღონდ გამორჩეულად ცალკე რომ არიან შენს გულში და გონებაში აი ეგეთი გახდა ჩემთვის...<br />ყოველთვის გამორჩეულად გემრიელი სუნი ჰქონდა და ყოველთვის გამორჩეულად გემრიელად იცოდა ჩემთვის უკანალზე ჩქმეტა...<br />ეხლახანს ვნახე...ისევ აჩქარდა გულისცემა...გამიხარდა...ჩავეხუტე, როგორც არასდროს ისე...მინდა ისევ ჩემი მეგობარი იყოს...<br /><br />გილოცავ დაბადების დღეს......შენ არც იცი როგორ ძალიან მიყვარხარ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3930433204660705532?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-42524264505060233992010-10-28T14:47:00.000-07:002010-10-28T15:18:02.219-07:00გა20და9ვდა უკვე...ბლენა ან ბნელა...ცას ისევ გაურკვევლად მუქი ფერი აქვს...<br />ძილთან მოსული ეს სიტყვებიც პოსტად ქცეული ანომალიაა, მიყვარს ასეც ხოლმე...თავში გეგონება ჭანჭველების ჯარი დადის და ეს ჭიანჭველები ნელ-ნელა ჩამოდიან სხეულზე, ჯერ კისრიდან ჩაუყვებიან ზურგს, მერე ყელიდან ჩადიან ნელ-ნელა და მთელ სხეულზე გედებიან... მომართავ ათივე თითს მათ მოსაშორებლად და თვალებიც მინაბული მიყვება ყველა ხელის მოძრაობას და ერთიანად სიამოვნების მორევში ეშვები... წამებშვე უბრუნდები რეალობას და ხვდები რომ თვალების 1/2 უკვე ღრმა ძილშია და მეორე 1/2 კი იმიტომაა ფხიზლად რომ ლოგინამდე მისასვლელი ბილიკი დაგანახოს...<br />უკვე ჭიანჭველებიც აღარ დადიან...ზამთრის სუსხი შემოეპარა სახსრებს...გაზაფხულის სითბო ხელის მტევნებს...შემოდგომის ფერადოვნება კი თმებს...ზაფხული არ ჩანს...<br /><br />ტვინში არსებული მაგისტრალები გადაიკეტა...<br /><br /><br />ერთხელ როცა პატარა გოგო ვიყავი, მინდოდა დიიიიდი გოგო გავმხდარიყავი...<br /><br />გავითიშე, მეძნება....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4252426450506023399?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-67807544956256520732010-10-05T08:00:00.000-07:002010-10-05T10:38:34.192-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/TKthGU8zq8I/AAAAAAAAAiY/MlIRCWLn0jo/s1600/Rainy_Day_Texture_01_by_KaramNatour_Resource.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/TKthGU8zq8I/AAAAAAAAAiY/MlIRCWLn0jo/s320/Rainy_Day_Texture_01_by_KaramNatour_Resource.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5524616129230908354" /></a>დაბრუნდა რუხი დღეების აღლუმი...მინორი მოიტანა...ყველა სადღაც ბუნაგის სიმყუდროვეს ეძებს, ზოგი ცხელ სასმელს ეტანება, ზოგი მუსიკას უსმენს ამინდის შესაბამისს...ზოგი თბილ პლედშია გახვეული ვინმე მეორესთან ერთად...ზოგი მარტო გახვეულა და ელოდება მეორეს...ზოგიც მარტოა და არც არავის ელოდება... <br />თითო წვიმის წვეთზეა დამოკიდებული ემოციის სიმძიმე...<br />ჩვეულებისამებრ გაისმის ცის კიდობნიდან სამგლოვიარო ზარები...ვიღაცა ჩუმად გოდებასაც ასწრებს და ბნედადაცემული ფიქრების ერთ წერტილზე კონცენტრაციას ახერხებს... <br />ასეთ დროს, როგორც წესი, ჩემთვის დავდივარ გაყურსული ფიქრებში, უჟმური სიცივე შემომიჩნდება ხოლმე და სახეამრეზილი ვხვდები თითოეულ გამვლელს, თუმცაღა მაინც ვცდილობ ღიმილიანი მზერა მქონდეს, ღიმილი ხომ ერთგვარად რაღაცა დადებითის გაცემაა...<br />ნაბიჯები...ჩქარი ნაბიჯები...მხარზე გადაკიდებული საშლელი, კვალის წასაშლელად...კვალის რომლისაც გრცხვენია...კვალი რომელიც ისევ მწარედ გაჭერს წიხლს...მუსიკა კი თან გდევს როგორც დემონი, რომელიც ყველაზე ბნელ კუთხეში გელოდება...<br />ერთი პატარა ქუჩა...ქუჩა თბილი და მეწამული...ქუჩა სადაც უბრალოდ სასმელში ჩაძირული სულები ბოდიალობენ..სხედან..ეწევიან...კოცნიან...ეხვევიან...ცეკვავენ ტანგოს...<br />ლამპიონმა ზემოდან დამხედა და მთლად გასხივოსნებულ ალქაჯს დავემსგავსე...ოდნავ გავიწიე...ახლა უკვე ჩემი ჩრდილი უაზროდ საშიშ ზმანებას ჰგავდა...დამღალა ასეთ რაღაცეებზე დაკვირვებებმა... ჩამოვჯექი ერთ მორიდებულ ბარში...დაიწყო ჩაიში ხრჩობის სეზონი? დაიწყო...და დავეშვი ფინჯნის ფსკერზე მძიმედ...გარშემო ახრჩოლებული თამბაქო საყლაპავი მილიდან ჩადიოდა...ჩადიოდა და მთელ სხეულს ამძიმებდა...დავახველე რამდენჯერმე...დავიღალე...ავდექი და გამოვუყევი ქუჩას...<br />თითოეული მოქმედების ბანალური აღწერაა, თუმცა ეს რეალობის თანმდევია...<br />ჩემი ჩრდილი დავინახე, ცეკვავდა...არ მივაქციე ყურადღება, უბრალოდ მორიგი აკვიატება მეგონა... დავინახე წითლად მოელვარე ბაფთა თმაზე...დავინახე მორიდებულად საკინძე გახსნილი კაბა... დავინახე ხელის ხელზე შეხება... დავინახე სხეულების მიახლოება და ერთ სხეულად მოძრაობა...წითელი ბაფთის შეხსნა და აურაცხელი ტალღის ჩამოყრა მხრებზე...ნისლი დავინახე რომელმაც შთანთქა ჩრდილი...ეს ყველაფერი დავინახე ხიდიდან ხიდზე... <a href="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/TKthpDD80ZI/AAAAAAAAAig/gD10TpW-rj4/s1600/helmut_newton_brigitta_bungard.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 246px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/TKthpDD80ZI/AAAAAAAAAig/gD10TpW-rj4/s320/helmut_newton_brigitta_bungard.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5524616725724451218" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6780754495625652073?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-54541888138725885072010-08-27T12:09:00.000-07:002010-08-27T13:15:12.950-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/THgWWqd7lnI/AAAAAAAAAhc/ZV714xf0leA/s1600/post-59-1117492393.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 316px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/THgWWqd7lnI/AAAAAAAAAhc/ZV714xf0leA/s320/post-59-1117492393.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5510178722700564082" /></a><br />გამთბარ ჩაის ფინჯანს ისევ შემოვეხვიე და ზამბახების თითო შეხება თითო ემოციას აღიზიანებდა ჩემში... დღე ...... გავიდა...<br />დღეს ბევრი ადამიანი შემეფეთა...<br />დღეს ის სიმღერები მოვისმინე, რომელიც დიდი ხანია არ მომისმენია...<br />დღეს ისევ ჩავიცვი აბრეშუმის ლურჯი ხალათი და დავჯექი...<br />დღე გავიდა...<br /><br />ზაფხულის ფეხაკრეფით მოსული ბოლო დღეები ცივი გამოდგა, ცივი იმ ლაბირინთებისთვის რომელიც თითო ადამიანშია და ამ ლაბირინთებში ნებისმიერი რაიმის მოძრაობა ადამიანობის მთელ სისტემას ქმნის... <br />მიჭირს...<br />ადამიანების აღქმადობა და შეცნობა დამთრგუნველია...თუ რაოდენ არ ძალუძთ ეს...არადა ყველაფერი იმდენად მარტივია, მარტივად შეგიძლია ჩაჰკიდო ხელი ადამიანს და გააზიარებინო გარემოს მთელი გენიალურობა, თითო ლამპიონის ნათების თბილი ტონალობა, ძველი სახლების სუნი და თუნდაც ტკბილად აყნოსინო ის ქალაქის მტვერიც, რომელშიც ”წაიქცა ბავშვი ნუკრის თვალებით, თმით მიმოზებით”....<br />მაგრამ ყველა თავის სიმართლეებს სირთულეებში ეძებს და ცდილობენ გაურკვევლობიდან მოსული სურეალიზმით გამოხატონ ეს...<br /><br />გარეთ წვიმდა...გრძელი გაშლილი თმა სველად მიეკრო ჩემ სხეულს, დაიკლაკნა და წურბელასავით არ მშორდებოდა...კაბა,ძალიან თხელი იყო...ღრმად ამოჭრილი გულით და წინ პატარა ღილებით... კუბოკრული? არა...თითქოს მინდვრის ყვავილები გაებნიათ ზედ...წვიმის სისველემ მთლიანად სხეულს გაუერთიანა, მხოლოდ გამოკვეთილი პატარა ფორმები...მუხლები სიცივისა და მორიდებისგან ერთმანეთთან ახლოს მივიდა მთლად მარტოდ რომ არ ეგრძნოთ თავი...წვივებზე ჩამავალი წვეთები ერთმანეთში მადისაღმძვრელად ირეოდა...ხე გამოჩნდა...და არა ხელი...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-5454188813872588507?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-73565533631014180572010-07-29T15:38:00.000-07:002010-07-29T16:11:17.696-07:00დღეს კი დამცდა წუთისოფლის ამაოებაზე სიტყვა, თუმცა იმდენად ვადაგადული თემაა, რომ ამაზე საუბარი ასე ღიად, ზედმეტად ყურადღების მიქცევადაც კი შეიძლება ჩაითვალოს დღევანდელობაში... საერთო ჯამში ლაკონურად რომ ვთქვათ კიდევ ერთხელ, ამაოებაა ეს წუთისოფელი, მიუხედავად სილამაზეთა მთელი ფეიერვერკებისა...და მოდით მიზეზ-შედეგობრივი კავშირების მთელი წყებიდან ამოვქექოთ რაღაცეები... "ტყუილი ვთქვა? შევიქმნები ტყუილისა მოამბე რად...მართალი ვთქვა?" და აქ ვჩერდებით... სიმართლის ავკარგიანობის გარჩევას არც ვცდილობ, თუმცა ვიტყვი რომ სიმართლესა და ტყუილს შორის გენდერული თანასწორობაა, რაოდენ გასაკვირიც უნდა იყოს ეს...მათმა თანასწორობამ ამ ეპოქის უღირსი რამ გამოაგდო მუცლიდან და ეს მხოლოდ მათი სინთეზია... სიმართლის სადარაჯო დიდი ხანია მიგდებულია და ლპება წყალში ჩაგდებული ხის მორივით, სიმართლეს არცერთი ბაგე ღაღადებს და მაინც ითხოვენ ადამიანები ერთმანეთისგან სიმართლის თქმას...და სადაა სამართალი...სამართალი შეჭამა დრომ, შეჭამა ხალხმა...და ხალხმა შეჭამა მაინც ეს დრო...წუთისოფელიო, სამართალიო, ამაოებაო...სადაა? სად?! მეგობარი ვუწოდე, ნათესავი ვუწოდე, და ვუწოდე, ძმა ვუწოდე, მშობელი ვუწოდე, თ ა ნ ა მ ო ა ზ რ ე ვუწოდე....და სადააა? რატომ გათელეს, როგორც ხმელი ბალახი...აქაც უსამართლბას ვაბრალებთ? რომელიც ოდესღაც გაჩნდა ისტორიულად თუ არაისტორიულად და გარკვეულ კრიტერიუმად იქცა?...არა და არა...ადამიანო შენ რას აკეთებ, შენაო... მდაბიოობა არისო და თვით ??? აი აქ ჩნდება მკაფიო ხაზი საცოდაობისა...ადამიანების საცოდაობისა...ხორცის საცოდაობისა...ხორცი ლპება, ყროლდება და უფრო მეტად ყროლდება რამდენადაც სიცოცხლეშივე დააწყებინებ ლპობას...<br />ღამეა...საუკეთესო სიჩუმეა გარეთ...ფართოდ გაღებულ ფანჯარასთან ვზივარ და თავში აზელილი ფრაზების გაფილტვრას და აქ დაწერას ვცდილობ...ცოტა შვებაა... ჩემს თავში მდებარე ჰელიოცენტრული სისტემა არ ღალატობს საკუთარ თავს და არც მე და დისბალანსისკენ ყველაზე ნაკლებად მიბიძგებს...ალბათ ყველაფერი მაინც მოლოდინის ბრალია...მოლოდინის რომელიც მალე შეგვახვედრებს მე და ზღვას და პოსეიდონი ისევ ხელგაშლილი მომეგებება ზღვათა სამეფოში...<br />ესეც მცირედი გადახვევა შეჩერებისთვის... )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-7356553363101418057?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-6712947941801387152010-05-27T14:17:00.000-07:002010-05-27T14:47:09.125-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/S_7oDPlCC_I/AAAAAAAAAg8/3SncirWzypU/s1600/fjyeiruyhzl6zz15d0sp.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 217px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/S_7oDPlCC_I/AAAAAAAAAg8/3SncirWzypU/s320/fjyeiruyhzl6zz15d0sp.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5476069339348208626" /></a><br />და აი იციან მეგობრებმა ”თუ რა ნაღველს იტევს გული”...<br />დიდი სიჩუმე...დიდი თვალის დახუჭვა...დიდი სუნთქვა, ღრმა სუნთქვა...ვერ გაქცევა...<br />ყველა კედელზე, ყველა მინაზე, ყველა ტროტუარზე და ლამბაქზეც კი ეწერა ”ცუდი ხარ” და ამ სიცუდეს გაუცხოებისაკენ ჰქონდა გაკვალული გზა...გზა რომელიც გიქადის წაქცევას ან წამოყენებას...გზაზე სადაც ეკალ-ბარდებს ვერ აცდები...გზაზე სადაც უნდა იპოვო დაკარგული თავი შენი...<br />გაგება...არსაიდან...? კოშკიდან მხოლოდ...<br />სიცივისგან სილურჯე მხოლოდ...<br />სილურჯის უცნაური ზმანებები...გამხმარი და უკვდავყოფილი სილურჯე...<br />მოიხსნა გვირგვინი...ზედმეტად დამძიმდა... ცდილობს გაწმინდოს...მაგრამ არასწორად...არ იცის...<br />ადანაშაულებენ არ ცოდნაში... თითს იშვერენ და თრგუნავენ... გამოწვდილი ხელი კი ნელა უფერულდება...<br />ცოდვის კარიბჭეს ვერ გადმოაბიჯებს? - ძალა თუ ეყოფა...<br />მეგობარს რა უყო? - დაკარგა...<br />სხვა მეგობრებს რა უყო? - გაანაწყენა, გააუცხოვა...<br />სამართალს რა უყო? - მოისროლა...<br />საკუთარ თავს რა უყო? - ისიც მოისროლა...<br />სული? - ჩაკეტა სადღაც, მიაგდო...<br />რა დარჩა? - ბუტაფორია...<br /><br /><br />ჰოი, შეშლილობავ...გილიოტინის ღირსიც კი არ ხარ...!!! ლაფმა გიუკადრისა და დედამიწის დამამძიმებლად დაეხეტები...ყველა ნიღაბი დაგემსხვრა და დიდმა სარკემ დაგანახა შენი უსულო ხორცი...<br />შორს...შორს...<br /><br />სუნამო დაიქცა...დარჩა მხოლოდ შუშის, გამჭვირვალე ცარიელი ბოთლი...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-671294794180138715?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-21850010956715728392010-04-09T10:24:00.000-07:002010-04-09T10:47:33.339-07:00მწუხრის ზარებმა დაიწყეს რეკვა... ჩამოეფინა ბუნების ყველა ნაკვთს...და დადგა წყვდიადი... დიდებულებას შავი მარგალიტები მოსავდა მხოლოდ... გვირგვინში იხლართებოდა მწარე ეკლები... სიმფონია უფრო მძიმდებოდა და ფიქრი შორეული, ღრმა ზღვის შესახებ უფრო ახლოვდებოდა, ზღვა რომელიც ლეთეს ალტერნატივა იყო, ზღვა სადაც დიდი ცოდვა-მადლი ტრიალებდა... <br /><br />გილიოტინა კეთილშობილებას !!!<br /><br />გაიტანეთ ეს ჩაკლული სულები, უკვე ყარს... !!! მომგვარეთ ყველაზე მოწყენილი ჯამბაზები და ჩადრით მოცეკვავე ქალწულები... სასმისი შემივსეთ ახალდაკლული თხის სისხლით...<br />გაისმა ტაში და მუსიკა... !!! სიმფონიამ თავისი ქნა... უამრავი ნიღაბი ტრიალებდა მის გარშემო... მომღიმარი ახალგაზრდები... ფერები ერთმანეთს ცვლიდა, თითქოს პალიტრაზე ყოფილიყო... ხარისხიანი ფერები... იჯდა სცენის უმაღლეს ადგილას და სარკასტულ ტაშს უკრავდა საკუთარ თავს... მოდიოდა რაღაც დასასრული...ეპოქა სრულდებოდა...იჭვნეულობდა ცოტას...<br />მარგალიტებმა კვდომა დაიწყეს და ყველაზე უძირო უფსკრულის ფერი ხდებოდნენ... გვირგვინი კი უფრო და უფრო მძიმდებოდა... <br /><br />აანთეთ ყველაზე დიდი კოცონი, თქვენ ყველაზე დიდებულ გარდაცვალებას ნახავთ !!! <br /><br />Vivat Regina !!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-2185001095671572839?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-59430719920822517872010-04-06T11:31:00.001-07:002010-04-06T11:49:46.178-07:00იყო ზაფხულის ერთი საღამო...თბილი და ზღვიანი...<br />ამ საღამოს იყო სალამი...უბრალო სალამი, საღამოსავით თბილი...<br /><br />იყო ზაფხულის ბოლო დღე...ბოლოჯერ ზაფხულიანი...სასიამოვნო და მოულოდნელი...<br /><br />იყო შემოდგომის ერთი დღე და დაიწყო...<br />იყო ლამპიონებით განათებული ძველი თბილისის ქუჩები.....იყო ღიმილი...იყო სიცილი...იყო ტირილი... იყო თბილისი და იყო გული... იყო თბილი სიო თბილისში...<br /><br />რაც მეტად მოდიოდა ზამთრის სიცივე, მით უფრო მოდიოდა სითბო...მოდიოდა რაღაც დიდი და მოვიდა...იყო ერთგულება და იყო ადამიანობა...იყო ზამთარი და ისევ ძველი თბილისის ქუჩები...ისევ ლამპიონები...ისევ ემოციები...იყო რაღაც დიდი და იცოცხლა ცოტა ხანს... <br /><br />მერე შეეცადა სიცოცხლის გაგრძელებას...მაგრამ ლუციფერმა იხელთა დრო...იხელთა და წამოეწია წაქცეულს...შხამიანი ვაშლი...<br /><br />ისევ ეცადა და იფიქრა რომ ფეხზე დადგებოდა, იცოცხლებდა და მიწას მოაშორებდა დასამარებულ ჩაკლულ სულს...როცა იფიქრა რომ მზე ისევ თბილად ანათებდა და სხივი არ იყო უბრალოდ მზის არამედ სიკეთისაც იყო, მაშინ გამჟღავნდა შხამიანი ვაშლის გემო...<br /><br />არადა გულით იყო... გული რომელიც ცდილობდა ბოლო წამებს ჩაბღაუჭებოდა....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-5943071992082251787?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-13786437959815746582010-03-26T09:06:00.000-07:002010-03-26T09:41:40.725-07:001968 წელი... ლივერპული...<br />ერთ სახელოსნოში ორი სულიერი სიჩუმით ბობოქრობდა...ერთი რამ ჰქონდათ და ის ერთი ვერ გაეყოთ, ერთზე ბჭობდნენ და სხვადასხვა ენაზე, ერთისკენ მიდიოდნენ და სხვადასხვა გზებით...<br /><br />- რატომ უყურებ მასე, არ მოგწონს? <br />- კი ძალიან, რა კარგი ვარ...<br />- თუ გინდა დახიე...<br />- რას ამბობ, ძალიან მომწონს თქო, თუ ეგრე ძალიან გინდა შენთვითონ დახიე...<br />- დავხევ, აი ამ დანით, ცოტა ხნის შემდგომ (უჯრიდან დანა ამოიღო)<br />- ნეტა ვინ გითხრა ეგ ქენიო...<br /><br />სიჩუმე ჩამოწვა... თვალები აავსო რაღაც უხილავმა,უნდოდა შემოხვეოდა და დაეცვა დახევისაგან... თავის სკამს მიუბრუნდა, ყავით ხელში და ახლა უკვე გვერდიდან უყურებდა ტილოს, რომელზეც თვითონ იყო გამოსახული...ახლობელი მელოდიები გაისმა...ისევ სიჩუმე იყო ჩამოწოლილი, ორი სხვადასხვა განზომილების სიჩუმე, რომელიც იმ სახელოსნოში იკვეთებოდა... თვალები არ შორდებოდა დახატულ თვალებს და ხედავდა ძველს...თავის ძველ სახეს, საიდანაც ძველი ის ილანდებოდა, ძველი აზრები მოდიოდა...Metamorphosen...ცრემლი წამოსცდა...დაენანა... მეორე სულიერი კი თამბაქოში გახვეული ერთ ადგილას ტრიალებდა...მიუახლოვდა პორტრეტს და უკვე თავისი ქმნილების პირისპირ იყო... უყურებდა და არ ეჯერა რომ ცოცხალი იგი იქვე იჯდა და ასე სახეცვლილი...რაღაცით ივსებოდა და იცლებოდა...მის გულში იფლითებოდა და მთელდებოდა ნახატი...მაგრამ თვალებს რას უზამდა? ხედავდა მის წინ აღმართულ მზიანი უდაბნოს ქვიშისფერ და ბინდში მოხალულ მიწისფერ ტონებში შექმნილ გრძნობას...ყელში რაღაც იჩხირებოდა...უყურა ერთხანს და თავი ხელებში ჩარგო...რა ექნა? უნდა ექნა რამე რომ? <br />ცოცხალი პორტრეტი კი გაქვავებული იჯდა... და უყურებდა შემოქმედს...ძღვნად მადლობას უგზავნიდა არსებობისთვის, მისი სახის უკვდავყოფისთვის და იმ ნაპერწკალისთვის რომელიც უფსკრულს ანათებდა...<br /><br />უკვე გვერდიგვერდ იყვნენ...ცოცხალი პორტრეტი იჯდა...შემოქმედი იდგა... ორივე ერთიდაიგივეს უყურებდა, ერთიდაიგივე დახატულ სახეს...ორივე სხვადასხვა სიყვარულით უყურებდა და ორივეს სხვადასხვა სინანული მოსდიოდა თავში...ორივეს სხვადასხვა გული სტკიოდა...<br /><br />დრო სიჩუმით გაილია...<br />საღამოს ბინდი მიადგა ტილოს...<br /><br />”გაზაფხულის საღამოა მშვიდი, ხიდან ხეზე გადაფრინდა ჩიტი...”<br /><br />ქუჩაში ორი სულიერი მიაბიჯებდა...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-1378643795981574658?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-16364066490874234102010-02-15T09:05:00.000-08:002010-02-15T09:35:41.356-08:00დავიღალე....<br />არ ვიცი...ალბათ ეს ის ეტაპია ყველაფრით დავიღალეო რომ ამბობენ ხოლმე... არადა ყველაზე ნაკლებად მინდოდა ამ ყველაფრით დაღლა...არცერთი საქმე მღლის სამწუხაროდ... სულიერმა ,,საქმეებმა,, დამღალეს...არადა ეს არც დაღლაა... უბრალოდ რომ აღარ გინდა ესაა... 1კვირა სადმე წავიდოდი...დავისვენებდი და ვიცი რომ დავბრუნდებოდი ისევ ისე ვიქნებოდი...მაგრამ მინდა... რაც არ მოხდება...ყველაფერს იმას რაც მაწუხებს აქ რომ ვტოვებ და რომ ვეღარ შემაწუხებს მაგის ქვეცნობიერი არ ნდომა ჩნდება...<br /><br />რეალურად ერთი რამ მაწუხებს, მაგრამ იმდენად ,,ვიტყუები,, ამ რაღაცასთან მიმართებაში, რომ საკუთარ თავსაც არ ვუმხელ...ხო... არადა ეგ მაწუხებს...თუმცაღა მაგ ,,რაღაცამაც,, არ იცის რომ ,,მაწუხებს,,... და ეგ ,,რაღაცაც,, ხანდახან მგონია ჩემნაირად რომელიღაცა განზომილებაშია...<br /><br />მინდა ზაფხული იყოს... ავიდოდი სადმე სახურავზე მზის ჩასვლისას...ავიტანდი ერთ ქილა ლუდს...დავჯდებოდი... საკმაოდ გამთბარ ჰაერს შევისუნთქავდი და პატარა ფურცელზე დაწერილ ჩემს სურვილს დავანაკუწებდი და გადავყრიდი სახურავიდან...ან თუნდაც იქვე დავტოვებდი... <br /><br /><br />ხო... არადა საერთო ჯამში... ზედმეტად ვიგრძენი....<br /><br />საკმაოდ ზედმეტად...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-1636406649087423410?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-2842712380750073032009-11-24T13:23:00.000-08:002009-11-24T13:41:43.567-08:00,,რა იციან მეგობრებმა თუ რა ნაღველს იტევს გული...” - ო...და მშვენიერი დილის ყველა გრანდიოზულობა ღამისეულ ფიქრებში შთაინთქა....<br />სამყაროში ყველა ერთმანეთს რაღაცას ეცილება, ამ შეცილების აზრიანობა რომ არა დიდი ილიაც წამოდგებოდა საფლავიდან და მისაყვედურებდა მისი ფრაზის ხელყოფისთვის... ერთმანეთს შეცილებით გააქვთ ადამიანებს დროის მუდმივისრბოლის მონოტონურობა, ამით სძენენ რაღაცა ხიბლს ამ დროს...ამითი ამართლებენ საკუთარ არსებობას დედა სამყაროში..... პოეზიის აზრის და შინაგანის პაექრობაა, როცა თავის მონას შუა ღამეს გველნაკბენივით ათქმევინებს გესლიან ტკბილ სიტყვას.... თავიდან როგორც გარკვეული დისონანსი ისე აღიქმება და შემდგომ მოგონების ჟღერადობას იძენს და ბინძურ ენას სიკეთის გზით სიარულისკენ უბიძგებს, ლეშზე მომდგარ ნერწყვს თავისუფლად დინების საშუალებას აძლევს, როგორც გაწაფულ ოსტატს... <br />ჰიბრიდები......განიცადეს მეტამორფოზა ჯადოსნური ფლეიტის ფამილარული შემოჭრით...<br />გავავლოთ ზღვარი წარსულსა და აწმყოს შორის...რამეთუ წარსულში ჩვენ ყოველთვის მხოლოდ ერთი გვრჩება, საკუთარი თავი, რომელიც რამდენადმე პატარა იყო ასაკით და ჰასაკით... მთავარია ამის გვჯეროდეს....<br />მაშასადამე და იმედი მაქვს ეს სიტყვაც ისე არ იქნება აღქმული როგორც ლეონარდო და ვინჩი ძმები ეგონათ.... ,,ჩვენ უნდა ვსდიოთ ეხლა სხვა ვარსკვლავს....”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-284271238075007303?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-4488141860814785952009-11-13T10:51:00.000-08:002009-11-13T11:22:00.713-08:00ხასიათს შეეტყო გვიანი შემოდგომიანობა...ზამთრის მძაფრი სურნელი შემოიპარა და ცხელ ფინჯანზე შემოხვეულ ხელს აეტუზა...მარტო ხელს?..<br />დღე დღეს მისდევს და საერთო ჯამში დროის დიდ აბლაბუდაში თავის ადგილს იკავებს...<br />მელანქოლიის აღზევება და დღეების უკანთვლა...საით მივექანებით...<br />ნუთუ იმდენად ღრმად იყო გადგმული ჩემში ასი წელი რომელიც მარტოობას უდრიდა რომ საშიშროება მოახლოებულ ცხოველს ვგავარ, რომელიც მძაფრი შეგრძნებებით იკარგება რეალურსა და ირეალურს შორის...მოდის დიდი კითხვის ნიშანი და ეს მხოლოდ საკუთარ თვთან...უკანსვლა და მარტივ მამრავლებად დაშლა...<br />მე არ მესმის რაოდენ სიმძიმილის ატანას აქვს ადგილი...ნუთუ ამდენი რამ რაც ბედნიერების მომტანია არ აღიქმება ბედნიერებად...???!!!<br />მხოლოდ ერთი სულიერი...<br /><br />დღე როდესაც შეიჭრა ძილის ფაზაში მაშინ ჩრდილოეთის ზარებმა ჩამოჰკრეს და დიად ნათელს გაუხსნეს კარიბჭე...ნათელი შეგნების სრულყოფისთვის, ნათელი სრულყოფის სრულყოფისთვის...ყოველი სიმფონია რაღაცის შემადგენელი ნაწილია და ის რაღაცა რაოდენ დიდადი უნდა იყოს, რომ ამდენს იტევდეს...ადამიანი ნუთუ? ადამიანი ყველაფერს იტევს...იგი ხომ უპირველესისგან წარმოიშვა...და შესაბამისად ყველაფერს პირველად წარმოქმნილს იგი იტევს...<br />რატომ გადავწვდი ადამიანის რაობას, ნუთუ იმდენად გავრბივარ, რომ უკვე მნიშვნელობა აქვს დაკარგული განხილვის საგანს...ოღონდ ეხლა არ გავიქცე...დავრჩე და დავრჩები კიდეც...მე მხოლოდ ერთისთვის ვრჩები... მთავარია ასეთ დროს, იმ ბეწვის ხიდზე ხელი კი არ მკრან, არამედ გამომიწოდონ და გადამიყვანონ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-448814186081478595?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-18394655263306148612009-11-06T08:03:00.000-08:002009-11-06T08:31:15.431-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SvROzYhJlNI/AAAAAAAAAfE/V4QYW8D3foA/s1600-h/AgnusDeiStJohns.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 273px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401028497785853138" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SvROzYhJlNI/AAAAAAAAAfE/V4QYW8D3foA/s320/AgnusDeiStJohns.jpg" /></a><br /><div>დიდი ზარზეიმით გამოიყვანეს ღვთის ტარიგი საინკვიზიციო ტრიბუნალზე...ზედა რიგები ანგელოზთა რიგებს შეევსოთ, ქვედა რიგები კი წესისამებრ მეფისტოფელის მოხელეებს.... ყველა რაღაცას შესცქეროდა, შესცქეროდა კაცობრიობის ცოდვის კიდევ ერთ ფარისევლურ ხორცშესხმულ ზმანებას.... ღმერთო სამართალიო! მაგრამ სამართალი დიდი ხანია ლეთეში ცდილობს გზის გაკვლევას.... </div><div>მისი უდიდებულესობა როგორც წესი შუა რიგებში იჯდა და შეპარული ღიმილით უყურებდა ყოველივეს... წარმოსახვაში უამრავ ჰიპერკუბურ სხეულად ქცეული გვამი იყრიდა თავს და უსიცოცხლო თაყვანისცემით უკოცნიდა კაბის ბოლოებს... </div><div>მისთვის ყოველივე სულერთი იყო....მხოლოდ თამაში უდიდეს დაფაზე, სადაც დედოფლის პოზიციის შენარჩუნებისთვის სხვა ფიგურები უმალ უნდა დაიღუპონ.... </div><br /><div>გუმბათოვანი დიდებულება ჰორიზონტალურ სურვილებად რომ დაიშლება, მაშინ იქნება ალბათ უდიდესი ზეიმი კოსმიური უსულობის შეგრძნებისა... </div><div>და აი ტარიგმა უკანასკნელად დაიჩოქა და ისევ სამართალს უხმო....მის გამჭვირვალე თვალებში უკანასკნელად აირეკლა ზეცის დიდებულება და უსულოდ მოწყვეტილმა მიწიერი ჯოჯოხეთის კარიბჭიდან დაიწყო დაღმასვლა საუკუნო ჯოჯოხეთამდე...</div><br /><div>ყოველი სამი ქმნის სრულყოფილებას...მესამე ალბათ რაღაც ამოუცნობი, რომელიც ცდება ღმერთსა და ლუციფერს... </div><div> </div><div>როგორც ყოველთვის Deus Vobiscum my friends : )) </div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-1839465526330614861?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-67247677016546194382009-10-18T13:05:00.000-07:002009-10-18T13:48:22.534-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Stt-6ATkLJI/AAAAAAAAAe8/GIcFEWXH0I8/s1600-h/fjyeiruyhzl6zz15d0sp.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394044513685875858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 217px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Stt-6ATkLJI/AAAAAAAAAe8/GIcFEWXH0I8/s320/fjyeiruyhzl6zz15d0sp.jpg" border="0" /></a><br /><div>...........</div><br /><div>დრო ჟამი სივრცეში გადასვლისა უსივრცობიდან... ჰორიზონტზე დაბრუნება და სიცივის შეგრძნება, ჩრდილოეთის ქარები ჩანაცვლდა.....და აი აქ გაისმა წერტილების დასმის მკაფიო ხმები....ხმები რომელიც ყურს ამძიმებს....სიმძიმე მხოლოდ ყურის? </div><br /><div>it was only fantasy...... </div><br /><div></div><br /><div>?</div><br /><div></div><br /><div>განზომილების რღვევა...განზომილება სადაც მხოლოდ ცივი მიწის სურნელი და მოჩვენებათა ლანდებში გახვეული ორი მხარეა....სადაც ქალაქის რომელიღაცა უმნიშვნელო გორაკისკენ ჩადის მზე და ლურჯი შუქის ფონზე ირღვევა მისი ჰელიოსური დიდებულება, მისტიციზმის ცივი ნათებით და ამ ორის სინთეზი ბედისწერის ძაღლების ყეფის ფონზე ქმნის შიშს...შიშს სიბნელეში მოახლოებული სიკვდილის ხელისა, ან სიკვდილის მავთულში ფეხების გაბლანდვისა....</div><br /><div></div><br /><div>მართლად ქცეული ზღაპარი, რომელიც გასრულებას ვერ გადაურჩა...ყინულად ქცეული ფიფქებისგან მომაქმანებული დიიიიდი თბილი ბალიშები, რომელსაც ცხელი ფუნთუშების სურნელი ასდიოდა...</div><br /><div></div><br /><div>ვერ შეიცვალა.....</div><br /><div>Find a queen without a king they say she plays guitar and cries and she sings... </div><br /><div></div><br /><div>3 წლის მერე ალბათ ვაღიარებ პირამიდაში გარდატეხილ სხივს ან ისევ დირიჟაბლზე მჯდომი ვიგრძნობ ჩემში მის კორონაციას... </div><div></div><br /><div></div><br /><div>დიდი რკინის ჭიშკარი ჭრიალით მოხურა 82 წლის ირაკლიმ..... </div><br /><div></div><div> </div><div>vivat rex...vivat regina !<br /></div><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6724767701654619438?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-33368199096148244472009-09-29T12:55:00.000-07:002009-10-01T00:42:15.980-07:00არსების არ არსებობა.......არამედ უფრო მეტი, ტყუილად არაა ნათქვამი რომ ქალის სახელი უნდა ერქვას არა რაობას, ეს ნიშნავს იმას, რომ რაობაზე რაღაც უფრო მეტს, რაღაც იმაზე მაღლა მდგომს ვიდრე ეს გაცვეთილი რაობაა...<br /><br />მაგრამ არა ყველა ქალის!<br /><br />სცენაზე მარიონეტების ჯერი დადგა....ხისგან გამოთლილი უსულო საგნები....ოსტატურად მოხატული სახეები და ამ სახეზე შიშნარევი ღიმილი...ყველას თავისი ადგილი და როლი აქვს....მუსიკა ! ყველაზე უღირსის ჯერი დგება....მას არ აქვს ღიმილი მიხატული....ის იღიმის, ორლესურად.....ღმერთმანი რამდენს მალავს მისი გახებევული მუქი თვალები... დედოფალი მას აძლევს მხოლოდ გასაღებს და სცენის შუაგულში უდგამს ტახტს.....<br /><br />ცივი ზამთრის ელვისებური ზმანებები და დღეების ისევ გაათებულად თვლა....ახლოვდება და ყინულად ეკიდება წამწამებს...<br /><br />ერთ ამოსუნთქვაში ჩატეული სურვილები.....სუნთქვა შემეკრა.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3336819909614824447?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-68019951516077312122009-09-28T06:55:00.000-07:002009-09-28T07:59:50.620-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SsDOHgwJadI/AAAAAAAAAe0/5t-YAZn5YbM/s1600-h/Rainy_Day_Texture_01_by_KaramNatour_Resource.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386531782781397458" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SsDOHgwJadI/AAAAAAAAAe0/5t-YAZn5YbM/s320/Rainy_Day_Texture_01_by_KaramNatour_Resource.jpg" /></a><br /><div>ისევ ამრეზილი დღე... დღე რომელიც შემდგომი დაცემის დღის წინამორბედია...დღე როდესაც შენს წინ უამრავი შავი ალამია ამართული და მათ შორის მოხეტიალე ერთი სული ხარ ერს მოწყვეტილი... </div><br /><div></div><br /><div>შესდექ ცოდვილო! ნუთუ არ გესმის წვიმიან ტალახში აზელილი შენი ხმა, ტალახმა რომელმაც ისევ შენ უნდა წაგიყვანოს....რომელსაც უნდა ამოეფარო, როგორც ბერიკაცის ულვაშს ეფარება სევდიანი ღიმილი.... მე შენ და შენ მე უნდა უკვდავგყოო თითოეულ ატომად ქცეულიო და ამ დროს უარყოფითად დამუხტულ ელექტრონს დაემსგავსე და უცბად რომელიღაცა მეცხრე სამყაროში უკვდავიყავი...ამას მოუთხრობდა ზღვას და ხარობდა შიზოფრენიის ყოველი წამით.... სიკვდილის ზეიმი სიცოცხლის სადარაჯოს უახლოვდება და ამ დროს ადამიანს აწვება რაღაც კაეშანი გულზე, რომელიც თავისი სიღრმით სამყაროს ერთ-ერთი გასაღების უფსკრულზე ღრმაა, რომელიც ისე მოედება გულს, როგორც თივაში ჩაგდებული ცეცხლის ნაპერწკალი და აანთებს არსებას, აანთებს ისე ღრმად ჩამქრალად როგორც არასდროს....სული სიკვდილის შამბნარში იწყებს ნავით სვლას და უფრო უჭერს ხელს იმ ერთ მონეტას...სიცოცხლის რაობა არარაობაზე საუბარიც კი ყველაზე კარგი თავშესაქცევი ამბავია და ამ დროს ყოველ შენს ძვირფას წუთს ატან ამ წვიმის წვეთებს გარეთ რომ წვიმად წვიმს... და ისიც კი სადავოა ამ წუთს სიძვირფასე ვინ მიანიჭა... იქნებ ამ წუთის გაყიდვა გინდა და ძვირად აფასებ, გაყიდვა რაიმე ეშმაკეულზე და შემდგომ გენიით დადაღული სულის მძმედ ტარება... ეს უნდა...ადამიანთა რომელიღაცა კასტას, რომელიც მუდამ სადღაც იქით შორს, ხან აქვე შორეულ სიახლოვეშია და თავისი სულის თავისუფლება აძლევს ნებას ბურუსით მოიცვას იგი, მასში ჩამალული რომელიღაცა სამყარო, რომელშიც მუდამ ჩრდილოეთის ზამთრის ქარები ქრის....</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6801995151607731212?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-82416575347324391882009-09-21T08:54:00.000-07:002009-09-21T09:41:44.742-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SresHpBqMnI/AAAAAAAAAes/2Kub7qcmKbw/s1600-h/51e5771629be.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383961126816592498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SresHpBqMnI/AAAAAAAAAes/2Kub7qcmKbw/s320/51e5771629be.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SrerdzYHLaI/AAAAAAAAAek/7dzzgd91iTU/s1600-h/3d7de33cbef0.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383960408040615330" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SrerdzYHLaI/AAAAAAAAAek/7dzzgd91iTU/s320/3d7de33cbef0.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>კიდევ ერთი ჰიპოსტაზი მოგესალმებათ დიადი სცენიდან....სიმხურვალის შეგრძნებისგან ცვილივით იღვენთები და რამდენიმე ეპოქის წინ გამოძახილივით გესმის სანახაობაზე მიპატიჟების სიტყვები.... ზეშთაგონების ახალი ძიების გზა, ხეტიალი ამ უდაბნოში და მზის მხურვალების შეგრძნება.... კადრები უაზროდ იწელებიან და უნდათ თავი შეაქციონ შენს ჰიპოსტაზს, მოიხიბლონ მისით და მერე ღამის კოშმარივით ერთი თვალის გახელაში გაქრნენ.... ფინჯანში დასველებული ემოციები და უნაპირო ფიქრებში გასულ ნავში ჩავარდნილი უსულო სხეული.... </div><div></div><br /><div>დაიღალა.........</div><div></div><br /><div>მოვიდა სიბნელე და გამარჯობაო თქვა...</div><br /><div>ამრეზით შეხედა და კარი გააღო....</div><br /><div>შემოვიდა და დაჯდა... არ აპირებდა ადგომას.....ქოლგის ჩონჩხიც კი შესთავაზა და იუარა... </div><br /><div>ღმერთმანი რა კადნიერებაა... ჩაის ფინჯანი გაუწოდა უძირო ფინჯნით.. შესვა...</div><br /><br /><div></div><div>ფანჯარაც გააღო... წვიმა თავგამოდებით ასხამდა და კედელს ასველებდა, აქრობდა მის შავ კონტურებს....რა ანაღვლებდა, როცა ნაღველი გაქვავებულიყო ერთ საუცხოო სკულპტურასავით.... ბოლთის ცემით გავიდა წუთები, ისევ ცვილისებრ იღვენთებოდა, წვიმისგან ლპებოდა....სამოსი ტანზე მიეკრო, და მისი ათრთოლებული სხეულის ყველა ნაწილი ჩანდა.... თმები მხრებს გესლად ედებოდა...მისი მარიონეტებიც კუთხეშივე ეყარა, ამ წუთას აღარ ანაღვლებდა არც ისინი... არ ჩერდებოდა...სიბნელეს ვერ დევნიდა... ის კი ცალფეხა სკამზე იჯდა და შესცქეროდა, მოსწონდა კიდეც მისი წრიალი... </div><br /><div></div><div>თუ შეიძლება კიდევ ერთიც....</div><div>დაუსხა.....</div><br /><div></div><br /><div>შიშველი, კონტროლის დამყარებისთვის თითის წვერებზე დადიოდა....კარებზე კაკუნი მაინც არ წყდებოდა...მის ალტერ ეგოს ყოველთვის კარსუკან ყოფნა უწევს....</div><br /><br /><div>შეხედა და მოწყვეტით დაეცა ძირს.... ახლა მისი თითოეული ფიქრი მარტივ მამრავლებად დაშლილიყო და სხვადასხვა განზომილებებში იწყებდა მოღვაწეობას... </div><br /><div></div><div>ადგა სკამიდან, აიყვანა ხელში და ლოგინში ჩააწვინა... დახედა და მიუწვა გვერდით...</div><br /><div>შუაღამის სიბნელეს კი აკლდა რაღაც ნაწილი...... </div><br /><div></div><br /><div>ღმერთმანი როდემდე...</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8241657534732439188?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-79653207953323042892009-09-17T12:53:00.000-07:002009-09-17T13:18:57.687-07:00დაბრუნება.....არა იქ, არა აქ, უბრალოდ იგივეობაში....სადაც ისევ გაზაფხულით გამთბარი სახურავია...იასამნები ცვივა ციდან და სინატრას ნამღერი ისმის....სადაც მინაზე მიხატული გულები არ ქრება და იმ სამიდან შუა ვარსკვლავი ისევ ჩემია....<br /><br />ღმერთმანი....ჩარიგდნენ ისევ სლაიდები....ფიქრი არარსებულის რაობაზე...და აქედან ზარების ხმა, ხმა სიკვდილის გამოძახილისა.....აღარც ჩემი ალტერ ეგო, აღარაფერი, ისევ ერთი კადრი??<br /><br />ზღვა მომენატრა....deep down.... მისი სიმლაშე ცრემლების სიმლაშეს აქრობს, გიხვევს მკლავებში და გახარებს დაბრუნების თითოეული წამით........<br /><br />მე ისევ იქ ისევ გაათებული და მარტო...<br /><br />ღმერთმანი რა მინორია...მაგრამ ასე ვარ.... ველოდები 20-ს რომ ბედნიერი წამები ვიგრძნო დიადი კლასიკური მუსიკისგან რამდენიმე საღამოს განმავლობაში......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-7965320795332304289?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-31913342847360894802009-09-06T07:34:00.000-07:002009-09-06T08:04:53.630-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SqPOLdgtZeI/AAAAAAAAAec/nEyifU2WW9I/s1600-h/brassai_chez_suzy.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 254px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378369076306208226" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SqPOLdgtZeI/AAAAAAAAAec/nEyifU2WW9I/s320/brassai_chez_suzy.jpg" /></a><br /><div>ისევ ჩაის ფინჯნით შემოფარგვლა....ისევ ზამთრის ცოტაოდენი სურნელის მოლოდინი და გაათებული დღეები....</div><br /><div>სიმძიმილით სავსე ტომრების გადაადგილება იმდენად რთულია ხანდახან, რომ უდროო სივრცეში ჩნდები. ნაცნობი მელოდიები გაწუხებენ ისევ.... რა უბრალოა ეს ყველაფერი, თითქოს სიმარტივის პიკი და ამ დროს ამ სიმარტივის პიკზე აწყობილი მთელი შენი სამყარო...</div><br /><div>ინსომნია რა ფერია ნეტა.....</div><br /><div></div><br /><div>დროგასული კადრები მოდიან ისევ და რა უნდათ, არ მასვენებენ ჩემს სასახლეში... </div><br /><div>ეზოში საფლავებს მოვრთავ როგორც დედა დედოფლისგან შეფერით და ძღვნად კოცნას მივართმევ თითოეულ მათგანს... ცის კიდეზე ჩამოკიდებულ კიბის ბოლოებს გავაგრძელებ უფსკრულის კიდემდე, რათა ეს ორი ერთურთის ეგოს ვაზიარო და მოვუწყო მათ ეგზორციზმი...pura santa....</div><br /><div>სიმართლის შიშველი დებიუტი და მასხარების ორლესური ენით გაფორმებული უკიდეგანო დარბაზის სივრცე...აი დაფდაფების ხმა და სიტყვა ეძლევა შიშველ სიმართლეს, რომლის უკან ტყუილი იცდის... წინ დგავს ერთ ნაბიჯს და ხმა უქრება, მის სიტყვას ძალა ერთმევა და გალურჯებული განზე დგება...სარბიელზე გამოდის თვალის ასახვევად გამოწყობილი ტყუილი და ხიბლავს საზოგადოებას....დედოფალს მასთან ცეკვა სურს...! </div><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><br /><div>Deus Vobiscum my friends !!! </div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3191334284736089480?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-82920707613363973672009-08-30T11:50:00.000-07:002009-08-30T12:26:13.492-07:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SprP1Wn9UiI/AAAAAAAAAeM/wwZj4bepHoY/s1600-h/brandt.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 276px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375837620733301282" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SprP1Wn9UiI/AAAAAAAAAeM/wwZj4bepHoY/s320/brandt.jpg" /></a><br /><div>მოვედი.... ვითომდა მეგობრებით გარშემორტყმული.... თითოეული პაიკის როლი დედოფალთან დამამცირებლად პატარაა, იმდენად რომ ეს უკიდეგანო პარანოიას იწვევს...ფერები როლს კარგავენ, მოდის შავ-თეთრის ხანა.....მხოლოდ ზღვიური მწვანე და ლურჯია, რომლებიც ყურის ნიჟარაში ჩაეტევა და მის ხმასთან ერთად შეინახება გულის ყურში... უკვდავყოფილი ზღვის სიძლიერე და მის ძლიერ მკლავებში მოხვედრილი სუსტი სხეული, რომელსაც სული ამოსდის პირიდან.... ერთი ამოსუნთქვით შეგრძნობილი მზის სითბო და ამ სითბოში ნაპოვნი უკიდურესობა იმდენად მძიმეა, რომ ღუზასავით გიშვებს ნანატრ ფსკერამდე, სადაც შენი ოცნების სამივე გასაღები ინახება...როგორც ნათქვამია ,,ყოველი სამი ქმნის სრულყოფილებას..." </div><br /><div>შეძახილი! მაგრამ ის არა რომელმაც ხე გაახმო... არამედ მოწოდება დაემშვიდობო ლურჯ ცას და იპოვო ახალი ოცნებათა მხარე....ისევე როგორც გალაკტიონის დავარდნილი კალამი მტვერში, მტვერში რომელშიც წაიქცა ბავშვი.... </div><div></div><br /><div>მე დავხატავ ზღვას და ის ისეთივე დიდი და გაშლილი იქნება, როგორც ხელის გული, სადაც ადამიანის სიცოცხლის და ბედისწერის ხაზები ერთმანეთს კვეთენ....სადაც მხოლოდ ლურჯია შენი ფიქრები, ოღონდ ის ლურჯი არა რომელიც სიმარტოვის სიმბოლოა...ზღვასთან ერთად მარტო ვერასდროს იქნები, იქ ყველა სული რიგებად ნავარდობს ზედაპირზე და შენი კედლისთვის კიდევ ერთ აგურს გაწვდიან.... კეთილი სახით რომლის უკან ბევრი ნიღაბია.....</div><br /><div></div><div>დროა ახალი ნიღაბი შევმატო ჩემს კოლექციას.... </div><br /><br /><div></div>There is no pain, you are receding.</div><div>A distant ships smoke on the horizon.</div><div>You are only coming through in waves.</div><div>Your lips move but I cant hear what youre sayin.</div><div>When I was a child I had a fever.</div><div>My hands felt just like two balloons.</div><div>Now I got that feeling once again.</div><div>I cant explain, you would not understand.</div><div>This is not how I am.</div><div>I have become comfortably numb<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8292070761336397367?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-84258814311109043052009-08-28T08:08:00.000-07:002009-08-28T10:08:00.270-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SpgO5ofjiDI/AAAAAAAAAeE/n2X91RgCNjA/s1600-h/1240456110rBP3Db4.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 314px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375062538551789618" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SpgO5ofjiDI/AAAAAAAAAeE/n2X91RgCNjA/s320/1240456110rBP3Db4.jpg" /></a><br /><div>დაბრუნება ყოველთვის კარგია....მიუხედავად იმისა, რომ შეიძლება ერთი უკიდურესობის სიკარგიდან მეორე კარგი უკიდურესობის მონოტონურად სიმძმეში დაბრუნდე....<br />ხმა...ექოები, ოღონდ არა ჩამპალი სულის, არამედ ზღვის თავისულების ექოები...ზღვა რომელიც ჩემთვის უკვე შორია, თუმცა მაინც ჩემთანაა... სიღრმისეული ულტრამარინი ემოციები და ახალი მისტიციზმის საბადოები... სივრცის სილურჯე და ლურჯიდან გამომავალი ნაღველისფერი ტალღები....ტალღები, მუდმივისრბოლის კიდევ ერთი გამოხატულება....მბრძანებელი მაინც ვიყრიდი მუხლს საკუთარი სამყაროს წინაშე...პოსეიდონის ვნებები და ჩემი უკიდურესი ფამილარობა წყლის თითოეულ წვეთთან...გონებაში ათასი მოძრავი ტილო იხატებოდა, პერსონაჟები....უღირსნი და ღირსეულები...სცენა ვერ იტევდა ყველას...და მე მაინც ამ ყველაფრის ეპიცენტრი, უკიდურესად ამაზრზენი შინაგანი ტაროსით ვითხოვდი მეტს...როლი როლთა შორის....<br /><br />გაქრა...გამოყვა ზღვის სურნელი თმებს.... კადრებად ვშორდებოდი საყვარელ ადგილებს და Inaniel...მაინც მელანქოლია....მელანქოლია ჩემი მერამდენიღაცა ადამიანობისთვის....მელანქოლია განკუთვნილი რაღაც შენეულისთვის....<br />ზღვამ იმ წუთას დაიძინა ჩემთვის და ცრემლებით სავსე თვალებში ჩაეტია...<br /><br />მოდის....მოდის გრძელი და ჩაის ფინჯანში დამალული ზამთარი...სიცივითა და გაუცხოებით....<br /><br />მაგრამ მთავარი მაინც არჩევანია !!! არჩევანი !!!<br /><br />ესეც ჩემი მელანქოლია<br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=xr_DgBlHLiM">http://www.youtube.com/watch?v=xr_DgBlHLiM</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8425881431110904305?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-67241864904764915552009-08-06T09:22:00.000-07:002009-08-06T12:09:53.782-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Snsipk6GieI/AAAAAAAAAd8/EC5FDZ7KPlI/s1600-h/graveyard.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366921478619433442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 275px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Snsipk6GieI/AAAAAAAAAd8/EC5FDZ7KPlI/s320/graveyard.jpg" border="0" /></a><br /><div>ისევ და ისევ მაღალი იმედების თანხლებით იწყება ყოველი ნაწერი....ალბათ ოცნებამდე მისასვლელი კიბე უფრო გრძელდება...<br />ხანდახან რა ძნელია ყელში გაჩხერილი ოთხკუთხედი ბურთის შეკავება ისე, რომ არ გადმოინთხეს გარემოში მოძრავ საგნებზე, ისე რომ შხამიანი მალამოსავით არ მოსდო ყველას გულზე...არადა ნუთუ ძნელია ხურდასავით მიგდებული სულის ნუგეში....<br /><br />სავსე მთვარის თანხლებით მოცეკვავე ადამიანის გვამი წამის მეათასედში უთხრიდა ძირს რეალობას, რეალობას რომელიც ფანტაზიებითაა სავსე...მთვარეზე გამოკიდებული სონეტი და მისტიციზმის სრული ზეიმი....სისხლში მოძრავი ნოტების ალესილი ნაპირები ვენების ჩეხვით მიდიოდნენ გულის გონებამდე..... ირეალური ალტერ ეგო და ფამილარულად შემოკედლებული ბიუსტები...გაქვავებული ადამიანობა და ტყავიდან გამოსული თავისუფლება....იცით ეს ყველაფერი მისტიკაა, რომლის მონაწილე ყოველი ადამიანია, რომლის თითოეულ მონაწილეს აქვს შანსი იყოს ჰომოსაპიენსი და არა ადამის სახელის ჰიბრიდი... ამ ყველაფერს მხოლოდ ნაბიჯები სჭირდება, წინ წადგმული ნაბიჯები, რომელიც ოდესმე ოქროს კიბემდე ან დამპალხავსმოდებულ კიბემდე მივა...De nihilo nihil....<br /><br /><br />შთაგონება მაძლევს ნებას ან პირიქით, რომ მოსული აზრები მარია ანტუანეტასავით გავწირო დასაწერად...<br />სუნთქვა...სუნთქვა.....<br /><br /><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=gELhNbDcLE0">http://www.youtube.com/watch?v=gELhNbDcLE0</a><br /><br /><br />Acta est fabula, plaudite!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6724186490476491555?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-48302930384726703732009-08-04T14:10:00.000-07:002009-08-04T14:42:51.088-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SnirSUJa9cI/AAAAAAAAAd0/c_XKG-GP17k/s1600-h/Triumph+of+Death.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366227287146165698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 228px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SnirSUJa9cI/AAAAAAAAAd0/c_XKG-GP17k/s320/Triumph+of+Death.gif" border="0" /></a><br /><div>ისრიმისფერი აქვს ყველა ფიქრს....ეს არ იყო ფანტაზია.....</div><br /><div>ვსწავლობ რა ფრენას, ყველაფერი ერთგან იყინება... </div><br /><div>აზრები პარალელურ განზომილებებზე, იმაზე რომ ჩვენ სადღაც კიდევ ვცხოვრობთ, რომ სადღაც კიდევაა ჩვენი ადგილი, რომელშიც შეიძლება არ დავიკარგოთ, სადაც ყველა თავის სატარებელს ღირსეულად ატარებს....</div><br /><div>მომბეზრდა....ესე მგონი არ ვყოფილვარ დარწმუნებული იმაში, რომ სრული სიმარტოვე მინდა, სადაც ისევ და ისევ მხოლოდ მე ვიქნები...</div><br /><div>პირველად მე გარდავიცვალე, როგორც ლედი მაკბეტი, მეორედ, როგორც მარიამ სტიუარტი და მესამედ მინდა გარდავიცვალო როგორც გალა, რათა ისეთივე უკვდავყოფილი ვიყო როგორც თავისი გალარინა უკვდავყო დალიმ, ისეთივე ატომური ვიყო ჩემი თითოეული კორპოსკულით......ისეთივე ამაღელვებელი, როგორიც ბოტიჩელის ,,ვენერას დაბადება,, და ისეთივე მისტიკური, როგორიც ბრეგელის ,,სიკვდილის გამარჯვება,,.......</div><br /><div>,,მე ერთმან ერთგზის ერთს ვუძღვენ თავი” და ეხლა დარწმუნებით შეიძლება იმის თქმა რომ ეს ერთი მხოლოდ საკუთარი თავი უნდა იყოს, თავი რომელსაც არავინ უძღვნის თავს და ეს ილუზიები მხოლოდ ცოდვის კარიბჭეებში ნადგურდება...</div><br /><div></div><br /><div>ხმები, მათი ექოები და მუსიკის ძალა.....</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4830293038472670373?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-85785563899194387162009-07-29T12:52:00.000-07:002009-07-29T13:11:11.826-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SnCsDwCPIoI/AAAAAAAAAds/xlQ9oVC-FcI/s1600-h/philippe_halsman.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363976336632128130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 275px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SnCsDwCPIoI/AAAAAAAAAds/xlQ9oVC-FcI/s320/philippe_halsman.jpg" border="0" /></a><br /><div>მექანიკურ დროს ერთი პატარა ნაწილი ამოუვარდა უყურადღებობისას და მექანიკის იდეალური სიზუსტე დაირღვა...</div><br /><div>უარყოფითი რღვევის ხმამ გაიარა სხეულიდან სულში და თითოეული კორპოსკულა აშალა მუსიკალური ინსტრუმენტივით....</div><br /><div>შორ ექოებს გენიის ტალღები მოაგორებენ....და სისხლისმსმელ ვამპირებივით იპყრობენ ფსიქიკას..... Echoes.... საფლავებს შორის..... ქვად ქცეულ ხსოვნებს შორის...ხსოვნა, რომ ქვად იქცევა, მანდ იქცევა ადამიანიც... </div><br /><div>აი ეხლა მინდა ჩემს მეგობარ სასაფლაოზე....რა მინდა იქ? ზუსტადაც რომ სამარისებური სიმშვიდეა....ზარების ხმა იქ უფრო კარგად მოდის და მათი ექო ჰორიზონტალურად ვრცელდება....იქ სიმშვიდით გისმენენ და არაფერს გეტყვიან შენს მიერ ნათქვამ ნებისმიერ სისულელეზე თუ გენიალურობაზე....იქ არავინ გაგკიცხავს შენი ეგოიზმის გამო და შენნაირობის გამო...თავჩახრილები იზიარებენ ყველაფერს, ან უბრალოდ ყველა თავისთვისაა და შენ არავინ გაქცევს ყურადღებას, მათთვის შენც მორიგი საფლავიდან ამოსული მოსეირნე სული იყო შეიძლება....</div><br /><div></div><br /><div>ისევ სიმაღლეებზე გამოკიდებულ ბროლის ბურთებს შევყურებ შორეული დედამიწიდან... </div><br /><div>კედლები....კედლები....</div><br /><div></div><br /><div>The grass was greener....</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8578556389919438716?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-53819341939860463882009-07-28T01:59:00.000-07:002009-07-28T02:45:46.721-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Sm7IWLCReJI/AAAAAAAAAdk/ST_1XiGVYm0/s1600-h/tombinfernokr2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363444489489840274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 257px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Sm7IWLCReJI/AAAAAAAAAdk/ST_1XiGVYm0/s320/tombinfernokr2.jpg" border="0" /></a><br /><div>აი ამინდი რომელიც მინდოდა..... რა გენიალურად ჩამობნელდა ცა...თითქოს ჩამოწოლას აპირებს და ყველა მოკვდავს ამაზრზენ აღსასრულს აღუთქვამს..... ოთახშიც შემოვიდა ცის ეს გოდება....ნელა, ჯერ ფარდას შემოეხვია და მერე ჩემამდეც მოაღწია..... </div><br /><div></div><br /><div>მიწას პირი ეღება და სულები ამოდიან, რათა პანდორას ყუთის საიდუმლოება გაანდონ მოკვდავთ... და შემდგომ სასახლის მოჩვენებებივით უკან ჩაბრუნდებიან..... </div><br /><div>სამეფო ჯადოებს ძალა ეხსნებათ და დიდების ზენიტს მოკლებულნი უსუსურად იფანტებიან აცახცახებულ საფლავის ქვებს შორის....</div><br /><div>აი ხმა ისმის ჩრდილოეთის ტყეებიდან....ხმა რომელიც სიკვდილის ბილიკს მოყვება, ხმა რომელიც შემზარავი და დამთრგუნველია თითოეული უბრალო მოკვდავისათვის.... მათთვის ვინც პარალელურ განზომილებებს არ ცნობს და ბედისწერის ყეფის ხმას არ უგდებს ყურს.... გეშინოდეთ უბრალოების, რამეთუ იგი გამარჯვებას ჰპოვებს თქვენზე და ისედაც დათრგუნულ არსებას უფრო დაგითრგუნავთ....</div><br /><div>ზარებმაც დაიწყეს რეკვა..... დროა განვსაზღვროთ განუსაზღვრელობა.....</div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-5381934193986046388?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-57092693368700942792009-07-27T02:59:00.000-07:002009-07-27T04:32:46.583-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Sm2QJfmBlxI/AAAAAAAAAc8/xhgcLDme460/s1600-h/9af376ec2f0e.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363101224042338066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 211px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Sm2QJfmBlxI/AAAAAAAAAc8/xhgcLDme460/s320/9af376ec2f0e.jpg" border="0" /></a><br /><div>დღეს მინდა იწვიმოს და The Rain Song-ს ჩავრთავ......</div><br /><div>ძალიან კი მომიხდებოდა წვიმა...რაღაც ეგეთ ხასიათზე ვარ... თან გაურკვეველი წარმომავლობის ჟანრის სიმღერებს ვუსმენ დილიდან.....</div><br /><div>რაც მთავარია GOING TO CALIFORNIA-ს უკვე მოვუსმინე და კიდევ ერთხელ შევიგრძენი ბედნიერებამიღწეული ადამიანის უბედურება... </div><br /><div>ყველა სული ჩარიგდა და აი ზარის ხმაც.... ringin' of the division bell had begun..... </div><br /><div>ჰორიზონტები კარგავენ ფერებს და უკიდურეს სურეალიზმში იკვლევენ გზას....</div><br /><div>კედლები ნელ-ნელა ალიზისფრად იქცევა და ჩამოქცევას დაიწყებს.....</div><br /><div>დავჯდები ისევ ფინჯანით ხელში და შოტლანდიელი დედოფლის ბოდვებს წავიკითხავ...და ვიფიქრებ სირბილის შეწყვეტის შემდგომ როგორ გაანადგურებს ჩემს ოცნებებს ხორცსაკეპი მანქანა....</div><br /><div>ხანდახან დროის განუსაზღვრელობა პანიკით მიპყრობს.... აწყობილის დანგრევას ვიწყებ და დანგრეულის აწყობას...ეს ორი სადღაც ეჯახება ერთმანეთს და ერთ მომენტში ორივე მიწასთან სწორდება....ხანდახან ასეც კარგია....</div><br /><div>ფერს კარგავს ყველაფერი და ისევ მუდმივისრბოლა....იმედია ამ ეტაპს არ გავყვები.... </div><br /><div>The endless river....</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Ars longa, vita brevis !!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-5709269336870094279?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-39132964722161999322009-07-05T07:39:00.000-07:002009-07-05T08:26:33.288-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SlDCN3rKaUI/AAAAAAAAAbU/HxuM0iQatHc/s1600-h/36bbbcf8657a.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354993500482595138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 234px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SlDCN3rKaUI/AAAAAAAAAbU/HxuM0iQatHc/s320/36bbbcf8657a.jpg" border="0" /></a><br /><div>დღესდღეობით ტრადიციის გაგება დამახინჯებულია.....<br />ადამიანების მიერ ტრადიციის მსგავსად ქცეული რაღაცეები არ შეიძლება მივაწეროთ ტრადიციებს, უფრო მანკიერი თვისებები შეიძლება იყოს ეგ....<br />დრო....ესაა საჭირო რომ ,,დაიწმინდოს,, საზოგადოების წეს-ჩვეულებანი..... რომ ადამიანები წავიდნენ პროგრესისაკენ..... პროგრესის აღქმაც თავისებურია, ამიტომ საზოგადოების ,,დაწმენდის,, პროცესში უნდა ვითარდებოდეს ისეთი ერთიანი ხედვის მექანიზმი, რომელიც ძირითად ნაწილს მისცემს საშუალებას პროგრესი და რეგრესი განარჩიონ ერთმანეთისგან... </div><br /><div>აქ კიდევ გასათვალისწინებელია ერთი ფაქტიც, მანიკერი თვისებების დამგმობი ადამიანების მიმართ მსგავსი ფრაზები: ,,შურიანი ხარ,, ,,დაკომპლექსებულო,, ,,შენ არ შეგიძლია და იმიტომ,, ,,ბოღმა,, და ა.შ. რაზე მეტყველებს ეს ყველაფერი, თუ არა დეგრადირებულ გონებაზე....ხომ შეიძლება ეს გმობა აღქმულ იქნეს, 1.როგორც სხვის მიერ გამოხატული სუბიექტური აზრი და პატივი ეცეს ამ აზრს. 2. სხვის ეს აზრი ერთხელ მსუბუქად მაინც იქნეს გაანალიზებული...... არა ! ეს ხომ არ შეუძლიათ, ერთადერთი მიზეზის გამო, გაუნათლებლობა! განათლებაში არ შედის მხოლოდ სკოლა და უნივერსიტეტი და ,,ბიძია თომას ქოხი,,-ს წაკითხვა.... პირველი, რომ შინაგანი კულტურა უნდა მოსდევდეს ადამიანს, რის შედეგადაც ოჯახისა თუ სხვადასხვა ინსტიტუტებიდან შეიძენს სწორი აღქმისა და გაანალიზების უნარს, ეს გამოიწვევს მის შემდგომ ინტერესს არამარტო მატერიალური ფასეულობების მიმართ, არამედ არამატერიალური ფასეულობების მიმართაც.... </div><br /><div>საბოლოო ჯამში ეს ყველაფერი მოიტანს პირად და საზოგადოებრივ ,,კეთილდღეობას”.....</div><br /><div></div><br /><div>და რამ გადამაწყვეტინა ამის დაწერა? ბოლო დროს ჩემს გარშემო განვითარებულმა რამდენიმე მოვლენამ, რაზეც ძალიან ვხალისობ.... </div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3913296472216199932?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-26012399627983962472009-06-22T02:03:00.001-07:002009-06-22T02:27:23.833-07:00სიკვდილს ცეკვა შეუძლიაო.....დიდებული ჰიპერკუბური სხეულის შემხედვარეს ეგ იდეაც კი გაგიქრება... ბოლო დროს ვეღარაფერს ვგრძნობ მუსიკის გარდა...... გრძნობა გრძნობის გაქრობის შესახებ მქონდა, მაგრამ არა ამ დონეზე....ფაქტობრივად ხანდახან ვერც ვიჯერებ რაოდენ ჩემთვის უცნობ სიტუაციაში ვარ, თუმცა მოვერგე....ხანდახან ასეცაა ხოლმე Live for today, tomorrow never comes.... მაგრამ ხვალინდელში ის ერთი პატარა ფრაზა ყოველთვის რჩება.... <br />გრძნობა მხოლოდ საკუთარი თავის შესახებ, გრძნობა საკუთარი სიმაღლეების შესახებ....<br />უკვე ამ დროს მეწყება ხოლმე ზღვის უაზროდ ნდომა.....ზღვა ჩემთვის ყველაფერია, წყალი, რომელსაც საუკეთესოდ ესმის ჩემი, რომელმაც არცერთხელ გამწირა, ფაქტობრივად მის ფსკერზე ჩაძირულიც კი... მიყვარს მზის ჩასვლა ზღვაზე და გაფაციცებით იმის ყურება რომ დავინახო ბოლო სხივის სილურჯე.... თუმცა ოპტიკური ილუზიები იქვე ინგრევა, რომელიც ჯერ არ ყოფილა....<br />ის ჩემი ბლუზია, რომელიც ყოველთვის ფსიქოდელიურ კომპოზიციად იქნება ჩემში.... piece of my heart....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-2601239962798396247?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-43531235104311665322009-05-10T12:43:00.000-07:002009-05-10T13:25:20.608-07:00ვუსმენ...Albert King......დღემ არ ვიცი პოზიტიურად თუ ნეგატურად ჩაიარა......<br />ბრბო ბოლო დროს გამწარებულია....<br />ერთმანეთს წიწკნიან ათასი მიზეზეს გამო....<br />პოლიტიკური თუ რელიგიური კუთხით.......<br />ნაკლების და სილამაზეების გამო......<br />ზოგს საკუთარი განდიდება ღუპავს, ზოგსაც საკუთარი თავმდაბლობა, ზოგიც ოქროს შუალედით კმაყოფილდება და მას, რა თქმა უნდა, უარყოფითად შეაფასებენ შურის შხამნაგემები ადამაინები.....<br />ზოგი დაჩვეულია შორიდან ყურებას...ყურებას.... და ბოლოს ერთიან ბოღმად დანთხევას....<br />ერთი რამ ვერ გამიგია, რა უნდათ? ყოველთვის მაინტერესებდა....არავის უფიქრია თავისთვის მშვიდად ყოფნა? მარტო თუ არამარტო, ისე რომ ამის გამომზეურებას არ ეცადოს? იყოს ვიღაც წყალწაღებული თვითმკვლელობას მონატრებული და არ იყვიროს....არ გადასდოს და არ მოახვიოს სხვას თავისი უხერხული პირადი ემოციები...<br />ეხლა ვიღაც იფიქრებს ამას რა ჰგონიაო.....უკაცრავად და არ მაინტერესებს....<br />მინდა ნაკლები ბოღმის, შურის და ამაზრზენობების გარეშე ცხოვრება, რადგან ჩემიც მყოფნის.... არადა არ ვარ ,,ცოტაც და ფრთები რომ ამოუვა,, ისეთი, არასდროს ვიყავი და ვერც იქნება ჩემნაირი ადამიანი.....<br />Ludwig Van Beethoven... <br />ჩემი ძილის დროა უკვე 20 წუთია......მშვიდი ძილი.....<br /><br />,,მე ერთმან ერთგზის ერთს ვუძღვენ თავი,, და ამ ერთის უკან რამდენი ერთია თავშეყრილი....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4353123510431166532?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-45024316822228794712009-05-04T08:14:00.000-07:002009-05-04T08:32:10.010-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Sf8Iy1eaSVI/AAAAAAAAAbE/pYdEPvrnlVk/s1600-h/janis-joplin.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5331990153271069010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 282px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Sf8Iy1eaSVI/AAAAAAAAAbE/pYdEPvrnlVk/s320/janis-joplin.jpg" border="0" /></a><br /><div>მშვიდი გაზაფხულის საღამო....</div><br /><div>ჰაერში უცნაური სურნელი გაჟღენთილი.....</div><br /><div>ჯინსი.....მოტკეცილი კუბოკრული ,,საროჩკა,,..... გრძელი გაშლილი თმა...... დიდი სათვალე...ვარდისფერი მინებით.... ხელზე სამაჯურები.... უცნაური გულსაკიდი.....</div><br /><div>კედები....... </div><br /><div>ერთი ბოთლი ლუდი.......სიგარეტი.....</div><br /><div>გარშემო 1970-იანი წლების ფერებია..... </div><br /><div>მუსიკა.......თუნდაც Janis Joplin........ მე ხომ ამის დაწერა მისმა მუსიკამ შთამაგონა.... </div><br /><div></div><br /><div>ეს მე ვიყავი 70-იან წლებში.....</div><br /><div></div><br /><div>ყველაფერი სხვა იყო.... სხვა ფერი...სხვანაირად უსმენდა ხალხი მუსიკას....სხვანაირად უყვარდათ.... სხვანაირად გრძნობდნენ თავისუფლების ხელოვნებას.....</div><br /><div>ვუდსტოკი...... </div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>just flower children..... ყველაფერი აქედან დაიწყო..... </div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4502431682222879471?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-38247134374982300082009-04-23T04:01:00.000-07:002009-04-23T05:02:46.915-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SfBW1HQqiVI/AAAAAAAAAa8/5q2wf1cnN4M/s1600-h/Surrealism.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327853829661296978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 255px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SfBW1HQqiVI/AAAAAAAAAa8/5q2wf1cnN4M/s320/Surrealism.jpg" border="0" /></a><br /><div>გენიალური ამინდია შთაგონებისთვის........დილით გავედი.....ამრეზილი იყო გარშემო ყველაფერი....ჩავრთე Janis Joplin - Kozmic Blues რა გენიალურად ედებოდა ხასიათს და გრძნობას.... ნელ-ნელა დროები ირეოდა, მომენტები ქრებოდნენ და ჩნდებოდნენ..... ამ დროს ყველაზე დიდი შედევრების შეგრძენება შეგიძლია...იმ მუსიკალური შედევრების რომლებიც მსოფლიოს გენიოსებმა დაუტოვეს...... </div><br /><div></div><div>.....ჩაი მოვიმზადე თითქმის ჩემებურად...გზაში ნაყიდი ფუნთუშა ვაშლის ჯემით და მოვედი აქ.... ჩავრთე დიადი Led Zeppelin - Tea For One.....ამას მოყვა The Battle Of Evermore....შემდეგ Dazed And Confused...The Rain Song......... და ასე გაგრძელდება... და ბოლოს ჯაზი.....ჯაზი რაც ამ ამინდს თავის გენიალობას უფრო გაუმძაფრებს... წაგიყვანს შორს, ღრმად ფიქრებში....ღრმად ყველა მოვლენისკენ...იგრძნობ რომ რაც დაიბადე იმ მომენტიდან დაიწყე კვდომა.... იგრძნობ რომ შენი ,,ცხოვრების გზა სიზმარია და შორეული ცის სილაჟვარდე,,....... დაეკიდება ცას სალვადორის გამდნარი საათები და წუთების უკანთვლას დაიწყებს.....შემდგომ ჩარიგდება უამრავი ტილო მოდილიანის....რემბრანდტის.....ბოსხის.....ვან გოგის......ბოტიჩელის....მონეს.... კლიმტის....და ყველა ფერს ერთმანეთში არევენ და კაცობრიობას კიდევ ერთ დიდ კითხვის ნიშანს დაუსვამენ.......Pink Floyd - High Hopes....ზარების რეკვით იგრძნობ წამის მეათასედს.....,,The ringing of the division bell had begun”.........</div><div> </div><div>In The Rain-Light.....სასწაულია..... რაღაც მისტიკური ირაციონალიზმის შეგრძნება მოაქვს....so strange..... </div><div>შეგიძლიათ მოუსმინოთ.......<a id="downloadhref" href="http://www.link.ge/file/240010/Led-Zeppelin---In-The-Rain-Light.mp3.html" target="_blank">http://www.link.ge/file/240010/Led-Zeppelin---In-The-Rain-Light.mp3.html</a></div><div></div><br /><div>ყველაფერი წარმავალიაო.....არარსებობს....წარმავლობა არ წარმავლობას ჩვენ განვსაზღვრავთ.....მთავარია ძალა გქონდეს რომ არ გახადო წარმავალი....თორემ ადვილია ყველაფრის გაშვება....და ბოლოს რჩები რა.... ცარიელი.... აი ესაა.....სიცარიელე რომლის დასაწყისშიც უკვე მოკვდი.... ადამაინებს ავიწყდებათ, რომ მოკვდავები არიან..... Mater memento mori !</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>...................<br />Walking side by side with death<br />The devil mocks their every step, ooh-ooh-ooh<br />The snow drives back the foot that's slow<br />The dogs of doom are howling more<br />They carry news that must get through, ohh ohh<br />To build a dream for me and you<br />They choose the path where noone goes<br />They hold no quarter<br />They ask no quarter<br />They hold no quarter<br />They ask no quarter<br />The pain, the pain without quarter<br />They ask no quarter<br />Yeah, without quarter, quarter, quarter, yeah<br />They need no quarter<br />The dogs of doom are howling more, gimme quarter<br />I hear the dogs of doom are howling more................. </div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3824713437498230008?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-75641121185632088342009-03-29T09:41:00.000-07:002009-03-29T10:05:05.931-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Sc-p2MEVj9I/AAAAAAAAAas/vhN_9zOTxbc/s1600-h/Pet_logo2_Full.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318656433365290962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 282px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/Sc-p2MEVj9I/AAAAAAAAAas/vhN_9zOTxbc/s320/Pet_logo2_Full.jpg" border="0" /></a><br /><div>ეხლახანს ფორუმზე ვწერდი კოკერსპანიელის შესახებ, რომელიც გაუსაძლის პირობებში იყო და მისთვის ვეძებდი პატრონს.... უყურადღებოდ არ დაუტოვებიათ ეს განცხადება და გამომეხმაურა რამდენიმე ადამიანი, რისთვისაც მათ დიდი მადლობა.....</div><br /><div>ისტორია ასე დაიწყო: </div><br /><div>ერთ დღეს დედაჩემი ბრუნდება სამსახურიდან (ენერგო-პროს მცხეთის ოფისში მუშაობს დედა) და საშინლად გულნატკენი მიყვება, რომ მის სამსახურთან, არის ერთი პატარა მინგრეული სახლის მსგავსი სადაც ცხოვრობს ერთი გაუბედურებული ოჯახი და მათ ყავთ კოკერსპანიელი, არ უვლიდნენ, არ აჭმევდნენ, არ უყვარდათ, იყო საცოდავად მშიერი და დაძრწოდა აქეთ-იქით......თან ძალიან ლამაზი იყო.....და ისეთი გამხდარი, რომ ნეკნები ეტყობოდა...... ჩვენ როგორც ცხოველების მოყვარულებს, მითუმეტეს 2 კოკერი გვყავს ჩვენც, გული ჩაგვწყდა საშინლად.....ძლივს დავიძინე იმ ღამეს, მეთქი ეხლა შია, ეხლა სცივა, არავინ ეფერება..... მეორე დღეს ეგრევე მოვიფიქრე გამოსავალი, მეთქი ვთხოვოთ დაგვითმონ და მე ფორუმზე ვუპოვი მზრუნველ პატრონს თქო.... იმ ,,პატრონმაც,, წაიყვანოს ვისაც უნდაო.....გამიხარდა საოცრად.... განცხადებაზე პირველივე მსურველს შევუთანხმდი.... დღეს საღამოს წავედით მე და დედაჩემი მცხეთაში, რომ დავინახე გადავირიე, ისეთი ლამაზი იყო თუთა (ასე ქვია ძაღლს).....მოკლედ ჩავისვი მანქანაში და წამოვიყვანეთ.....ისეთი დამჯერი იყო, თან გაგიჟდა რომ ვეფერებოდი, ეტყობა მანამდე არავინ მოფერებია... საცოდავმა იმდენი ჭამა......ჩამიწვა კალთაში და მომადო თავი......ძალიან ბევრი ვეფერე, ხელები ამილოკა სულ....თან ძალიან ბინძური იყო....</div><br /><div>თუთას მომავალ პატრონს შევხვდი ვაკის პარკთან....ძალიან კარგი გოგოა, ეტყობა რომ თბილი და მზრუნველია....და ვიცი რომ მოუვლის.... :love: :2kiss: რაც მთავარია მთელი ცხოვრება სდომებია ყოლოდა ძაღლი და თუთას დანახვა ძალიან გაუხარდა ...... მიხარია რომ ასეთი თბილი ადამიანები არიან, ვისაც უყვართ ცხოველები ასე.... თუთა ეხლა ძალიან კარგ პირობებში იქნება.... </div><br /><div>მთელი დღეა ძალიან ცუდად ვგრძნობდი თავს და ამ შემთხვევამ რაღაც დადებითი ემოცია გადმომცა.... : ) მშვიდად დავიძინებ.... </div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-7564112118563208834?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-63308740113362525482009-03-25T05:05:00.000-07:002009-03-25T05:21:41.785-07:00დღეს მოულოდნელად ინსტრუმენტივით ავიშალე..... შემომიტია, შემომიტია.... ხან რამ, ხან რამ....+ ერთ ადგილზე გაუნძრევლად ჯდომამ......+ მარტიო....კი მარტიც...<br />ალოგიკურობები კი ვიბოდიალე ფორუმზეც....<br />დიდი ხანია ასე არ გამიჭედავს საქვეყნოდ.... ყველას გვემართება.....<br />მთავარია ეხლა სრულად წონასწორობაში ვარ...... თან მუსიკა....შოპენი......... Nocturne In C-Sharp Minor....<br />კლასიკა....უდიდესი რაღაც ტრიალებს მუსიკის ამ დიად მიმდინარეობაში....<br /><br />ალბათ მაინც ერთ რაღაცას ვაბრალებ დღის პირველ ნახევარში თავს დამტყდარ ალოგიკურობას....<br /><br />3 დღეში კიდევ ერთხელ გადასხვაფერდება ჩემი მიმდინარე ცხოვრება.... იმ ეტაპში ამასწინათ ნათქვამ ლოგიკურობასა და ალოგიკურობას შორისაც არჩევანი უნდა გავაკეთო....<br /><br />აქ კიდევ აღარ ვიცი რა დავწერო....ისე რა საინტერესო იყო ის შემოტევა : )) ნეტა იცოდეთ რეებს ვფიქრობდი...<br /><br />მშვენიერი ამინდია.... vivaldi....spring დიდი Herbert Von Karajan-ის მონაწილეობით... mov3: Allegro ეს ადგილი მინდა.... ბოლოსკენ რაღაც აყვავება...აღმავლობა და ასეთი გრძნობები მოაქვს : ))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6330874011336252548?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-85008136572697264212009-03-16T06:08:00.000-07:002009-03-16T07:17:27.044-07:00საჩუქრები......მიყვარს, მაგრამ მათი მიღების დროს ძალიან უხერხულ მდგომარეობაში ვარ ხოლმე, უფრო მეტად მე მიყვარს სხვებისთვის ჩუქება....ძალიან ბევრი ტიპის საჩუქარი მიმიღია....განსაკუთრებულიც მაქვს, რომელსაც ვერ შეედრება ვერცერთი, იმდენად დახვეწილი და ქალურია : ).......<br /><br /> მაგრამ არის კიდევ ერთი კატეგორია, საჩუქრები უცნობი ხალხისგან.... ანუ რა ხდება აქ....ერთხელ ვიღაცამ მომწერა პმ ფორუმზე რომ თი-ბი-სი ბანკის სათაო ოფისში ფოიეში დამიტოვებდა ზეპელინის 4 ვიდეო დისკს....მივედი და შესაბამისად დამხვდა ის დისკები იქ დატოვებული, ძალიან გამიხარდა.....შემდგომ კიდევ მქონდა შემთხვევები ეგრე მოწერის და ზეპელინის დისკების ჩუქების...და ყველაზე მაგარი, ეს ადამიანები ქრებიან მომენტალურად..... აი დღეს ერთ-ერთ დიზაინ სტუდიაში უნდა მივიდე და ჩემი რამდენიმე ფოტო წამოვიღო დიდად და კაი ხარისხით დაბეჭდილი, ესეც საჩუქარია...ამ სტუდიის უფროსი ვინც არის ის მიკეთებს საჩუქრად...საქმეზე მივედი და 1 დღის შემდგომ მითხრა შენი ფოტოები მომეცი საჩუქრად უნდა დაგიბეჭდოვო... გავგიჟდი ლამის :user: ნუ კიდევ მქონია მსგავსი შემთხვევები საკმაოდ....ასეთი უცხო ხალხისგან საჩუქრები ძალიან ძალიან განსხვავებულად კარგია, როცა ვიღაცამ უბრალოდ ისეთი რაღაც დაინახა შენში, რომ სურვილი გაუჩნდა შენი გახარების....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8500813657269726421?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-27213914889869918902009-03-13T02:17:00.000-07:002009-03-13T03:02:33.093-07:00<div>უძლურება დასაბამია ყველა უარყოფითის......როცა მე უძლური ვიყავი რაღაცეებში, დასაბამი დაედო ყველა უარყოფითს, რაც ახლადშეძენილი ნებისყოფით გავაქრე......როცა გავაქრე ვიგრძენი რა შემძლებია.... ავიღე და გავყავი ორ ნაწილად კარგი და ცუდი...მერე დავიწყე ამ ცუდის შემცირებაზე მუშაობა.... </div><br /><div>როცა ადამიანებს ყოველთვის ვუთმობდი და ამ დათმობით დავზარალებულვარ, აღარ დავთმე, იმიტომ რომ მაინც იგივეს იმეორებენ....ვთმობ როცა ვხედავ რაღაცას და ამ რაღაცის დანახვას ვცდილობ ხოლმე, ყველაფერი ლანგარზე დაწყობილი ხომ არაა....როცა 1,2,3,4..... ადამიანს ავუხსენი რომ არ იყვნენ სწორები და ამისთვის ზურგი მაქციეს მივხვდი რამდენად უძლურები ყოფილან და საკუთარი თავი არ ყვარებიათ, იმიტომ არ ყვარებიათ, რომ როცა შეცდომის მატარებელი ხარ ადამიანი და ამ შეცდომას ვინმე განახებს, ჯერ საკუთარი თავის სიკარგისთვის ეს უნდა გამოასწორო და ეს თავისთავად სხვებზეც დადებითად იმოქმედებს.... არაა ძნელი ადამიანს დაელაპარაკო, თვითონ ადამიანები ართულებენ ამ პროცესებს... გავაგრძელე....ვიარე და მერე მივადექი ერთ დიდ ნაბიჯს, ავიღე და გადავდგი....ამან მიბიძგა კიდევ წინ წასვლისკენ და წავედი.... მერე დავფიქრდი და დავინახე რამდენი რამ ავიღე საკუთარ თავზე, და ამ ყველაფერს პირნათლად ვასრულებ... ვცდი მაშინაც როცა შეიძლება აზრს ვერ ვხედავდე, მერე ხომ უფრო კარგად დავინახავ აზრს ან უაზრობას..... და ესეც ისევ ჩემსავე ნაბიჯის წინ წადგმას ემსახურება.... </div><br /><div>წყალნი წავლენ და წამოვლენ ქვიშანი აქ დარჩებიანო..........</div><div></div><br /><div>ამ შემთხვევაში ქვიშა მე ვარ.....<br /></div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5312604428229267234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 213px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SboplIDFzyI/AAAAAAAAAak/yEC_isy2iaw/s320/34590015(1).jpg" border="0" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-2721391488986991890?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-62099757797791958672009-03-11T03:45:00.000-07:002009-03-11T04:34:51.064-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SbeXtNx5UqI/AAAAAAAAAZc/iYpcvVxl8lI/s1600-h/55ed82644fc3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311881088555635362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SbeXtNx5UqI/AAAAAAAAAZc/iYpcvVxl8lI/s320/55ed82644fc3.jpg" border="0" /></a><br />აი კიდევ ერთ-ერთი რამ....<br />უბრალოდ Come fly with me.........<br />.................................................<br />მარტივია..... უკვე როცა მყარი საძირკველის ყველანაირი გარანტია არსებობს....<br /><br />..................................................<br /><br />Baby since i've been lovin' you..... I'm about to lose my worried mind....<br />don't make me, don't make me lose.......<br /><br />ერთ-ერთი გენიალობა რაც შექმნილა დედამიწაზე.....<br /><br />................................................<br /><br /><br /><br />Standing on a hill in my mountain of dreams,<br /><br /><div>Telling myself it's not as hard, hard, hard as it seems........ </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div>Magng res est amor....... !!!!!!!</div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6209975779779195867?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-75477167674423565122009-03-02T00:40:00.000-08:002009-03-02T01:06:24.280-08:00<div>ბევრი ,,დაკვირვების,, შემდგომ აღმოჩნდა რომ ადამიანების საკმაო რაოდენობა ვერ მიტანს : )) თან საოცარია მიზეზები... დავიწყებ ჯერ კიდევ არეული ბავშვობიდან. კლასში და ზოგადად სკოლაში ყველასთან ვიყავი ერთნაირად კარგად, მხოლოდ გამორჩეულად ვიყავი გიო, ლევანჩო და ერეკლესთან, რომლებთანაც ერთად დღემდე ვარ. დანარჩენებთან ვიქცეოდი ერთნაირად, ვინაიდან არ მიყვარს კონფლიქტები... და ეხლა ჩამოვთვლი მთელ რიგ მიზეზებს წესით რისთვისაც ვერ მიტანს დანარჩენი კლასის ნახევარზე მეტი, თან რა კატეგორია : )) </div><br /><div>დაწყებით კლასებში ყოველთვის ვიყავი წამყვანი მე, მიმყავდა ყველა ღონისძიება. ცოტა შემდგომ, ჩემი ჩაცმულობის სტილის გამო : )) ბევრი სამაჯურები, ბულავკები მაიკებზე, უცნაური მაიკები, ძირმოხეული თავისუფალი შარვალი, ნაწერებიანი ჩანთა და ასე შემდგომ + ჩემი მუსიკალური გემოვნება...რატომღაც გენიალური კლასიკური როკი შერაცხეს ,,სატანისტურ მუსიკად,, : )) მოკლედ ეს ყველაფერი იყო ,,კულისებს მიღმა,, პირდაპირ ვერ ბედავდნენ... მეთერთმეტე კლასს რომ ვამთავრებდით რაღაც გრანდიოზული ღონისძიება დაიდგა, ტელევიზიები და მთელი ამბები იყო და ყველასთვის სასურველი როლი რეჟისორმა მე მომცა ლოოოლ....არც ვიცოდი რაზე იყო საუბარი და უცბად მე აღმოვჩნდი სასურველი დედოფლის (თუ რაღაც მსგავსის) როლში......ყოველთვის თავისუფალი ადამიანი ვიყავი, შეზღუდვების გარეშე...გაპარვა იყო, მივდიოდი, კლასიდან გაგდება იყო, მაგდებდნენ.... რა არ იყო.... ბიჭები ყოველთვის კარგად იყვნენ ჩემთან, ერთად ვხუმრობდით ხოლმე გაკვეთილებზე ამ დროს ბევრ დანარჩენ გოგოს ,,კრისებს,, ეძახდნენ და ბლა ბლა ბლა.... პარალელური კლასი იყო ერთი, რომელშიც ბევრი ,,რაღაცნაირი,, გოგო სწავლობდა და იმ გოგოებთან თითქმის ყველასთან კარგად ვიყავი, ექსკურსიაზეც დამპატიჟეს ერთხელ და ამ ჩემი კლასელი გოგოების კომენტარები იყო ძალიან სასაცილო. ყველას სიმართლეს პირში ვეუბნებოდი და ხმას ვინ ამოიღებდა...სიმართლე კი ბევრს ამწარებს....</div><br /><div><br />ბოღმა იხვეოდა ყველას გულში ნელ-ნელა.... და აი დღეს რეზულტატი არის რომ ვერ მიტანენ და ვეღარ მალავენ, თან ყველაზე სასაცილო, რომ ჩემი ფოტოები უნახავთ და უფრო ვერ მიტანენ : )) არადა არცერთ მათგანთან კონტაქტი არ მაქვს.... ესეთ რაღაცეებზე ძალიან ბევრს ვიცინი...ეს ადამიანები არიან ადამიანები, რომლებსაც არ გააჩნიათ საქმე, რომლებიც უბრალოდ ,,კმაყოფილდებიან,, ასეთი რაღაცეებით. ბოღმის ბუკეტები....ზოგადად ადამიანი ადამიანს რომ ვერ იტანს თან რეალურად უსაფუძვლო მიზეზის გამო პრობლემა საკუთარ თავში უნდა ეძებონ... კლასს თავი დავანებოთ და გარშემო ბევრი ადამიანი შევნიშნე რომ რეალურად ვერ მიტანს და თან სასაცილოა, რომ რეალურად ამ ადამიანებთან შეხება არ მაქვს : )) ეხლახანს რამდენიმე ადამიანმა რაც დამიახლოვდნენ აღიარეს, რომ აქამდე ვერ მიტანდნენ ლოოოლ.... აი.... : )) არ შეიძლება ადამიანი ვერ აიტანო თავისი პირდაპირობის, თავისი თუნდაც გარეგნობის, ბოლოსდაბოლოს თავისი ფოტოების გამო : )))))) და ეს რა არის? ესაა საკუთარი შინაგანი კომპლექსების გამომზეურება მათი მხრიდან. რატომ არის, რომ ვერ დავასახელებ ადამიანს ვისაც რეალურად მე ვერ ვიტან? მე არ მაინტერესებს ვინ რას და როგორ აკეთებს, ვინ როგორია, ჩემთვის მთავარია ის სხვა ჩემთან მიმართებაში და დაჟე ვინც ვერ მიტანს, ძალიან ბევრს ვიცინი მათზე და ხანდახან მეცოდებიან ხოლმე. ეგრეა ზოგადადაც, ვერ იტანენ ადამიანს და რეალურად არ იცნობენ.... </div><div></div><br /><div>ერთ ადამიანს ვიცნობ, თითზე თუ დაითვლი ადამიანებს ვინც მას იტანს...მგონი მთელი სამყარო ვერ იტანს : )) ამ ადამიანმა ძირითადად ეს იცის და საკმაოდაც ხალისობს,... 99% მის ზურგსუკან დამცირებაშია...მე კიდევ ძალიან კარგად ვიცნობ ამ ადამიანს და აშკარად საპირისპიროდაა საქმე და დიდ პატივს ვცემ მას....მაგრამ ადამიანებს პატარა ცუდი ხელჩასაჭიდი უნდათ, რომ ვინმეს გადათელვას ეცადონ, რამდენად რა გამოსდით ეგ ცალკე საკითხია.... ოდნავ ძალას კი არ ატანენ ჭკუას, რომ იმის იქით იფიქრონ.... არადა ყოველთვის მზად ვიყავი მათთან სიახლოვისა და კარგი ურთიერთობისთვის, მაგრამ პირიქით ურჩევნიათ.... ასე რომ ყოველთვის ვეცდები გული გავუხარო იმ საზოგადოებას ვინც ხანდახან ჩემზე გულმოსული საკუთარ თავს აძლევს საშუალებას, რომ თავი დაიმცირონ.... : ))) </div><br /><div></div><div>ჯერ კიდევ გუშინ იყო მონანიების ბოლო დღე, მხოლოდ ერთ ადამიანს ვთხოვე პატიება....</div><div></div><br /><div>და დღეს კეთილო საზოგადოებავ, მომიტევეთ რაც კი შემიცოდავს თქვენს წინაშე...... : )</div><div>თქვენ ყველას მოტევებული გაქვთ ჩემგან..... არ დაგავიწყდეთ, რომ qui vitia odit, homines odit ანუ ვისაც ცოდვის მიტევება არ შეუძლია, მას ადამიანები სძულს.... </div><br /><div></div><br /><div></div><div>ესეც რა სიმბოლურიც უნდა იყოს Pieter Bruegel-ის Torre Di Babele, ბაბილონის გოდოლი : ) </div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308512866015839250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 242px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SaugU3B3BBI/AAAAAAAAAZM/_hin_-KoXPo/s320/BRUEGEL_TORRE_DI_BABELE.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-7547716767442356512?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-63716325630578904732009-02-17T05:33:00.000-08:002009-02-17T07:00:26.050-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SZrQvZQG5bI/AAAAAAAAAZE/UNqJO8vVK-o/s1600-h/b5d3bc9228fb.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303781023833056690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 162px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SZrQvZQG5bI/AAAAAAAAAZE/UNqJO8vVK-o/s320/b5d3bc9228fb.jpg" border="0" /></a><br /><div>დილით თვალი გავახილე და რატომღაც შევძვერი მესიჯების ინბოქსში..... მივხვდი რამდენი ხანია არავისთვის მითქვამს რაღაც თბილი, რაღაც კარგი....... ,,მენატრები,, ,,მოდი ჩაგეხუტო,, ,,ერთი სული მაქვს როდის გნახავ,, და უბრალოდ ,,მიყვარხარ,, ...........აი ის მოლოდინი მომენატრა როცა უნდა შეხვდე და წუთებს ითვლი....დროზე გადიხარ და მაინც აგვიანებ.... ცუდია როცა გაქვს და სადღაც ქვეცნობიერად ბოლომდე ვერ აფასებ....და ეს ვერ დაფასება უბრალოდ გამოუცდელობამ რომ იცის......ბევრი რამ ძალიან დებილურად მაქვს გაკეთებული, შტერულად და უტვინოდ....უბრალოდ არ ვიცოდი...ყველასთან არის ეს მომენტი როცა ,,არ იცის,,.....დრო ხომ გენიალური რამ არის თავისი მოქმედებით.... დიდი დროა..... გავიდა დიდი დრო...... შორიდან განვლილი ყველაფერი ნათლად ჩანს, თავისი შუქებით და ჩრდილებით...ანალიზი შორიდან უფრო ადვილია...ანალიზი, რომელსაც მოაქვს გა-მოც-დი-ლე-ბა.... რა შტერი ვიყავი....თუმცა, მთავარია ეხლა ერთიორად მეტი მაქვს შეძენილი.... </div><br /><div>როგორ მოვუვლიდი, გავუფრთხილდებოდი, შევინარჩუნებდი ყველასა და ყველაფრის ფასად......ძალიან ცუდია, როცა ხვდები გქონდა ამის რეალური და დიიდი შანსი, თუმცა მაშინ სხვანაირი იყავი....ყველაფერი გქონდა, უბრალოდ უნდა მიმხვდარიყავი სწორად.... ერთი სიმღერის ტექსტი გამახსენდა ,,სნამ სულ არ გაიყინები, ვერ აფასებ სითბოს,,..... </div><div>არ ვიცი რამ იმოქმედა ისე, რომ აქ დავწერე.....ალბათ დილით ინბოქსმა და ზეპელინის Since i've been loving you-მ..... გავაგრძელებ ჩემს გზას ისევ მარტო მოსეირნე, მარტო მოლაპარაკე, ჩაის მარტო გამზიარებელი და მუსიკის მარტო მომსმენი : ))</div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6371632563057890473?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-83945282937329024892009-02-11T08:27:00.000-08:002009-02-11T08:37:05.343-08:00ქარის ქარიზმატულობა თავბრუსდამხვევია, ისეთივე თავბრუსდამხვევი, როგორც ეხლა მე მაქვს თავბრუ დახვეული...დეზოქსირიბონუკლეინის მჟავის ფორმისებურად აღვიქვამ ყველა საგანს და მოვლენას... ყოველდღე იხვეწება ჩემი მომავალი, თითო ახალი დეტალის შემატებით კვარცხლბეკზე ასვლით აღტყინებულ რაღაცას ემსგავსება...თან ამას ასეთი დამშვიდებით იმიტომ ვწერ, რომ ვიცი ისე იქნება როგორც მინდა, აქაც დალურმა კადნიერებამ იჩინა თავი...მე ხომ ზოგადად აღფრთოვანებული ვარ სალვადორით, მისი ხლოვნებით, რაშიც მისი პიროვნების მართვის პარანოიდულ-კრიტიკული მეთოდი ჩანს კარგად, მხოლოდ მათთვის ჩანს ვისაც აქვს ხედვა....ხედვა მაქსიმალიზმიდან მინიმალიზმამდე, უბრალოებიდან მისტიციზმამდე და ნორმალურობიდან შეშლილობამდე.....სხვა დანარჩენი ფარსი და იაფფასიანი სპექტაკლია, სადაც ორგროშიანი მსახიობად ქცეული ჩუჩელები თამაშობენ. ერთი პატარა ამბის ფილირება ხდება მგონი ჩემში, ხანდახან ვცდილობ შეწინააღმდეგებას, მაგრამ ამის გარდასახვა საოცრად, გამდნარი ყველივით ხდება, ისე რომ არც ღირს ხელის შეშლა...ეს ახალი ეპოქაა!!! ეპოქა სადაც მწვერვალამდე დიაპაზონი სულ უფრო მცირდება.... დღეს ბოლო ფურცელი წავიკითხე ,,ერთი გენიოსის დღიურის,, ჩემმა მოუცლელობამ მაიძულა თვეზე მეტი ხნის წინ დაწყებული წიგნი დღეს დამემთავრებინა... წიგნებს ძირითადად კლასიკური მუსიკის ფონზე ვკითხულობ და დღესაც არ ვუღალატე ამ ჩვეულებას. წიგნის ბოლოს სალვადორი მოგვესალმა, ეს იყო საოცარი, ერთხელ ადრეულ ბავშვობაში დავწერე მოთხრობა სახელით ,,დასაწყისის დასასრულის დასაწყისი” და მაშინვე გამახსენდა ეს მოთხრობა და გამახსენდა ჩემი მიდინარე ცხოვრებაც.... სასწრაფოდ ახალი წიგნი, რომლის სათაური როგორც არასდროს ისე მესადაგება ,,მაინ კამფი,, უკვე დროა.......დალის მოქმედება ჩემზე იმხელაა, რომ ხშირად ვექცევი უსაზღვრო სურეალიზმის ჩარჩოებში და პარანოიდ გრაფომანად ვიქცევი ხოლმე სულ ცოტა ხნით....... და მინდა გითხრათ, რომ ,,მე ვიმყოფები განუწყვეტელი ინტელექტუალური ერექციის ვითარებაში და ყველაფერი ჩემს გულისთქმებს უმართავს ხელს,, © სალვადორ დალი <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301579199158858738" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 222px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SZL-MVJ2s_I/AAAAAAAAAXY/QXmJ7xjUIBY/s320/95165918_bad21d217f.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8394528293732902489?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-64024933639364647852009-01-22T04:45:00.001-08:002009-01-22T06:21:38.929-08:00დღეს საოცრად შემიპყრო ისევ და ისევ ,,ძველმა დრომ,, 1930-40-50 წლები : )) თან ჩემთვის უსაყვარლეს მიუზიკლის ნაწყვეტებს ვუყურებ..... Cell Block Tango...ნაწილი რომელიც ძალიან ძალიან მიყვარს...... ძალიან მაგარი ქალები არიან, ნუ მე ველმა მომწონს, რა თქმა უნდა..... : )აი რა ემოციით ასრულებს სიმღერასაც და ცეკვასაც ვგიჟდები ხოლმე.... <div><div><div><div>წეღან ლამის დავიგრუზე ისე მინდოდა იმ დროში ყოფნა...მაინც მაგარი შარმი ჰქონდა იმ დროს....ძალიან მაგარი ტემპერამენტიანი ქალები და კაცები იყვნენ... ყველა კაბარეს თუ პატარა ბარს თავისი საოცარი ხიბლი ჰქონდა, ჩაცმულობა, ცეკვები, მუსიკა და ზოგადად სიტუაცია იყო საოცრად სექსუალური....ემოციებით სავსე....რაღაც დამაინტრიგებელი...რაღაც შარმიანი..... :love: აიიი ბევრს აკლია დღესდღეობით რაღაც შინაგანი ქალური და კაცური დონე (,,დონე,, ეს ის არა ,,უიმე რა დონეა,, ), რაც მაშინ იყო...ან მე ვარ გარიკილი ტემპერამენტიანი ან მართლა ასე იყო : ))) </div><br /><div>აიიი ნახეთ...... ველმას ემოციები ბოლოსკენ (ზეტა ჯონსი) </div><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=pDRN3umyXTk">http://www.youtube.com/watch?v=pDRN3umyXTk</a></div><div> </div><div> </div><div>მე კიდე ხანდახან დავხუჭავ თვალებს და ვიფიქრებ იმ დროზე : )</div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294121701886475154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 220px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SXh_o26hO5I/AAAAAAAAAWw/UFbibsrjKZI/s320/sssss.jpg" border="0" /></div><div> </div><br /><div></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294104217068072706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 215px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SXhvvG49bwI/AAAAAAAAAWY/TnRyNbVSDD8/s320/veeeeelma.jpg" border="0" /></div></div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294104556526285330" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 239px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SXhwC3eGshI/AAAAAAAAAWg/FiivphDy-gI/s320/tango3xA.jpg" border="0" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6402493363936464785?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-78826540050590935892009-01-14T23:18:00.000-08:002009-01-15T01:56:41.688-08:00<div>გაიგებდით რომ გადასარევი კარნავალი გამოგვივიდა, რისთვისაც ყველა დიდ მადლობას ვუხდით ნანუკას, როგორი მხიარულიცაა, ისეთი გამოუვიდა ყველაფერი.... ძალიან მოკლედ დავწერ ჩვენი კარნავალის შესახებ....<br /><br /><div align="left">ყველას რაღაც ფორმა ეცვა, ორიგინალური თუ არაორიგინალური..... ზოგიც ,,ყველაზე ფინთი ფორმის,, მოსაპოვებლად იყო მოსული :2kiss: :love: ყველა ვცეკვავდით, ვმღეროდით, ერთი კაააი თამაშიც ვითამაშეთ : ))) ბავშვურად თუ დიდურად ვერთობოდით, განსაკუთრებით ზოგი იმ ბევრმა ბურთებიანმა ავზის მსგავსმა მოხიბლა, ხან მე, ხან ნანუკა, ხან ჯეიჯეი, ხან პოლსკი იქ ვეყარეთ, ვინ არ იყო იქ.... ძალიან ბედნიერი საღამო მქონდა სხვადასხვა ფაქტორების გათვალისწინებით....თან რაც მთავარია ყველა ისეთი ადამიანი იყო ვისი იქ ყოფნაც მსიამოვნებდა, ვერ ვიტყვი ვინმეზე რომ არ მინდა ყოფილიყო თქო....ამასაც დიიდი მნიშვნელობა აქვს.... მგონი ყველა ეგრე ვიყავით..... ძალიან გემრიელი და ლამაზი სუფრა გვქონდა....ფართო არჩევანით და თითქმის ნახევარზე მეტი იქ დავტოვეთ, ცეკვას და გართობას შეყოლილებმა...და რაც მთავარია ფორუმის ტორტი, რომლის გემოც არ გამისინჯავს სამწუხაროდ და მე და ჰანიმ შევჩივლეთ ეს ერთმანეთს..... : ) </div><br /><br /><div align="left">ყველა კარგები ხართ.....კარგად ვიგრძენი თავი იმ საღამოს....ის რამდენიმე საათი მეც და მგონი არამარტო მე, დავივიწყე ყველა პრობლემა და საფიქრალი.... მომავალ კარნავალამდე... :2kiss: </div><br /><br /><div align="left">ეხლა კი ცოტა ფოტოების ჯერია..: ))</div><br /><br /><div align="center">მე და ნანუკა<br /><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291445907379331186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW7-BHmKIHI/AAAAAAAAAWA/einUQfSbnEk/s320/IMG_0177.jpg" border="0" /><br /><br /> კუსკუსელა ნოკი (იგივე აღმოსავლეთის მეფე) და ნანუკა<br /><br /><div align="center"><br /> </div><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291423301921796706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW7pdTtF8mI/AAAAAAAAAUo/Mije0TeXaS4/s320/P1100651.JPG" border="0" /></div><br /><div align="center"><br />მე და დეა </div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291422819836858130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW7pBPzFjxI/AAAAAAAAAUg/fyE07UXP05c/s320/IMG_0206.jpg" border="0" /></div><br /><div align="center"><br /><br />შეიდი და არწივი9<br /></div><div align="center"><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291424399038519218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW7qdKyGl7I/AAAAAAAAAUw/QOlGmkciTwE/s320/P1100690.JPG" border="0" /><br /><br /><div align="center">ნანუკა ბურთებში</div><br /><br /><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291425188062078786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW7rLGH-p0I/AAAAAAAAAU4/QCHgxv-ljB4/s320/P1100706.JPG" border="0" /></p><br /><br /><div align="center"><br />მე ბურთებში : )))</div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291426177243151954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW7sErHH_lI/AAAAAAAAAVA/aRD18Ck0unY/s320/P1100744.JPG" border="0" /><br /><br /><p align="center">ლინკი და ყვავა </p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291438284572285858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW73FabVW6I/AAAAAAAAAVI/c5O4U3CGbqQ/s320/P1100708.JPG" border="0" /><br /><div align="center"><br />მე და პოლსკი<br /><br /></div><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291440761081155442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW75VkJDz3I/AAAAAAAAAVQ/lKkxaW0AT3w/s320/P1100714.JPG" border="0" /></div><div align="center"><br /> </div><div align="center">კესსსო, ფინანსისტი, ჯეიჯეი და სოსო ჯუ</div><div align="center"> </div><br /><br /><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291441223680110130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW75wfdPrjI/AAAAAAAAAVY/cG-9QxI9YVQ/s320/Picture+043.jpg" border="0" /></div><div align="center"> </div><br /><br /><div align="center">როგორც ჯეიჯეიმ შეარქვა ,,საღამოს ნაშობა,, : )) ლინკი, ყვავა, ჰელჰამერა და ანტონა პაპა </div><div align="center"></div><br /><div align="center"><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291443963074355778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW78P8fuokI/AAAAAAAAAVw/iN4FRe8lVZk/s320/Picture+121.jpg" border="0" /> ფორუმის ტორტი<br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291443465953366946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW77zAk2U6I/AAAAAAAAAVo/E2sDa-d2p_M/s320/Picture+079.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><p></p>ნანუკა და ჯეიჯეი თამაშის დროს (მე და დეა გავარდნილები ვიყავით უკვე)<br /><br /><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291445173900590034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW79WbLMu9I/AAAAAAAAAV4/VZmNj4t1n7w/s320/Picture+103.jpg" border="0" /></p> ჰანი და ლარსი<br /><br /><p align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291455812067051362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW8HBpbux2I/AAAAAAAAAWI/bZJDxWAyrAM/s320/IMG_0183.jpg" border="0" /></p></div><br /><p></p><br /><p></p> ოპიზარი და წიწილა <p></p><p></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291456785068793458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SW8H6SJbHnI/AAAAAAAAAWQ/WasIdGJzv24/s320/IMG_0189.jpg" border="0" /><br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-7882654005059093589?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-73787658073085199862009-01-13T02:20:00.000-08:002009-01-13T03:25:57.866-08:00დღეს კარნავალზე მივდივარ....კაბა არის, ნიღაბიც არის, აქსესუარებიც არის, ყველაფერი....საერთო ჯამში მიხარია, მაგრამ დღესაც და ბოლო დროსაც რაღაც დებილობა მჭირს.... განუწყვეტლივ ისეთ ,,რაღაცაზე,, ვფიქრობ რაზეც წესით არ უნდა ვფიქრობდე, ეს წესით ოღონდ....(მაგრამ წესი საიდან) რაღაც დროში მოგზაურობასავით მაქვს, ოღონდ უკვე გავლილ დროში ვმოგზაურობ.... და ეს დროში მოგზაურობა დღევანდელ განწყობაშიც ხელს მიშლის...მაგრამ ვარ მოლოდინში, კაბის, ფეხსაცმელების და დანარჩენი აქსესუარების, რომელიც დედაჩემის მანქანის ,,ბაგაჟნიკში,, აწყვია.... :user: და რა უცნაურია ეს მოლოდინი თავისი გვერდითი ეფექტებით ხოლმე....ვერაფერს აკეთებ, დრო ნელა გადის და რაღაცნაირი გრძნობა გაქვს.......წიგნებით მაქვს გამოტენილი ჩანთა, სახლიდან წამოვიღე, რომ აქ უსაქმობის ჟამს ვისწავლი თქო, მაგრამ ვერ.. : )) თან მაინც ვერ გადამიწყვეტია რომელი ვარცხნილობა გავიკეთო... კიდევ ამ ყველაფერთან ერთად ვფიქრობ როგორ ვითხოვო აქედან ადრე გაშვება :mo: არ მიყვარს ზოგადად დაგვიანებები და ადრე გაშვებები, მაგრამ იქნებ ამ ერთხელ დაუშვან გამონაკლისი... უბრალოდ 7-ის ნახევარზე მელოდება სალონში მადლენა <---- :gigi: მერე იკეტებიან.... მე კიდევ ოფიციალურად 7-ზე ვამთავრებ....მოკლედ მანამდე ჩემს თავს გამბედაობის მსგავსს შევმატებ და ვითხოვ ადრე გაშვებას....: ) შემდგომ დავწერ კარნავალის შესახებ და ფოტომასალასაც დავდებ...... <div></div><br /><div>Whoa....let's have a party, let's have a party tonight © LED ZEPPELIN</div><div></div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290729707405095090" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 242px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SWxyoyx8sLI/AAAAAAAAAUQ/f5tsEeEAogA/s320/Lovely+Rita.JPG" border="0" /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-7378765807308519986?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-17520991456582161272009-01-10T09:35:00.000-08:002009-01-10T10:38:46.937-08:00No words......no questions....nothing at all.......only..........<br /><br /><br /><a id="downloadhref" href="http://www.link.ge/file/193551/01--Frederic-Chopin---Nocturne-in-C-sharp-Minor--1830-.mp3.html" target="_blank">http://www.link.ge/file/193551/01--Frederic-Chopin---Nocturne-in-C-sharp-Minor--1830-.mp3.html</a><br /><br /><br /><br />,,I think you'll never understand... " © Ray<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-1752099145658216127?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-38752132796990203472009-01-09T10:44:00.000-08:002009-01-09T11:33:32.592-08:009 იანვარი........ იდეაში ერთი ჩვეულებრივი დღე და თან ჩემი უახლოესი მეგობრის დაბადების დღე......მაგრამ ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი, ხანდახან არაჩვეულებრივი ზემოქმედებისაა......ძალიან ემოციურად ჩაიარა დღევანდელმა დღემ, ვიდრე გუშინდელმა.... თუმცაღა გუშინ ღამის 02:08 -ზე მეძინა...<br /> შარშან 9-ში ერეკლესთან (იუბილართან) ავედით მარანში, მე გიორგი და ლევანჩო......მახსოვს შარშანდელი აჟიტირებული ჩემი თავი....მობილურს დავყურებდი ყოველ წუთას და ცოტა შინაგან შიშს ვგრძნობდი მომავალი ცვლილების მიმართ.... : ) It was so sweet....... დღეს ისევ ცხრა იანვარია, ისევ ერეკლესთან ავედით მარანში, მე გიორგი და ლევანჩო...ოღონდ მე სხვა ემოციით.... აღარც მობილურს დავყურებდი გამალებით და აღარც აჟიტირებული ვყოფილვარ....უბრალოდ ვცდილობდი 1 წლის წინანდელი ემოცია თბილად შემენარჩუნებინა და ამას უკიდეგანო სასოწარკვეთაში არ ჩავეგდე......<br /><br />ისე დღეს ერთი დიიიიდი უცნაური დამთხვევა მოხდა....თუმცაღა აქ ვერ დავწერ რა დამთხვევა, მაგრამ ჩემთვის კი გამეცინა ამის შესახებ..... მუდმივისრბოლაა დავიჯერო? არა არა.... : )) არ არსებობს ასეთი რაღაცეები.....ხვალ მარტოს მომიწევს...... მგონი მარტო მე შემწევს ძალა ასეთი სრულად ზეემოციურ-იდიოტური რაღაცეების შეგრძნების და გათავისების....<br /><br />ვიჯექი ბუხართან და ბეეევრს ვფიქრობდი, ღრმად ფიქრებში ვიყავი წასული...კარგად მახსოვს ამ მომენტში რას არ ვფიქრობდი...2008 წელი, 9 იავნარი......<br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289369868161627298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 258px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SWed3u1ttKI/AAAAAAAAATY/9wY_74m9BL4/s320/2008.....jpg" border="0" /><br /><br /><p>ისევ ბუხართან...ისევ ფიქრებში, ოღონდ ფიქრი იმაზე თუ რას ვფიქრობდი შარშან ამ დროს.....2009 წელი 9 იანვარი........ </p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289371036250797314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SWee7uT39QI/AAAAAAAAATo/BKWIApJMK1k/s320/9-January-(2009).jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3875213279699020347?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-51617661015954791362009-01-06T12:29:00.000-08:002009-01-06T13:00:12.497-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SWPFL8HboVI/AAAAAAAAATQ/HbmZBBOuvCg/s1600-h/MM137.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288287196369625426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 296px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SWPFL8HboVI/AAAAAAAAATQ/HbmZBBOuvCg/s320/MM137.jpg" border="0" /></a><br /><div>სასწაულების ღამე..... ღამე როცა გულიდან წამოსული ყველა შენი სურვილი სამოთხის არქივში შეინახება და როცა მისი ასრულების დრო მოვა აუცილებლად ასრულდება....ღამე როცა ანგელოზები ჩამოდიან მიწაზე და სარკმელში დანთებულ სანთლებს სიხარულით ეგებებიან და ხარობენ.... მგონია რომ ამ დღეს ყველას გულში სიკეთე და ჰარმონია სადგურდება, ალბათ იმიტომ რომ მე ვარ ასე ახლა... : ) </div><br /><div>როგორც ყოველთვის ლამაზი პატარა მაგიდა გავაკეთე დღევანდელი შობის შესახვედრად...ტკბილეული...ლამაზად გაფორმებული მაგიდა....სასანთლეები.....ყველა სარკმელში სანთელი.... და რაღაც ჰარმონიულობა შევაპკურე ამ საშობაო მაგიდასაც.... ჩავრთე ეს გადასარევი შესრულება <a href="http://www.link.ge/file/190777/Jansug-Kaxidze---Alilo.mp3.html">http://www.link.ge/file/190777/Jansug-Kaxidze---Alilo.mp3.html</a> და შევხვდით ოჯახი ასე შობას.... რაღაც ამ ყველაფერთან ერთად მელანქოლიურობამაც შემახსენა თავი.... :user: როგორც ახალ წელს.... ალბათ იმის ბრალია რომ მაინც მჯერა valent volta, ანუ სურვილები ახდება !!! </div><br /><div></div><br /><div>გილოცავთ ყველას შობას, მშვიდ ძილს გისურვებთ და სასწაულის მოხდენას...მე კი დაველოდები იმ შობის ღამეს, რომელიც ჩემთვის მოახდენს სასწაულს .... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-5161766101595479136?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-37305200544535374062009-01-05T00:09:00.000-08:002009-01-05T01:43:03.919-08:00ახალი წლის დღეებში თითქმის სულ სახლში ვიყავი... ბოლო დროა ხალისის კოეფიციენტი ნულის ნიშნულს აჩვენებს, ხოდა გუშინ ჩემმა დამ გადაწყვიტა წავეყვანე ერთ-ერთ party-ზე, ცოტა გაერთობიო.... ძალიან ბევრი ყოყმანის შემდგომ წავედი.... დანიშნულების ადგილას მივედით, ანუ ერთ სახლში.....თან მივდიოდი იქ სადაც ვიცნობდი სულ 3 ადამიანს და იქ დამხვდებოდა 40 კაცამდე....მივესალმეთ მასპინძელს და შევედით ოთახში...სიგარეტის კვამლი..... რაღაც გაურკვეველი წარმომავლობის მუსიკა.... მბჟუტავი განათება..... იქით ოთახში წითელი განათება....ერთი დივანი, რომელზეც რამდენიმე ახალგაზრდა იჯდა ან იდო.....ერთი სკამი, სადაც ასევე ერთი ახალგაზრდა იდო.... რამდენიმე იდგა და უცნაური მოძრაობებით ცდილობდა აყოლოდა მუსიკას...დანარჩენები იქით ოთახში იყვნენ, დროდადრო გამოდიოდნენ, თან ჯერ მოსული არ იყო ხალხი....იდგა ერთი მაგიდა, სადაც საჭმელი და სასმელი ეწყო, ასევე ძირს.....ოთახში ძალიან მორიდებით შევედით მე ჩემი და და მისი მეგობარი.... ერთხანს ვიდექით ვლაპარაკობდით, ადაპტაციას განვიცდიდით...შემდომ ისე მოხდა რომ დივანზე არავინ იჯდა და მივაშურეთ იქითკენ...დავსხედით Coca Coloa დავისხით....ჩემმა დამ და მისმა მეგობარმა ალკოჰოლიც გაურიეს....ცოტა ხანში ოთახი გაივსო Indie..... Punk.... ,,მოდაზე,, ჩაცმული ახალგაზრდებით, დანარჩენი მიმდინარეობები ვეღარ ვიცანი...... : )) ზოგს ნახევრად ჩახდილი შარვალი ეცვა, რამდენიმე შავი სათვალეებით იყო, კუბოკრული შარვლები და ქვედაბოლოები.... ბევრი უცნაური აქსესუარი....ალკოჰოლმოკიდებულები გაურკვევლად ერთობოდნენ გაურკვეველი წარმომავლობის მუსიკაზე....ზოგი შეყვარებულები ვინც იყვნენ, ნუ ალბათ შეყვარებულები გემრიელად კოცნიდნენ ერთმანეთს... მოკლედ თავი მეგონა სადღაც ამერიკაში 80-90 იან წლებში.... ვიჯექი და ვაკვირდებოდი, მე Homo quadratus....ოთახი სიგარეტის კვამლით უფრო და უფრო ივსებოდა.... მოწყენილობისგან ლამის მოვკვდი...ძალიან უცხო ვიყავი იმ სიტუაციაში... წამოვიდოდი, რომ არა ჩემი და, მას უნდოდა იქ ყოფნა და ვერ დავტოვებდი... ნაცნობები რომ ყოფილიყვნენ უფრო გავერთობოდი ალბათ, მაგრამ საერთო ჯამში ასეთი სიტუაციბი ჩავაბარე 14-17 წლის ასაკს.... მაშინ ძალიან კარგი იყო ყველაფერი...შეკრებები...მუსიკასაც თავისი გემო ჰქონდა....იმ ფანკლუბსაც.... ყველაფერს...... როგორც ასეთი ფართი, დღესაც მიყვარს, მაგრამ ცოტა სხვანაირი.....<br /><div>ერთხანს გარეთ გავედი თოვლიან ეზოში... სიმშვიდე იყო... მერე ისევ განვაგრძე ,,დაკვირვება"...... მერე მასპინძელმა ბიჭმა თავისი შეყვარებული გაგვაცნო, კაი გარეგნობის გოგო იყო, ყველზე მეტს ეგ ცეკვავდა და მხიარულობდა...და გადასარევი რაღაც მითხრა, რასაც არ ველოდი ნამდვილად მისგან... </div><br /><div>მალედ მალე დედაჩემსაც დავურეკე, მოვიდა მანქანით და წაგვიყვანა სახლში.... </div><br /><div>ბოლოსდაბოლოს Erare humanum est..... : )) </div><br /><div></div><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287741866565037730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 223px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SWHVNkSR7qI/AAAAAAAAATI/9wZMiFtlW3Y/s320/Punk.jpg" border="0" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3730520054453537406?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-23055234218037107272008-12-28T07:23:00.000-08:002008-12-28T07:49:11.187-08:00სულ ვეძებდი ვეძებდი მაინც იმ მთავარ მიზეზს....ყველა კუთხე-კუნჭულში...ვერ ვიპოვე....იმალებოდა... არადა თვალწინ იმალებოდა თურმე.....დღეს თავისი პირით გამოაშკარავებული მიზეზი დავინახე...დავინახე და გული მეტკინა.... ,,ვინ,, ყოფილა..... ეტყობა ერთ დროს ცოფებს რომ ვყრიდი ტყუილად არ ყოფილა... ეტყობა რაღაცას რომ ვგრძნობდი ცუდად მართალი ყოფილა.... ხოდა დღეს დავინახე....<br /><br />ღრმად ამოსუნთქვა........<br /><br /><br /><br />რა სიმღერა გამახსენდა.... Feist - inside and out.... ზუსტად ასეთი სიცივე იყო პირველად რომ მოვუსმინე და დაორთქლილ შუშაზე საჩვენებელი თითით გულების ხატვა დავიწყე...როგორ ზუსტად მახსოვს რას ვფიქრობდი იმ მომენტში....ვაიმე რა სულელი ვიყავი.....მაშინ ძალიან ბევრი რაღაც სხვანაირად მეგონა და სხვანაირად მქონდა გაგებული.<br /><br /><br /><br />რა შუაშია ეს ზემოთ თქმულთან<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-2305523421803710727?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-5642152963861537072008-12-26T02:54:00.000-08:002008-12-26T11:38:56.350-08:00გამარჯობათ მეგობრებო....თქვენთან არ მილაპარაკია დიდი ხანია, აი ისე ოთხივე რომ დავსხდებოდით ხოლმე ერთად...ვინაიდან 2008 წელი იწურება ვეცდები ამ წლის სათქმელი ჩავატიო აქ, არამგონია მოვახერხოთ ერთად შეკრება ჩვენ ოთხმა ამ წელს ასე, რომ უსმინეთ თქვენ შორის ყველაზე დიდს : )) გიოსთვის ,,დიდებულ თეოფანიას", ლევანჩოსთვის ,,ეთერს" და ერეკლესთვის ,,გიჟს" : )))<br /><br /><div>ამ წელს ჩვენს ცხოვრებაში რამდენი რამ მოხდა ღმერთმანი.......<br /></div><br /><div>გიო: ისევ ის ეთი ვარ...აი ის 12 წელია რომ იცნობ...არ შევცვლილვარ! გარემოებები ხანდახან მოითხოვს სხვას და ის სხვა რაღაცეები საჭიროცაა ხოლმე... მინდა გითხრა ასეთი რამ... ცხოვრებაში ყველას გვაქვს მომენტი როცა გვიყვარს, როცა ვუყვარვართ ან ორივე ერთად...და რა? კი გვიყვარს და ამისთვის ჩამოვთვლით 1000 მიზეზს თუ რატომ გვიყვარს, სულ რამდენიმე წამში...მაგრამ ხომ იცი რომ ეს 1000 მიზეზი შეიძლება სხვაში 10000 იყოს და ასე შემდგომ, რეალურად გააზრებულად ვიცით რატომ გვიყვარს? ხშირად არა! დაიღალე? მესმის.... მე იცი რისგან დავიღალე? აი იმისგან რომ არ დავღლილვარ ჯერ კიდევ..... აყოლა რაღაცაზე ეს სისუსტეა, რაღაცას ებრძვიან....ბრძოლა არსებობს შენთვის რაღაცა ჭეშმარიტისთვის...შენ არ ხარ სუსტი ადამიანი, მერე რა რომ ვერძებს სისუსტეები აქვთ. იბრძოლე....მაგრამ გიფიქრია შენთვის რა ჭეშმარიტებისთვის უნდა იბრძოლო? ხანდახან სიმართლით ფარ-ხმალის დაყრა ოპტიმალური ვარიანტია... ტკივილი? უმტკინვეულოდ ფერ-ხორცი დაეკარგებოდა ყველაფერს....ერთია... დიდი სიდჰართა გაუტამას, ანუ ბუდას სიტყვებს გეტყვი: ,,სამი რამ არ იმალება დიდ ხანს: მზე მთვარე და სიმართლე".......შენი სიმართლე აუცილებლად გამოჩნდება...გული სუფთა...სული სუფთა....ხორცი ყოველთვის ბინძურია.....</div><br /><br /><div></div><div>ლევანჩო: დეგენერატო... : ) ჩემი და გიოს ფრაზა: ,,ლევანჩოს გარეშე ჩვენს სიცოცხლეს აზრი არ აქვს..." : ))))) შენთვის რაიმის თქმა საკმაოდ ძნელია... ცხოვრებისეული რომელი ასპარეზი განვიხილო შენთან, არ ვიცი...ხარ უკიდეგანოდ სტაბილური და ამ სტაბილურობით ჩვენში ჰარმონიის ფაქტიურად ერთადერთი წყარო ხარ.... მიყვარს შენთან ლაპარაკი მუსიკაზე და თუ მივადექით რაიმე საჭირბოროტო საკითხს ხომ საერთოდ...შენთან ერთად მაღლივში სიარულიც მიყვარს : )))) აი დილით რომ გალოდინებ ხოლმე ხანდახან ეგ უნდა მაპატიო : )) ერთადერთი შენი ,,ლანძღვა,, არ მწყინს, რომ მე ვარ ბიჭი, თანაც პიდარასტი იმიტომ რომ ბიჭები მომწონს : )))) რომ არაფერი მიხდება არასდროს და ასე შემდგომ....2009 წლისთვის გისურვებ ყველაფერს, გარდა ერთისა, შენ ეგ მეცხრამეტე წელი კვლავ ,,მარტოს,, გაგეტარებინოს, გეყოფა ჩვენი ,,არამარტოობის,, ისტორიების მოსმენაც : )) </div><br /><br /><div></div><div></div><br /><div>ერეკლე: oh my..... : ))) Father....იმდენი გეძახეთ მე და ლევანჩომ ,,მამა,, ჯერ კიდევ სკოლიდან, რომ მართლა მამა გახდი... სუპერ-საუკეთესო იდიოტური ხუმრობები იცი... ამ წელს შენთვის რამდენი რამ შეიცვალა, ცოლი...შვილი....საკუთარი ოჯახი გყავს....ღმერთმანი ეს პატარა საქმე არაა ასეთი პატარა ადამიანისთვის....პასუხისმგებლობა? დიიიიიდი....ტვირთი? დიიიიიიდი....კარგი და ცუდი სიტუაციების ატანა? დიიიიიიიდი...... გისურვებ სულიერ სიმშვიდეს და გამტანობას...შრომის დაფასებას და ბედნიერებას თიკოსთან და ელიზაბეტთან ერთად... </div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>მიყვარხართ....მაპატიეთ ხშირად ვერ ვიცლი და ახლაც ძალიან ცუდად მყოფი მე გკოცნით....მუდამ თქვენი ხან პათოლოგი, მუდამ ეგოისტი, ხან ნარცისი და ხშირად აუტანელი ეთი გულისაშვილი....</div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284184989732306866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SVUyQFhx_7I/AAAAAAAAASg/mM_kXwKI3KQ/s320/Eto-Post-Card.jpg" border="0" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-564215296386153707?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-85235395563682232842008-12-24T05:57:00.000-08:002008-12-24T06:21:29.834-08:00ერთ კვირაში 2008 წლის ბოლო ოთხშაბათი იქნება....ზოგადად 1 კვირა დარჩა 2009-მდე... და ამ ერთ კვირაში რამდენი რამ უნდა გავაკეთო....ნუ საჩუქრებზე აუცილებლად უნდა წავიდე, თორემ ჩემი დადებული საჩუქრები არ იქნება ნაძვის ხის ქვეშ...ნეტა ჩემები რას დამიწყობენ ნაძვის ხის ქვეშ : ) ნუ ეს ტრადიცია გვაქვს რომ ერთმანეთს ვჩუქნით საჩუქრებს ახალ წელს და შობას.... ნუ კიდე რა, ვიფიქრებ 2008 წლის საუკეთესო დღეებზე... მოვუსმენ ხშირად 2008 წელს ჩემთვის მნიშვნელოვან მელოდიებს...გადავათვალიერებ 2008 წელს ჩემთვის მნიშვნელოვან ფურცლებს.... ვნახავ 2008 წელს ბოლოჯერ ჩემთვის მნიშვნელოვან ხალხს, მაგრამ ყველას სამწუხაროდ ვერ.... 2008 წელს ვეტყვი ბევრ ადამიანს რაც მაქვს სათქმელი, ზოგისთვის 2009-ში შემოვინახავ....არის რაღაცეები რისი გაკეთებაც მინდოდა ამ წელს და ამ დღეებში ვეცდები გავაკეთო... სიმართლე გითხრათ მენანება ამ წლის დამთავრება, ჯერ კიდევ გუშინდელი საღამო მეტყველებდა მაგაზე, უკიდეგანოდ ერთი შეხედვით desperate, თუმცა რაღაც შინაგანი სიმძიმით და ამღვრეული თვალებით რომ ვიჯექი, ვუსმენდი ჩემთვის უმნიშვნელოვანეს მელოდიებს და ვათვალიერებდი ფოტოებს... ღმერთმანი cui dolet memenit.... არანაირად ვარ ფუტურისტი საკუთარი თავის მიმართ....<br /><br />გამახსენდა....არისტოტელეს ერთი ფრაზა ,,არამზადის სინდისი რომ გააღვიძო სილა უნდა გააწნაო,, ..... ეშმაკური შეხედვა და სილა მარჯვენა ლოყაში..... გარეთ კიდევ წვიმა...spring...<br /><br />oh my.... Frank...... ,,And sooooo....so did I....noooow when I remember spring and every little lovely thing I will be remembering the shadow of your smile..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8523539556368223284?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-2120546783266018472008-12-21T04:04:00.000-08:002008-12-21T04:20:46.224-08:00ეს არის ჩემი კრიპტომნეზიის მორიგი ,,შედევრი,,.....ნუ საიდან, რატომ და რისთვის ეს სხვაა....უბრალოდ უნდა დამემთავრებინა აუცილებლად....<br /> მაღალი თეთრი კარი გაიღო და დაქანცული სიცილით შემოვიდნენ... ერთ-ერთი მოსაწყენი სპექტაკლიდან დაბრუნდნენ. ქალმა იქვე გაიხადა დიდი შავი ქურქი...ღმერთმანი საოცრად ლამაზი ტანი ჰქონდა, თხელ თეთრ სხეულზე შემოტმასვნოდა შავი კაბა, რომელსაც მთელი ზურგი მოშიშვლებული ჰქონდა და გულ-მკერდის არეშიც ღრმად იყო ამოჭრილი.... მის სამკაულების ელვარებას აჭარბებდა მისივე მუქი თვალები....ლამაზად უჩანდა აწეულ თმებში მაღალი თეთრი ყელი....მას ხომ ელეანორი ერქვა...იგი ჯეიმსისთვის მართლაც ელეანორი, ანუ ძვირფასი იყო. ჯეიმსი იყო თავისებურად უცნაური გარეგნობის მამაკაცი, იყო რაღაც მასში რაც მიგიზიდავდა, თან მის ასევე მუქ თვალებს რაღაცნარად კეთილი გამოხედვა ჰქონდა...ზედმეტად ელეგანტურად ეცვა, მაინ შემოსასვლელშივე გაიხადა შავი პალტო.... ჯეიმსი დაინტრიგებული მზერით გაყვა ელეანორს, რომელმაც ხელით ანიშნა მისაღები ოთახისკენ... უშველებელ ოთახში შევიდნენ....უცბად გაისმა მელოდია... ტანგო... ნელ-ნელა აყვნენ რითმს და თითქოს ერთმანეთს მონატრებულებს ენთებოდათ უფრო მეტი ცეცხლი თვალებში... რაღაც საერთოსკენ მიისწრაფვოდნენ. რამდენიმე უხეში მოძრაობა, კედელზე მსუბუქი მიჯახება და ვნებიანი კოცნა....კვლავ განაგრძეს ცეკვა... ქალის ჩამოშლილ თმებში შეცურებული მამაკაცის გრძელი თითები... მათი უკიდეგანოდ ვნებიანი მზერები ერთმანეთში ირეოდა...მათთვის გარშემო ყველაფერს დაკარგული ჰქონდა მნიშვნელობა, მხოლოდ ერთმანეთი....უცბად ქალი ეშმაკურად დაუსხლტა ხელიდან კაცს და ნელი ნაბიჯით გაუყვა დერეფანს, თან დამაინტრიგებლად უყურებდა დროდადრო უკან მიდევნებულ ჯეიმსს. ელეანორი ერთი ოთახის კართან შედგა და წამებში გაუჩინარდა...უკან მიჰყვა ჯეიმსიც... საშუალო ზომის ოთახი იყო...დიდი საწოლი, ოთხივე კუთხეში ხის მოჩუქურთმებული სვეტებით. მბჟუტავი, თბილი განათება ოთახს უფრო მეტ სექსუალურობას მატებდა....საწოლის ნაპირას ელეანორი იჯდა, ოდნავ უკან გადახრილი და ორივე ხელს დაყრდნობილი...იგი ჯეიმსს უფრო მეტად ვნებიანი მზერით უყურებდა და იზიდავდა თავისკენ.... თეთრ პერანგ შეხსნილი ჯეიმსი ნელი ნაბიჯით მივიდა მასთან....ოდნავ დაიხარა ქალისკენ და აკოცა, თან კისერში შეკრული შავი კაბა შეუხსნა...სრიალა ნაჭერი ნაზად ჩამოცურდა ქალის თხელ სხეულზე....ცოტა ხანში ოთახის სხვადასხვა მხარეს მიყრილ ტანისამოსს შეამჩნევდით... გაგრძელება? აქვს და თქვენც იცით თუ როგორია ეს გაგრძელება...უბრალოდ ძალიან ბედიერები იყვნენ.....<br /><br />პ.ს. ხო და....სახელებსაც აქვს თავისებური დატვირთვა....უბრალოდ მოყვანილი არაა არცერთი მათგანი....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-212054678326601847?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-41176956714089186592008-12-19T10:53:00.000-08:002008-12-19T11:23:39.032-08:00(ქვედა პოსტის გაგრძელების მსგავსი) და როგორ დასრულდა დღე..... გამოვედი და გამოვუყევი ფეხით, საკმაოდ გამომივიდა სეირნობა....მოვდიოდი და ჩემთვის ჩუმად ვმღეროდი მშვიდ მელოდიებს... ვფიქრობდი ბევრს.... არადა რეალურად ძალიან სხვაგან ვიყავი...საკმაოდ მელანქოლიური საღამო გამოვიდა...ღმერთმა უწყის რატომ ასე... ეხლაც მივედ-მოვედები რაღაცეებს იმიტომ რომ არ ვარ კარგად... მოვედი სახლში....ცოტა ხანი ჩემს დას ვუმოდელე, ხატავდა რაღაცას და სახლში პალტოთი და ქოლგით ვიდექი....მერე დავჯექი აქ და ჩავრთე სიმღერები რომლებმაც ეხლა უკვე თვალები ცრემლებით ამივსო...არადა თვალები ცრემლებით საკმაო ხანია არ ამვსებია...ნუ ეს ,,არაფერი,, ...... ვიჯექი, ვიჯექი უაზრობებზე ვფიქრობდი და ვაკეთებდი...... ამ წუთამდე ასეა... და იმდენად ვიკავებ ამ ცრემლებს რომ ძალიან ცუდად მხდის....ესეც ,,არაფერი,,... ტოესწ ამ გულის ტკენასაც რაღაცას მოვუხერხებთ... : ))) რაღაცას...... მომიტევეთ ასეთი გულღიაობისთვის, თუმცა უკვე აღარავინაა ვისაც ამაზე დაველაპარაკებოდი და ეს ისეთი რაღაცაა რაც არ იციან ჩემმა ახლო მეგობრებმაც კი...ასე რომ ჯობია ასე...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4117695671408918659?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-79533611406139967522008-12-19T04:00:00.000-08:002008-12-19T04:39:24.637-08:00ასეთი ხასიათისა და სამსახურში უსაქმობის ჟამს, გადავწყვიტე ერთი აბდაუბდა რაიმე მაინც დამეწერა, სათაურითურთ...დღეს ხომ ,,ღირებული,, დღეა.... ყოველივე იმპლიციტური იქნება თქვენთვის, მაგრამ ჩემთვის ხომ არა....Janis Joplin - Summertime... ნუ ქალს გენიალური მუსიკალური თეოპნესტია ჰქონდა....Perfect!!!ისეთი მელოდიაა, რომ ნელ-ნელა უნდა იპარებოდე... : ) თანაც ,,Summertime,,......ნუ ესეც ჩემი და საკუთარი სიმბოლიზმის კიდევ ერთი ბატალური სცენა : )))) ხანდახან უაღრესად სარკასტული ვარ საკუთარი თავის მიმართ, მაგრამ გამართლებაც აქვს, რადგან contraria contraris sunt remedia....ხოდა მეც ჩემი ცხოვრებისეული მელოდიის შესრულებას ბელკანტოს სტილში ვცდილობ...<br />ნელ-ნელა იწურება სამუშაო დღეც... სულ რაღაც 2 საათში საგულდაგულოდ გასწორებული, გაშლილი თმით : )გავუყვები გზას...<br /><br />ესეც თქვენ ჩემგან...<br /><a id="downloadhref" href="http://www.link.ge/file/172795/Janis-Joplin---Summertime.mp3.html" target="_blank"><br />http://www.link.ge/file/172795/Janis-Joplin---Summertime.mp3.html</a><br /><br />აი კიდევ სარკაზმი : )))) ლისტში შემდგომი სიმღერა....Aerosmith - Dream On<br /><br />Desine Flere !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-7953361140613996752?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-26323284869691204012008-12-09T08:34:00.000-08:002008-12-09T10:14:07.623-08:00და რა ვთქვა..... თეოდორი დაბრუნდა... დაბრუნდა ძალიან მწარედ... ორი ბილეთით ხელში და ნაღვლიანი.... ვუყურებ ეხლა ზის... ზის და ვერ გარკვეულა... რა ხდება..? ნუთუ...? ორი ბილეთი....ღმერთმანი... ძალიან დააგვიანდა სპექტაკლზე.... ვერ ვეკარები, მარტო ვუყურებ...ვუყურებ, როგორ შეცვლილა და გაზრდილა... ვერაფერს ვეუბნები..... ტედი მომიტევე ძვირფასო, ახლა კი უძვირფასესო.... კიდევ უფრო ბევრზე დამაფიქრა, იმაზე რაც არ მეგონა და რაც მგონიას გაქრობაზე..... ოჰ თეოდორ....ჩემო უძვირფასესო....როგორ მოიტანე მწარე წუთები...მოიტანე და შემომაჩეჩე ეგ წუთები....და აქვე ახლოს დამიჯექი.... visions in my mind, Of the day that we met you showed me things, That i'll never forget...<br /><div>10..........10...........10................10..............10.................<br /></div><div>ხომ შეიძლება საუკეთესო გინდოდეს ადამიანს საკუთარი თავისთვის... და რატომ ებღაუჭები პირიქითს....არ მესმის ხოლმე ადამიანების ეს... მეც გამიკეთებია ეგ ზუსტად ერთხელ და სამუდამოდ დამემჩნა ეგ გაკეთება, მაგრამ ეხლა პატარასაც სხვანაირად ვაფასებ და ვუვლი.... </div><div>ტედი, უძვირფასესო......შენ ჩემთვის ყვეეელაააზეე ყველაზე ხარ...</div><br /><div></div><br /><div>პ.ს.ძალიან მიყვარდი და მიყვარხარ, როგორც საუკეთესო... </div><br /><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-2632328486969120401?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-6266994521834246802008-12-07T07:07:00.000-08:002008-12-07T07:36:40.510-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/STvtfO5bWdI/AAAAAAAAARY/SN5QLV6ct0I/s1600-h/Cafeeeee.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277072509225359826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 258px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/STvtfO5bWdI/AAAAAAAAARY/SN5QLV6ct0I/s320/Cafeeeee.jpg" border="0" /></a><br /><div>როგორი ბლანტი და მისტიკურია, რაღაც ბნედიანი ისტერიის ფერი.... გაყინული და სითბოს მომანდომებელი....ჭიქა ჩაით ვნების აღმძვრელი... No Quarter.... საუკეთესოა ამ ნისლში.... ოიი...რა მშვენიერია....ჩემი თვე.... მოვიდა და მოიტანა ცივი გონება და თბილი ემოციები....სითბოს რომ ეძებ ყველგან და ყველასთან.... ამ დროს დიიიდ მინებიან პატარა კაფეში, სადაც ჯაზი ან ბლუზი გაისმის... ჩაი....გინდაც ცხელი შოკოლადი...გინდაც ყავა... უყურებ ქუჩაში მიმავალ სილუეტებს... რაღაც თბილი გამომეტყველება არ გშორდება სახიდან და ფიქრებით მოგზაურობ... იქნები ასე...მერე მოკიდებ პალტოს ხელს, ჩაიცვამ... კაშნეს გაიკეთებ და ცოოტას გაუყვები ქუჩას ფეხით, ამ სუსხის და ნისლის შესაგრძნობად.... </div><br /><div></div><br /><div>ესეც Led Zeppelin.....No Quarter... <a id="downloadhref" href="http://www.link.ge/file/162441/01-No-Quarter.mp3.html" target="_blank"><br />http://www.link.ge/file/162441/01-No-Quarter.mp3.html</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-626699452183424680?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-5827910803429385222008-12-04T07:15:00.000-08:002008-12-04T08:30:46.514-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/STgFYmVjl2I/AAAAAAAAARQ/PN3dcbXFaQw/s1600-h/the-devil-is-a-woman-2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275972883630495586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 213px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/STgFYmVjl2I/AAAAAAAAARQ/PN3dcbXFaQw/s320/the-devil-is-a-woman-2.jpg" border="0" /></a> 4 დეკემბერი....დღე უკანასკნელი...ხვალიდან ერთი წლით ვიმატებ...როგორ ჩაიარა ამ ასაკმა...რა ვნახე..რა ვიგრძენი..რა დავაფასე ზოგადად და რამ დაკარგა მნიშვნელობა...მახსოვს შარშანდელი 4 დეკემბერი, არ ვიყავი კარგად. ახლა როგორ ვარ, ამ 4 დეკემბერს? სიმართლე გითხრათ მუდმივისრბოლის კანონებსა და კიდევ სხვათა შეგუებულს, სენსუალური მხარე არ შემცვლია ბევრ რამეში...დღეს გასეირნება მინდოდა ჩემს საყვარელ ადგილას, მაგრამ ვერ მოხერხდა...დღემ ჩვეულებრივად ჩაიარა, პატარა სასიამოვნო ფაქტი იყო ის რომ დედამ ძალიან ,,მაგარი,, კაბა მიყიდა საჩუქრად : )) წელი დაიწყო Led Zeppelin - Tea For One-ით და ამ სიმღერითვე მთავრდება...როგორი იყო ეს წელი? ყველაზე ბედნიერი ვიყავი ამ წელს... ამ ასაკში ვისწავლე ბევრი რამ... ვიგრძენი უდიდსი რამ... მქონდა ძალიან ბევრი ბედნიერი დღე და ასევე უბედურიც... მაგრამ ბედნიერი დღეების არსებობამ გამატანინა ის უბედური დღეებიც... დავინახე თუ რაოდენ არაადამიანი და ჩამპალი სულის მქონე შეიძლება იყოს ადამიანი... გამიმართლდა და გამიცრუვდა იმედები... დამენანა და რაღაც დოზით ვინანე რაღაცეები...დაინახეს და ბევრი რამ ვერ დაინახეს ჩემი.... მე ვნახე ბევრი ადგილი, სადაც არ ვიყავი მანამდე ნამყოფი... მქონდა ბევრი არანორმალური და ნორმალური დღე... აღმოვაჩინე ახალი მუსიკალური მხარე, ლედ ზეპელინის შემდგომ...შევიძინე ერთი-ორი ახალი მეგობარი...მქონდა დიდი პრობლემა, რომელიც ჩემივე ტვინით მოვაგვარე... საკუთარ ხელოვნებაში საკუთარი სიტყვა ვთქვი... ჩემს ზოგად ცოდნას საკმაოდ ბევრი შევმატე... და მე მყავდა გვერდით ადამიანი, რომელთანაც ძალიან ბევრი გავიგე და რომელმაც მე მომცა მიზეზი რომ ვყოფლიყავი ბედნიერი, მასწავლა როგორ ვყოფილიყავი უფრო ძლიერი, რომელმაც უბრალოდ მე გამიკეთა ბევრი...გმადლობ ამისთვის მას....<br /><div>ვისწავლე ადამიანთა სხვანაირი დაფასება...უფრო ღრმად გაგება მათი და მოვლენების... ბევრი შეცდომა გამოვასწორე ჩემში.... და ეს დასკვნები საიდან? ავიღე ორი კონკრეტული ფაქტი, და დავაკვირდი ზუსტად იგივეზე გაზაფხულზე როგორ ვრეაგირებდი და რა გავაკეთე და ეხლა კიდევ რა... და მივხვდი დიიიდ ცვლილებას...გამიხარდა ის, რომ ეხლა უკვე ვიცი ეს და აღარასდროს შემაწუხებს ამის არ ცოდნა და არ ქონა ჩემს ხასიათებსა და ჩვევებში...და სხვათაშორის ასეთი, შეიძლება ითქვას ცვლილება, არც თუ ისე ცოტაა ჩემში... ყველაფერი ჩანს და გამოჩნდება, როგორც დიდმა ბუდამ თქვა: ,,სამი რამ არ იმალება: მზე, მთვარე და სიმართლე” ასე რომ.... </div><div> </div><div>და რა იქნება ხვალიდან? ღმერთმა უწყის... მე ჩემს უკეთესს ყოველთვის ვეცდები...მთავარია იმ უხილავმა ძალებმა არ შემიშალონ ხელი.... დიდი მადლობა ყველას ვინც წელს ჩემს ცხოვრებაში მონაწილეობა მიიღეთ კარგად თუ ცუდად.... მარად თქვენი ეთი გულისაშვილი : ) </div><br /><div></div><div>ეს კი ჩემგან Frank Sinatra - My Way</div><br /><div></div><div><a id="downloadhref" href="http://www.link.ge/file/159802/Frank-Sinatra---My-Way.mp3.html" target="_blank">http://www.link.ge/file/159802/Frank-Sinatra---My-Way.mp3.html</a></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-582791080342938522?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-19523979293113520672008-11-27T11:24:00.000-08:002008-11-27T11:59:15.576-08:00ძალიან ძნელია იმაზე საუბარი რაც ამხელა სიამოვნებას განიჭებს...მითუმეტეს თუ მუსიკას ეხება და როცა ეს საუბარი შემიძლია უსიტყვოდ მუსიკაშივე ჩავტიო და ისე გადმოვცე....<br />უბრალოდ ბევრი ახსნისა და სიტყვების მაგივრად აი ჩემი ბოლოდროინდელი ემოციები...<br /><br />საერთოდ, განსაკუთრებულად მეორეზე რაღაც ანომალიური გრძნობები მეუფლება : )) აიიი 7:24-დან ნელ-ნელა....ნელ-ნელა.... დააა უკვე 7:45-ზე ცაში ხარ.....<br /><br /><br />ასეთი ზეამაღელვებელი მუსიკის ფონზე ღამე მშვიდობისა ყველას.....<br /><br /><a href="http://www.link.ge/file/154173/Beethoven.rar.html">http://www.link.ge/file/154173/Beethoven.rar.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-1952397929311352067?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-34125050753804996272008-11-26T10:16:00.000-08:002008-11-26T11:02:27.785-08:00<div><div><div><div><div>1935 წელი...იანვრის გაყინული დღეები იყო... მახსოვს სპექტაკლი....სცენიდან ძალიან დაღლილი ჩამოვედი... როლი კაბის ბოლოზე მეკიდებოდა... ჩქარი ნაბიჯებით წავედი მოსასვენებელ ოთახში... შევედი... ორი ფინჯანი ჩაი დამხვდა მაგიდაზე.... იქვე ფოტოგრაფი იჯდა...მისი მზერით მივხვდი რატომაც იჯდა იქ...და მისი დაღლილი ფოტოაპარატი მე რომ მელოდებოდა...ხმა არ ამოვაღებინე და ვუთხარი ,,არა,,..... ,,კი მაგრამ....დროა...უნდა გადაგიღო...” - გაისმა მისი ხმა...დავჯექი....ჩვეული მანერით დავლიე ჩაი...თან ვფიქრობდი...ვფიქრობდი იმაზე თუ რა აზრი ექნებოდა...როლი მაინც არ მშორდებოდა.... რამდენიმე წუთში ენერგიული შეხედულებით ავდექი და ,,ჩქარა, ჩქარა...დრო არ მაქვს...დაღლილი ვარ....”.......<br /><br /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273037668380393250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SS2X0lcRPyI/AAAAAAAAAQA/28s4QK6ordA/s320/My-Melancholy-Baby.jpg" border="0" /></div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273038345468683986" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SS2Yb_ysptI/AAAAAAAAAQI/6Yj2I_A3D_4/s320/mnmnmnmnmn.jpg" border="0" /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273039332586246050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 205px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SS2ZVdF3T6I/AAAAAAAAAQQ/JJdZGmrMbv4/s320/La-vie-en-rose.jpg" border="0" /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273040290680723090" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SS2aNORY1pI/AAAAAAAAAQY/n15Yr_Qhm_8/s320/Edith.....jpg" border="0" /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273041608322782466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 216px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SS2bZ63vFQI/AAAAAAAAAQg/QrwhwbpsVgw/s320/soo.....jpg" border="0" /></div><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273041898853399570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 209px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SS2bq1LofBI/AAAAAAAAAQo/4kUUY63W2yM/s320/All-the-things-are-you.jpg" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273042262924571458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SS2cABc9s0I/AAAAAAAAAQw/dE44BFPOOws/s320/Once-I-loved.jpg" border="0" /></p><p>მალევე დავამთავრეთ გადაღება.... ავიღე ხელჩანთა, ჩავიცვი პალტო და სუსხიან ღამეში გავუჩინარდი......</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3412505075380499627?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-15333244117315743862008-11-24T05:14:00.000-08:002008-11-24T11:07:44.510-08:00იწურება... მთელი ძალით 6 დღეში ჩატევით ქრება შემოდგომა... რაღაც ამ გვიანმა შემოდგომამ ჩემში ფენიქსოლოგიისადმი მძაფრი დამოკიდებულება გამოავლინა... მრავალ სხვა ბედნიერებასთან ერთად ჩემთვის უსაყვარლეს სურეალიზმში აღმოვაჩინე ერთგვარი მიმდევრობასავით, რომელიც აშკარად იწვევს უარყოფითს, ესაა ,,პოპ-სურეალიზმი,, ... ზოდადად პოპ კულტურისადმი ჩემი დამოკიდებულება მაქვს, რომელსაც განვავრცობ იმედია და ჩამოყალიბებულად დავწერ....<br /><br /><br /><div>დრო, როცა თავს ფუტურისტად გრძნობ შინაგან მესთან....ბურბონი ადამიანისთვის დამახასიათებელი ზოგიერთი თვისებით შემკობილი, როცა კბილების ერთმანეთზე დაჭერით თავს გრძნობ რაღაც ერთი საფეხურით ზემოთ, როცა მთელი ძალით მოუწოდებ საკუთარ თავს Nosce te ipsum... ესეც კანიერების კიდევ ერთი ნაწილაკი... : ) </div><div> </div><div>ოსკარ უაილდის ერთი ფრაზაა: ,,ბევრი ფიქრი ყველაზე საზიანოა ჯანმრთელობისთვის. ამისგან შეიძლება მოკვდე, როგორც ყოველი ავადმყოფობისგან” ამის გაგება ორგვარია და ძირითადად, რა თქმა უნდა გაიგებენ პირდაპირ და აი თურმე ჩვენი ტვინის 3% თუ ავამუშავეთ ესეიგი ესეც საჭირო არ ყოფილაო და სრულად ბედნიერნი იმ 3%-საც ჯანდაბაში გაუშვებენ... : ) არადა...პირიქითაა...ზუსტადაც ბევრ ფიქრს მივყავართ ჭეშმარიტებისკენ, ოღონდ თავდაპირველად ფიქრი ფიქრზე, ანუ განსაზღვრო რამდენი კუთხით წარმართო ფიქრები...ფიქრი მაშინაა საზიანო, როცა ერთი მიმართულებით ჩაკეტილი აზროვნებით მიდიხარ... ეს კი იმდენად ახლობელია დღევანდელ საზოგადოებაში... ესეც ჩემი პირადი მოკრძალებული შეხედულება....</div><div> </div><div>ყველაფერი იქით და კლასიკურობის მოწოდების მწვერვალზე ვარ.... შინაგანად თუ გარეგნულად, თუ მუსიკის მხრივ თუ შემოქმედების მხრივ..... : )<br /></div><div> </div><div><a id="downloadhref" href="http://www.link.ge/file/152032/Chaikovski---Swan-Lake.mp3.html" target="_blank">http://www.link.ge/file/152032/Chaikovski---Swan-Lake.mp3.html</a></div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272302605396569282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 204px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SSr7SScHbMI/AAAAAAAAAPA/DwGhdImTnNE/s320/The-devil-is-a-woman.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-1533324411731574386?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-67852371098457070672008-11-18T06:25:00.000-08:002008-11-18T07:12:16.591-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SSLZ_mNoRXI/AAAAAAAAANo/Lk_t-xAkjRc/s1600-h/The+Endless+Enigma.+1938.+Oil+on+canvas.+114.3+x+144+cm.+Museo+Nacional+Centro+de+Arte+Reina+Sofia,+Madrid,+Spain..jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270014200589600114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 258px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SSLZ_mNoRXI/AAAAAAAAANo/Lk_t-xAkjRc/s320/The+Endless+Enigma.+1938.+Oil+on+canvas.+114.3+x+144+cm.+Museo+Nacional+Centro+de+Arte+Reina+Sofia,+Madrid,+Spain..jpg" border="0" /></a><br /><div>ვინაიდან და რადგანაც caecus non judicat de colore, მეც მივუშვი...დავანებე...ოპტიმალური არჩევანი ჩემმა ალტერ ეგომ, რომელიც მუდამ რაღაცას მიჩიჩხინებს დამანახა და მეც მშვენიერად დავინახე... როგორც გიომ თქვა რაც მეტს ლაპარაკობენ ადამიანზე, ესეიგი ის ადამიანი პოპულარულიაო : ))))) ხოდა ხშირად მახსენდება ეს ნათქვამი.... ესეც ასე...რაც მეტი პრობლემა არის მით მეტად იზრდება ადამიანიო, ამას მე დავუმატებდი იმას, რომ ხშირად ზრდის საპირისპიროც ხდება, ამის ნათელი მაგალითი არც ისე ნაკლებია...ხოდა გმადლობ უხილავო ძალავ რომ საპირისპირო არ გამოიწვიე ჩემში... და ამ ყველაფერთან ერთად შევამჩნიე პატარა ფორმალიზმის ნაწილაკები შემომპარვია, არ აქვს მნიშვნელობა კერძოდ რა საკითხებთან მიმართებაში, მაგრამ ვიპირები რომ ფილისტერი არასდროს ვიქნები : ))) Est modus in rebus... რაღაც სისადავეა ერთი შეხედვით, მაგრამ მთელი წყობა რექვიემისა ქმნის უაღრესად ზეამაღელვებელ ფონს... ფონი რომლიდანაც გაქრა ჭორიკნების ერთ ბუდეზე შესვლის სურვილი და მრავალი გამქრალი ადამიანი ლისტიდან... ესეც ორიენტირი ჰარმონიის უდიდესი გზისკენ... აღარც ,,მანიაჩკა,,....აღარც ,,მარიონეტი,,....და ზოგადად ესეც ჩემი სალვადორ დალისეული კადნიერება : ) </div><div></div><br />აი გენიალობა სად იმალება ხოლმე....<br /><a id="downloadhref" href="http://www.link.ge/file/148093/Beethoven-Ludwig-Van---Symphony-9-2-Molto-Vivace.mp3.html" target="_blank"><br />http://www.link.ge/file/148093/Beethoven-Ludwig-Van---Symphony-9-2-Molto-Vivace.mp3.html</a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6785237109845707067?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-43066072176600054232008-11-12T06:02:00.000-08:002008-11-12T06:40:13.746-08:00დღის პრელუდია ძალიან ჩვეულებრივი იყო..... დასასრულს კი..... პიკი......როდესაც ჭიქა ჩაით ხელში Dave Brubeck-ს ვუსმენდი და ნელ-ნელა შემოიპარა.....ალტერ ეგომ ერთი შემომძახა ,,a tempo! " და უკიდეგანოდ სენსუალიტმა მე თვალებს მოვუწყვე კორონაცია ცრემლებით.... გუშინ დანახული ვითომ შეუმჩნეველი იასამანიც თითქოს ცხვირწინ ამეფარა..... ამ დროს Mozart - Requiem............Requiem ანუ კათოლიკური განსასვენებელი ღვთისმსახურება, რომელიც იწყება სიტყვებით: ,,მარადიული სიმშვიდე მიანიჭე მათ ღმერთო...” და მართლაც მარადიული სიმშვიდე დეზინტეგრირებულთ....... !!!<br /><br /><br />ჩემი ემოციის კრიპტომნეზია....რომელიც ამ ფოტოს გადაღებისას მქონია....<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267780304964397954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 221px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SRrqRwgzq4I/AAAAAAAAANg/b66aQnpF7uU/s320/talaxianicvima.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4306607217660005423?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-11229613427248949722008-11-10T09:31:00.000-08:002008-11-10T10:24:38.951-08:00არის ერთი რამ, ბავშვობიდან ერთი ოცნება მაქვს, ყოველთვის მინდოდა მსახიობობა, თუმცა ამას დღემდე არავის ვეუბნებოდი... იშვიათად თუ მითქვამს ვინმესთან... კინოსა თუ ზღაპარში ყოველთვის მიზიდავდა უარყოფითი როლის შემსრულებელი მსახიობები... როცა ვთამაშობდით მე და ანა ყოველთვის ბოროტი დედოფალი ვიყავი... : )) მერე სადღაც მეცხრე კლასიდან ადოლფ შიკლგრუბერის, ანუ ჰიტლერის მიმართ მაქვს უდიდესი სიმპატია, დღემდე...(,,მაინ კამფი,,-ს წაკითხვა დღემდე ვერ მოვახერხე), გენიალურად გამოსდიოდა უარყოფითი როლის თამაში ცხოვრებაში, დიდი მოაზროვნე იყო...<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267095655783906386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 258px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SRh7l7kAvFI/AAAAAAAAALg/sMkOyCmroZA/s320/Adolf+Hitler+4.jpg" border="0" /><br /><div>კინო...წიგნი...სცენა...ყველგან უარყოფითი როლი.....</div><div>ასეა დღემდე...უარყოფით როლებს დიდი მნიშვნელობა აქვს ჩემს ცხოვრებაში...იმიტომ, რომ მათი ახსნა ერთგვარი რაღაც ,,ფაზლივითაა,,.... ასკეტიზმით შეპყრობილი და ფორმალისტი უარყოფითი პიროვნებები... და ამ დროს მე სადღაც ვყვირი Allegro molto !!! ძნელია ძალიან ყარყოფითი როლის შესრულება, დიდი ნებისყოფა უნდა და უნარი ყოველგვარი სენსუალურის დათრგუნვისა... ვაფასებ ცხოვრებასა თუ სცენაზე უარყოფით პერსონაჟს... თან ორთოსივით ორი თავი რომ აქვთ ყველას, უბრალოდ უხილავად.....დიდი ხელოვანები არიან ასეთი ადამიანები... </div><br /><div></div><br /><div>ეს მხოლოდ და მხოლოდ ჩემი შეხედულებანი... : ) </div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-1122961342724894972?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-88032555871568849452008-11-08T03:53:00.000-08:002008-11-08T04:44:54.657-08:00<div>რა კარგი ამინდია.... ჩემ ამინდს ვეძახი ასეთ ამინდს.... ესეც ერთგვარი კადნიერება... : )<br /><div> </div><div>გავცივდი... </div><div><br /> </div><div>დღეს ძალიან მინდოდა წასვლა ერთ ადგილას... სადაც ჩემი და არის წასული... ბარონესა ემა ნიკოლსონთან შეხვედრაზე... გადასარევი შთაბეჭდილება დატოვა ჩემში მაგ ქალმა, როცა ასე არც კი 2 თვის წინ შეხვედრაზე ვიყავი... ნუ დახვეწილობის პიკია ეგ ადამიანი... რომ ვუყურებ ასოციაცია მიჩნდება ინგლისურ ჩაისთან, თან ინგლისელია... ძალიან სპეციფიკური საუბრის მანერა აქვს... ჩემი დის დამსახურებით შევხვდი მაგ ქალს და Mr.Potter-ს... მათ პროექტში, ასე ვთქვათ მოწინავე რიგებშია ანანო... ნუ აქვს რაღაც ჩემს დას ისეთი....განსაკუთრებულად გაოცებული იყო ბარონესა ემა, როცა ანამ აჩუქა თავისი ტუშით დახატული ძველი თბილისის ხედი. ეს ნახატი დღეს ლონდონშია... ნუ მოკლედ კვირაში 6 დღე ამ პროექტს თან ყვება ანანო.... მაგარია როცა შენი და გგავს... თითქმის ერთნაირად ვაკეთებთ ყველაფერს... რაღაცეებში ის უფრო მეტს, რაღაცეებში მე უფრო მეტს...საერთო ჯამში ვწონასწორდებით და ყოველთვის ჩქარი ნაბიჯით მივრბივართ გამოფენებისკენ : ) ყველაზე მაგარი მომენტი, როცა ორივე გამოწყობილი, ის ბერეტით, მე 30-იანი წლების ვარცხნილობით... ყელსახვევები... ჩვენი გაკეთებული მინანქრის საყურეები და ჩქარი ნაბიჯით გამოფენისკენ, გზაში ათას რაღაცაზე ვლაპარაკობთ, ასევე ჩქარი ტემპით... : ) </div><div><br /><br /></div><div></div><div></div><div><br /></div><div> ანას გადაღებული მე..... </div><div> </div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266263905141124370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SRWHHq9l7RI/AAAAAAAAALQ/GAzU_G9ea54/s320/DSC01939.JPG" border="0" /></div><div><br /> ჩემი გადაღებული ანა.....</div><div><br /> </div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266261841305004098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SRWFPikt6EI/AAAAAAAAALI/i9ZYJw0qfao/s320/DSC01994.jpg" border="0" /></div><br /><br /><p></p><p> ხო და ესეც წარმატებული ანა და ემოცია დაუოკებელი ემა : )))</p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266266027345443698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 202px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SRWJDMyh-3I/AAAAAAAAALY/-0V9tmfSqPc/s320/00390032(1).jpg" border="0" /></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-8803255587156884945?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-52277882231375445762008-11-05T03:14:00.000-08:002008-11-05T04:14:19.394-08:00ლევანი....მახსოვს მესამე კლასში გვერდიგვერდ ვისხედით და რვეულზე დახატულ ვეფხვებზე ვმსჯელობდით, რომელი უფრო მოერეოდა... : ) გავიდა დრო... დღეს უნივერსიტეტში ვსხედვართ გვერდიგვერდ... და რატომ ვწერ ამ წუთას ლევანზე...კარგად ვიცი ლევანი როგორი ადამიანიცაა, მუდამ ერთნაირი ემოციით, არცერთი ზედმეტი სიტყვა, ადამიანი რომლისგანაც ვერ შეწუხდები, არც კარგს იგებ მისგან არც ცუდს... ეს ზოგადად და ისე უთბილესი უსაყვარლესი, კეთილი და კარგი ადამიანია, თვალებზეც ეტყობა : )უერთგულესი ადამიანია... და მისი ეს ერთგულება დღეს განსაკუთრებულად აღმოვაჩინე... რაღაცაზე ვსაუბრობდით, და შემთხვევით რაღაც წამოსცდა და მე ეს სიტყვა დავიჭირე...დავუწყე მეთქი რა რა რა რა....შევუჩნდი... არაფრის დიდებით მეუბნებოდა... ჯერ გამიკვირდა რომ ამდენი ხანი როგორ არ ამბობდა ერთ პატარა ნიუანსს, როგორ ადამიანურად ინახავდა იმას რაც 6 თვის წინ უთხრეს....მოკლედ მთელი ამბების მერე არ მაწყენინა და მითხრა... ნუ ამ ნიუანსმა რაღაცნაირად დამაბრუნა წინანდალში... დამაბრუნა დროში როცა წინანდლიდან დავბრუნდით და ასე შემდგომ... მაგრამ ფაქტი ის რომ უერთგულესი და უკარგესი მეგობარი რომ მყავს კიდევ ერთხელ დავინახე... ძალიან მიხარია... ესეთი ადამიანები ძალიან იშვიათია, განსაკუთრებულად ჩემთვის წარმოადგენენ იშვიათობას... ბოლო დროს ძალიან გამიცრუვდა იმედი გარკვეულ ადამიანებში.... რომლებიც პრინციპში ახლობლად მიმაჩნდა, თურმე სულ ტყუილად, ილუზიები რაღაც განსხვავებულობასა და ადამიანობაზე დაიმსხვრა...<br />ასე რომ ლევან თუ წაიკითხავ ამას ვიცი მეტყვი ,,ვაი შე საცოდავო რეებს ბოდიალობო” : ))) გადასარევი მეგობარი ხარ ლევან....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-5227788223137544576?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-55028495612008703082008-11-01T05:09:00.000-07:002008-11-03T04:12:15.856-08:00დღე არა პირველი....არამედ მერამდენიღაცა...<br /><br /><br /><br /><br /><br />ავდექი, გავიხედე, მერე გამოვიხედე....<br /><br /><br /><br /><br /><br />ზეშთაგონებას შევხედე და ნიშნული ნულს აჩვენებდა... გადაიდო მინანქარზე მუშაობაც, თუმცა ვგრძნობ რომ უახლოეს მომავალში ერთ-ერთი გენიალური ტიხრული მინანქრის სამაჯური შეიქმნება ჩემი დამსახურებით... ერთი სურეალისტური ნახატი მაქვს დასასრულებელი იმასაც მერე დავასრულებ... სახელოსნო სადაც ცხოვრებას ვაპირებ იმის დალაგება, კედლების მოხატვა და მსოფლიოში ერთ-ერთი გენიალური ფარდების გაკეთებაც გადაიდო... ნუ ამ გენიალობას მე შევქმნი, რა თქმა უნდა, მე თუ შემწევს მაგის გაკეთების უნარი... ჩარჩო რომელიც ელოდება იკებანანარევ ნახატზე მორგებას უქმად დევს სახელოსნოში... სანათის ორი საჩრდილობელიც ელის ჩემს ”ინოვატორულ” და ”კრეატიულ” ზეშთაგონებას...მათგან ხომ განუმეორებელი დეკორაციები უნდა შევქმნა...ერთი მუსიკის თემაზე, მეორე კიდევ მოვიფიქრებ რაზეც.... თან მთავარი ისაა, რომ მთელ მსოფლიოში მარტო ერთი იქნება ეგეთი სანათის საჩრდილობლები, რადგან ჩემი ორი ხელით იქნება შექმნილი... არის კიდევ ძალიან ბევრი რამ რაც უნდა გავაკეთო და ერთხელ და სამუდამოდ სახელოსნო დავამსგავსო რაღაც ალტერნატიულად მოაზროვნე ადამიანთა თავშესაყრელ ადგილს.... აი სახელოსნო ეგეთი რომ იქნება, მერე რამდენიმე ადამიანს ვისაც შესწევს აღქმის უნარი ყველაფერი იმის რაც იმ სახელოსნოში იქნება, აუცილებლად მოვიწვევ და დავაგემოვნებინებ ჩემი ჩაის რამდენიმე რეცეპტს და შევთავაზებ გენიალურ ჯაზურ და ბლუზურ კომპოზიციებს...<br /><br />ესაა ჩაის ჩამონათვალი, რომელსაც ჩემით ვაკეთებ...<br /><br />ჩაის რეცეპტი #1 შავი ჩაი ბრენდისთან ერთად<br /><br />ჩაის რეცეპტი #2 შავი ჩაი მიხაკთან ერთად<br /><br />ჩაის რეცეპტი #3 შავი ჩაი ლიმონით<br /><br />ჩაის რეცეპტი #4 შავი ჩაი ღვინით<br /><br />ჩაის რეცეპტი #5 შავი ჩაი ქაცვით<br /><br /><br /><br />ეს კი ჩამონათვალი რომელსაც ვყიდულობ ხოლმე:<br /><br /><br /><br />ჩაი #6 წითელი ჩაი, ეგრედ წოდებული ,,ფარაონების ჩაი” (დამამშვიდებელი)<br /><br />ჩაი #7 უგენიალურესი ჟასმინის ჩაი.... ნუ ეს ყოვლად სიმბოლური და მრავალმნიშვნელოვანი ჩაი ჩემთვის..... (იშვიათ ადამიანთან ერთად თუ დავლევ)<br /><br />ჩაი #8 ჩაი ნებისმიერი ხილის არომატით<br /><br />ჩაი #9 მწვანე ჩაი<br /><br /><br /><br />ამასთანავე უგენიალურესი თეთრი და შავი ღვინო, ასევე ტეკილა ორნაირი არომატით და ბრენდი....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-5502849561200870308?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-30522341486401814422008-10-28T10:46:00.000-07:002008-10-28T11:10:34.380-07:00უცებ რომ მიხვდები რაღაც შორეულს რომ გინდა შეეხო.... რაღაც სევდანარევი თვალებით რომ ეძებ ამას.... ზიხარ და ფიქრებით სწვდები.... რაღაც მძიმე ემოციებით სავსე... რაღაც მტკინვეულად სიცივე.... რაღაც რაღაც...სულ რაღაც... ძნელად გაანალიზებადი და გულის დაწყვეტით......მუსიკის ბრალიცაა.... : ( Sergi Gvarjaladze - Artificial Love... ნაცნობი სიტყვები.... ჯანდაბას.... წავედი არაფერი..... სულ არაფერი.......<br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>სიმძიმილი.....</div><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262268631699999506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 216px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SQdVcJkoyxI/AAAAAAAAAJw/ithkiVpP7mA/s320/Sadness+1.jpg" border="0" /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3052234148640181442?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-68102023651828871692008-10-27T06:51:00.000-07:002008-10-27T07:40:35.215-07:00ბოლო დროს მიუხედავად ყველაფრისა, მომიწია საზოგადოების სხვადასხვა ფენებთან შეჯახება... ნუ ყველა ინდივიდს თავისი ,,მე,, მოწყობილი აქვს რაღაცა პრინციპებით....დოგმებით.....<br />მე მაქვს პერიოდები როცა რამდენიმე გარეშე სხვადასხვა ტიპის ადაიანი აღმოჩნდება ჩემთან სიახლოვეში.... ზოგადად ადამიანების დაახლოვებისადმი სპეციფიკური დამოკიდებულება მაქვს... მაგრამ როცა სხვებს ვუყურებ, ისეთი ამაზრზენი ურთიერთობები გეჩხირება ადამიანს თვალებში, რომ უბრალოდ დაგწყდება გული რომ ყველანი ადამიანები ვართ... ის რომ ყველანი თანასწორები ვართ და როცა ხედავ შენი თანასწორის უკუღმართობას... ალბათ სხვისთვის ჩემზეა ასე... ვინაა იდეალური? არც არავინ, ამიტომ მთავარია დავინახოთ, მივუთითოთ და ვაპატიოთ... The weak can never forgive. Forgiveness is the attribute of the strong. © Mohandas Gandhi ....სიძლიერე კი დასაბამია ბევრისა.... ვაღიარებ, რომ ჩემთვის რასაც ახლა ვწერ ცოტა არ იყოს და მიუღებელი იყო... მაგრამ მოიტანა რაღაცამ... მოიტანა და მიხარია ის ფაქტი, რომ მე უბრალოდ მეღიმება ბევრის ამაზრზენობაზე, ბევრის წატლეკილ ენაზე, ბევრის სხვათა განკითხვაზე და სხვებზე თავის გადამეტებებზე... თან რითი ამეტებენ სხვას თავს? იმით რომ ორივე მხრიდან ალესილი გრძელი ენით ტყულებით რაღაცის ჩაბღაუჭებას ცდილობენ? აკეთონ..იყვნენ... მე მეღიმება...და ვცდილობ სხვა უარყოფითებთან ერთად მეც არ გამომივიდეს ეგრე... ჩემი უარყოფითების გამოსწორება არ მაკლია... ამიტომ ვარჩიე ერთი ოპტიმალური ხერხი, ყველას თანასწორობის შესახებ.... მინდა გითხრათ, ვაღიარებ იმას, რომ უგუნურად ვიქცეოდი ბევრი ადამიანის წინაშე და მე ამის აღიარება არ მრცხვენია....დაგმობილები თბილად შემომტრიალებიან და შემრცხვენია...<br />უბრალოდ ძნელად აღმოსაჩენია ჭეშმარიტი ურთიერთობები... გუშინ გიმტკიცებს ადამიანი რომ გცემს პატივს, სხვა დანარჩენი რომ არ ვთქვათ და დღეს დამპალს გიწოდებს, რის გამო, რომ შენ მას სცემ პატივს? რომ შენ იგი გადარდებს... ამის გამო ხარ ღირსი გიწოდოს თურმე დამპალი... უბრალოდ მწარედ აღსაქმელია... არაფერია....ტყულად ბგერა არ იკარგება, რომელ სიტყვის და წინადადების დაკარგვაზეა.... ყველას თავისი უბრუნდება უკან...იმაზე ვიზრუნოთ რომ სულ ცუდი არ დავიბრუნოთ.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6810202365182887169?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-7017151964390928572008-10-22T09:56:00.000-07:002008-10-22T10:57:38.549-07:00ისევ მარტო ვზივარ სახლში....ვუსმენ მუსიკას და ფოტოების თვალიერებისას წავაწყდი უამრავ ძველ ფოტოს..... ბევრი აზრი, ბევრი კადრი და შეფასება მოვიდა თავში.....<br /><div><div><div><div><div><div><div><div><div><div></div><div>აი ეთი........<br /></div><div><div><div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260023809588594306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9byTigBoI/AAAAAAAAAHo/SIkyIeVHOg0/s320/111111111.JPG" border="0" /><br /><br /><div>ამ დღეს თურმე ავიდგი ფეხი....სახეზეც მეტყობა, რომ რაღაც ახალი და უჩვეულო მოხდა ჩემს ცხოვრებაში... </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260024371901548898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9cTCUWyWI/AAAAAAAAAHw/4Kc2MGbgCMg/s320/Tatuka-4.jpg" border="0" /> <div>აქ უფრო დიდი ვარ, ამ დროს თათოს მეძახდნენ...<br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260024573380472770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9cew4rL8I/AAAAAAAAAH4/1aO6KCp74-M/s320/Tatuka-1.jpg" border="0" /><br />გავიდა დრო...კიდე გავიდა დრო..... ხდებოდა უამრავი რამ ჩემს ცხოვრებაში ნელ-ნელა.....ზედმიწევნით..... დავდიოდი მეგობრებში, ფესტივალებზე....და დავდიოდი სკოლაში....................... 15 წლის...... : ) </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260024865147869266" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9cvvzcWFI/AAAAAAAAAIA/TMNiv5vSeG8/s320/Strange+Kind+Of+Woman.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div>16 წლის.... აქედან დაიწყო ჩემთვის ცხოვრებისადმი რაღაცნაირად მძიმე ფორმებში მიდგომა... ზეპელინის მუსიკით გაცისკროვნებული ხელოვნების მორევში ვეშვებოდი... ვწერდი ხშირად...ვხატავდი... უკვე ვიცოდი ტიხრულ მინანქარზე მუშაობა და საკუთარი ფინანსები მქონდა.... უკვე ანია გოგუაძეს აღმოჩენილი ვყავდი როგორც თავისი მუზა და მიღებდა ფოტოებს...ასევე ვესწრებოდი კონცერტებს.... თეატრი..... და უფრო მძიმდებოდა გარემო..... </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260025149625060050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9dATkFytI/AAAAAAAAAII/wwj30V-eJ-0/s320/Et+(2006).JPG" border="0" /><br /><br /><br /><br /><div>სკოლაც დავამთავრე.......... </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260025520405293426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9dV40_KXI/AAAAAAAAAIQ/AaySGPAuFPc/s320/Led.jpg" border="0" /><br /><div></div><div></div><div><br />გამოსაშვები საღამო........... </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260026070062434258" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9d14ddh9I/AAAAAAAAAIY/Uy5GGh6g48s/s320/%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%A7%E1%83%98+%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%A1+%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%96%E1%83%98%E1%83%93%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%97_2.jpg" border="0" /><br /><div></div><div></div><div></div><div>17 წლის....ანიას მუზა..... უკვე პირველი რეალური სიძნელეები ცხოვრებისეულ პრაქტიკაში.... Deep in thoughts.... </div><br /><br /><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260026691302201218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9eaCwkF4I/AAAAAAAAAIg/S-mTMys4bVQ/s320/Picture+133.jpg" border="0" /> </div><br /><br /><div>უკვე 18 წლის.... ეს არის 2008 წლის 9 იანვარი...მახსოვს ძალიან ბევრს ვფიქრობდი ამ დღეს... ვიჯექი ბუხართან... ვგრძნობდი რაღაც....<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260030652689716498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9iAoE8lRI/AAAAAAAAAJQ/GNlWzv570DA/s320/Deep-In-Thought+(9+January+2008).jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div>18 წლის......Real love...... საყრდენი წერტილი..... ამოსავალი პუნქტები და ფეხზე დადგომისკენ უამრავი გაურკვევლობები ჩემში.... ჭეშმარიტებისკენ უამრავი შეცდომა.... საბოლოოდ რ.დ.გ. (ეს ელემენტარული მათემატიკის მცოდნეთათვის გასარკვევია)....<br />მე ჩემი ცხოვრების არჩეული და აურჩეველი გზებით....<br /><br />აი თითოეული ეთი თითიეულად სხვადასხვა აზრით... სხვადასხვა დამოკიდებულებებით....და სურვილებით.... აი მე-ები....</div><br /><br /><br /><div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260027214353192578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9e4fRo1oI/AAAAAAAAAIo/zdNB3f-Zwb0/s320/Somethin%27.jpg" border="0" /></div></div></div></div></div></div></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260027842077595554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9fdBuzF6I/AAAAAAAAAIw/oElEih55wOs/s320/for-you.jpg" border="0" /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260028476083794114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9gB7lp8MI/AAAAAAAAAI4/EAbCSxeloyU/s320/MmMm.jpg" border="0" /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260029368397744370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9g13t4SPI/AAAAAAAAAJA/lUBegduSPZk/s320/There-was-a-time.jpg" border="0" /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260029804188488370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9hPPKfUrI/AAAAAAAAAJI/dSZ76Z8NHoA/s320/Memories....jpg" border="0" /></div></div><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260032206279551154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9jbDpoKLI/AAAAAAAAAJY/eX4Ahf-I1nQ/s320/pesimistic...jpg" border="0" /></p><br /><p>2008 წლის 29 სექტემბერი.... ,,შემოდგომის თბილისი’’-ს შემდგომ.... აქ დავასრულებ ემოციათა უდიდეს შეკვრას, რადგან ემოციური დატვირთვის მხრივ ეს დღე ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო... <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260033060581827138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SP9kMyLKYkI/AAAAAAAAAJg/DOvFEovBvcM/s320/After-,,shemodgomis-tbilisi.jpg" border="0" /></p><br /><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-701715196439092857?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-35267916170412262932008-10-22T06:01:00.000-07:002008-10-22T06:22:28.468-07:00ჩაი.....ასოცირებული უაზროდ თბილთან, რომანტიკულთან, მყუდროსთან....ჩემთვის ჩაის სმა დიდი რიტუალია, ასევე მისი დაყენებაც.... მოვედი სახლში შეციებული.... მარტო ვარ...ბნელა და ამინდის სინაცრისფრე ატანს მხოლოდ შორეული ფანჯრიდან... დავაყენე შავი ჩაი, შიგნით ლიქიორიანი ალუბლები ჩავყარე...საოცრად არომატულია.... ჩავრთე Dave Brubeck - New Orleans ....ჩაივით კომფორტული და ემოციებით სავსე კომპოზიცია.... ჩაით თბობას ყვები, ყვები New Orleans -საც....<br /> ზამთრის ეშხი მარტო ჩაის სმის რიტუალში შეიძლება გადმოიცეს... ჩემთვის უდიდესი დატვირთვისაა ჩაი ჟასმინის არომატით... მომაჯადოვებელია... ჟასმინი.....სუნამოც ჟასმინის მაქვს....<br />შეიძლება ჩაის ბევრი ადამიანი სვამდეს და აქედან ნახევარიც არ იცნობდეს ჩაის...მის ემოციურ-კულტურულ-ირაციონალურ გაგებას.... მოკლედ ჩაის მსმელებს და მასზე ემოციურად დამოკიდებულ ადამიანებს ჩემგან ეს ემოცია მოკლედ გადმოცემული... : )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-3526791617041226293?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-17888394426274639492008-10-20T07:05:00.000-07:002008-10-20T07:41:53.188-07:00<div><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SPyWWJ1efXI/AAAAAAAAACw/7TNrYXfsGlk/s1600-h/persepolis2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259243772203400562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SPyWWJ1efXI/AAAAAAAAACw/7TNrYXfsGlk/s320/persepolis2.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><div>გუშინ ვუყურე ,,ერთი ჟურნალისტის დღიურს,, სადაც საუბარი იყო კომუნიზმით დაჩაგრულ თავისუფალ თაობაზე, თაობას რომელსაც გულიდან მოსდიოდა ზეპელინის, ბითლზის, არმსტრონგის, ბიბი კინგის და სხვათა მუსიკა, თუმცა.... უწევდათ იატაკქვეშეთში მათი ჩუმად მოსმენა და ისიც წვალებით ნაშოვნი ფირფიტების მოსმენა... და ეგ იატაკქვეშეთის ,,პროექტიც,, ძალიან ხანმოკლე აღმოჩნდებოდა ხოლმე... ,,თუ დღეს შენ ჯაზს უსმენ, ხვალ სამშობლოს გაყიდი” ეს და მსგავსი ფრაზები ტრიალებდა გარშემო.... თაობა რომელიც სურეალისტურ ნახატებს ვერ ხატავდა, თაობა რომელსაც სიტყვის თავისუფლება არ ჰქონდა.... ცენზურა უდიდესი იყო.... მიუხედავად ამისა მაინც არ ნებდებოდნენ.... თუმცა იმის იქით გულში იკლავდნენ აუხდენელ ოცნებებს ბითლზების კონცერტზე დასწრებისას და ათას გულიდან თავისუფლად წამოსულ სიტყვას.... </div><br /><br /><div>ამასთან დაკავშირებით ეხლახანს ვუყურე ერთ მხატვრულ ფილმს, სახელად PERSEPOLIS... არც კინო, არც მულტფილმი, არც ანიმე, არც არც არც..... რომელშიც მოთხრობილია ერთი თავისუფლების მოყვარე გოგონას ისტორია, რომელიც ოცნებობს უბრალოდ ნახოს პანკი... გოგო რომელიც ,,შავ ბაზარზე,, ნაყიდ პლასტინკებს ჩუმად უსმენს და უბრალოდ სურს იყოს თავისუფალი....მაგრამ იძულებით სწავლობს მუსლიმანურ კანონებს, მუსლიმანურ გოგოების სკოლაში და ჩადრით დადის, თუმცა გარედან შემოცმული აქვს ქურთუკი წარწერით Punk Is Not ,,Ded,, : D <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259244623892655234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SPyXHuoBLII/AAAAAAAAADA/Sn8I5v-yHj4/s320/Persepolis+2.bmp" border="0" /> შემდგომ მისი ცხოვრება ვითარდება სხვა კუთხით....</div><br /><br /><div>მე ამ ფილმში ძალიან მომწონს ამ გოგონას ბებია, მაგარი ადამიანია ძალიან....</div><div> </div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259246071599544690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SPyYb_wPOXI/AAAAAAAAADI/OrNa3BDDa8Y/s320/persepolis+1.jpg" border="0" /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259243254566188498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SPyV4BfJddI/AAAAAAAAACo/koMYYzIyreQ/s320/persepolis.jpg" border="0" /> <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259244043809749362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SPyWl9peeXI/AAAAAAAAAC4/O73jR4aQ4uM/s320/Persepolis-artwork-movie.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><br /><div>უყურეთ არ ინანებთ ნამდვილად.... </div><br /><div></div><br /><div><a href="http://avoe.ge/movies/search.php?name=persepolis&amp;janre=ALL&amp;celi=&amp;producer=&amp;publisher=&amp;language=ALL&amp;action=search&amp;x=0&amp;y=0">http://avoe.ge/movies/search.php?name=persepolis&amp;janre=ALL&amp;celi=&amp;producer=&amp;publisher=&amp;language=ALL&amp;action=search&amp;x=0&amp;y=0</a></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-1788839442627463949?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-47302656514198880942008-10-20T04:00:00.000-07:002008-10-20T06:14:27.047-07:00<div>მოკლედ ეს სიმღერა, რასაც ამ წუთას ვუსმენ რომ აღმოვაჩინე ზუსტად მისი სათაურიდან გამომდინარე დრო იყო.... დიდი ხანია არ მომისმენია....ეხლა რომ ჩავრთე ერთიანად გაცოცხლდა ყველა კადრი ამ მუსიკის მოსმენის დროს რაც იყო....მზე, ირგვლივ შემოპარული გაზაფხულის სურნელი, მოზღვავებული ჰაერი..... თან უაზროდ დეტალებით მახსენდება ყველა კადრი.... ეხლა კადრებია უკვე....დროა გამოვრთო....<br /><br /></div><div><br /><a id="downloadhref" href="http://www.link.ge/file/130065/Giga-Agladze---Lamazi-Dge.mp3.html" target="_blank">http://www.link.ge/file/130065/Giga-Agladze---Lamazi-Dge.mp3.html</a></div><div> </div><div> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259223662447922834" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SPyEDnKJjpI/AAAAAAAAACg/a99D8v5f8HM/s320/mmmmeee.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-4730265651419888094?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-62449050940598854972008-10-19T01:29:00.000-07:002008-10-19T01:48:32.962-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SPrz8fhbDsI/AAAAAAAAABw/SAnAiI8zlm8/s1600-h/3c79a2dc7c9c.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258783735487860418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_wqZH72lQvi8/SPrz8fhbDsI/AAAAAAAAABw/SAnAiI8zlm8/s320/3c79a2dc7c9c.jpg" border="0" /></a><br /><div>მეგონა დღეს მზე აღარ გამოვიდოდა...ძლივსძლიობით ანათებს მაგრამ ხომ ანათებს და შესწევს ძალა რაღაცნაირად მაინც გაათბოს ადამიანები.... მეც მინდა გამათბოს... ცხელი ყავით ხელში სადმე სახურავზე დავჯდებოდი deep in thoughts.... დიდი სიამოვნებით ჩემი ჟასმინის სუნამოს მოვაფრქვევდი ჰაერში, თანაც იმდენს რომ ძალიან ბევრს შესძლებოდა მისი სურნელის შეგრძნება, მისი თბილი სურნელის....და გავაგებინებდი ადამიანებს, როგორი კარგია რომ ადამიანები არიან და როგორი კარგია რომ ცხოვრობენ და რომ მე ადამიანები მიყვარს.... ბოლო დროს განსაკუთრებულად გაიღვიძა ჩემში ალტრუიზმმა.... სულის ფერადოვნების მოთხოვნილება.... მინდა ისევ ასეთი ფერადი მქონდეს ხელები...როგორც მაშინ... ამ ხელებში ძალიან ბერი რამ მაქვს ჩატეული, ძალიან ბევრი მოდის ამ ხელებიდან და მოდით ერთმანეთის ხელებს მივცეთ ძალა იმისა რომ გავაფერადოთ... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-6244905094059885497?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-56872347554535965492008-10-18T11:00:00.000-07:002008-11-01T13:15:47.355-07:00და გრძელდება ცხოვრება...წამები თავისას შვებიან... სახლში რომ ვბრუნდებოდი, ისევ მოვინდომე გარკვეული მანძილის ფეხით გამოვლა... აი უკვე მერამდენე დღეა ერთ სახლთან ადამაინები შეკრებილან, ახლობელი გარდაცვლიათ... თან იმდენი დღეა რომ ალბათ არ ემეტებათ მიწაში ჩასამალად...მაგრამ ყველა იქ ჩავწვებით, მოკალათებულები ოთხ ფიცარში(არადა რეალურად უფრო მეტი ფიცარია) მაგრამ მანამდე? ნეტა რა გააკეთა იმ ადამიანმა, ვინც ეხლა უმოძრაოდ, უსულოდ წევს, თავის ცხოვრებაში... როგორ იცხოვრა ნეტა... ოდესღაც ჰქონდა გაგონილი მარკესის სიტყვები? ითვალისწინებდა ნეტა? ატკინა ვინმეს? თუ ატკინეს... ? ხალხს ოდნავ მეტი, ოოოდნავ მეტი რომ შეეძლოს.....<br /><br /><br /><br /><br /><br />Ad infinitum..... my dear......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1938428768827704574-5687234755453596549?l=mystrangeart.blogspot.com' alt='' /></div>Frau Eti Gulisashvilihttp://www.blogger.com/profile/14675859025929105276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1938428768827704574.post-50340031559050504892008-10-18T03:12:00.000-07:002008-10-18T03:47:21.397-07:00მივესალმები სარკასტული ტაშის დაკვრით თქვენს მოქმედებას.... სარკაზმი საკუთარი თავისა... გასაოცრად გიბიძგებთ იმისკენ რომ რამდენიმე ფენა საღებავით გადაღებოთ, სხვადასხვა ფრად...გინდაც აიღოთ სანთებელა და ვინმე ერთი მდაბიოსავით აალებისკენ უბიძგოთ...უი სანთებელა აღარ გაქვთ? კინაღამ მე მქონდა, მაგრამ ვყოფილვარ ძლიერი და არ ვიქონიე.... მემუარების წერასაც არ დავზარდებოდი გინდაც დღევანდელი დღიდან, რომელსაც დაკარგული ადამიანების გზამკვლევის შინაარსი ექნებოდა...<br /> ლამაზად რისთვის ფუთავდით? შეფუთვა მოგწონდათ? და შიგნით რომ ნაგავს ყრიდით თურმე ჩუმად? სამწუხაროდ მე არ ვიქნები ვინმე მზაკვართაგანი ვინც ამ მანკიერებებს ამხელს, თუმცაღა ეს ცუდი იმ ნერვოზისთვის რომელიც დამიდგინეს, მაგრამ კარგი ,,მე,,-სთვის, ეს ერთგვარი სისადავეა... სისადავე სულისა... რომელიც ბევრს აყროლებული აქვს... და იყროლებს კიდევ უფრო მეტად თავისი მანკიერებებით.... დიდად არ მინდა გავკადნიერდე, თუმცა სიმართლის თქმა ყოველთვის მიყვარდა და ვისაც არ მოსწონებია ჩემი ეს თვისება უცდია კიდეც ჩემი დაჩაგვრა... წამოგეწიათ საღებავთა უამრავი ფენა? მაგრამ რაშია საქმე იცით, რომ გუაშებით შეგიძლიათ მარტო... აი აკვარელებისა კი რა მოგახსენოთ, რომლითაც ნაზად, სულიერად, მოქნილად, თბილად უნდა მოხატვა, გინდაც შეღებვა, რაც თქვენ არასდროს გამოდგიოდათ.... თქვენ ალბათ არ გიგრძვნიათ გრძნობების კორპოსკულების მრავალფეროვნება და მრავალფორმიანობა, თორემ ასეთი ტეტრაგონალურები არ იქნებოდით.... იპოვეთ იგინი და ცოტაოდენი ჭეშმარიტების არსსაც გაიგებთ, რაც მოგცემთ იმის ზეშთაგონებას რომ უბრალოზე მეტად ათვალიეროთ საგნები, ადამიანები, შეიგრძნოთ მოვლენები, შეფასოთ მუსიკა და იცხოვროთ ტანჯვაში თუ ბედნიერებაში, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით....<br