Buried Alive In The Blues...

სიკვდილს ცეკვა შეუძლიაო.....დიდებული ჰიპერკუბური სხეულის შემხედვარეს ეგ იდეაც კი გაგიქრება... ბოლო დროს ვეღარაფერს ვგრძნობ მუსიკის გარდა...... გრძნობა გრძნობის გაქრობის შესახებ მქონდა, მაგრამ არა ამ დონეზე....ფაქტობრივად ხანდახან ვერც ვიჯერებ რაოდენ ჩემთვის უცნობ სიტუაციაში ვარ, თუმცა მოვერგე....ხანდახან ასეცაა ხოლმე Live for today, tomorrow never comes.... მაგრამ ხვალინდელში ის ერთი პატარა ფრაზა ყოველთვის რჩება....
გრძნობა მხოლოდ საკუთარი თავის შესახებ, გრძნობა საკუთარი სიმაღლეების შესახებ....
უკვე ამ დროს მეწყება ხოლმე ზღვის უაზროდ ნდომა.....ზღვა ჩემთვის ყველაფერია, წყალი, რომელსაც საუკეთესოდ ესმის ჩემი, რომელმაც არცერთხელ გამწირა, ფაქტობრივად მის ფსკერზე ჩაძირულიც კი... მიყვარს მზის ჩასვლა ზღვაზე და გაფაციცებით იმის ყურება რომ დავინახო ბოლო სხივის სილურჯე.... თუმცა ოპტიკური ილუზიები იქვე ინგრევა, რომელიც ჯერ არ ყოფილა....
ის ჩემი ბლუზია, რომელიც ყოველთვის ფსიქოდელიურ კომპოზიციად იქნება ჩემში.... piece of my heart....

ე-რთი..../Walking The Back Streets

ვუსმენ...Albert King......დღემ არ ვიცი პოზიტიურად თუ ნეგატურად ჩაიარა......
ბრბო ბოლო დროს გამწარებულია....
ერთმანეთს წიწკნიან ათასი მიზეზეს გამო....
პოლიტიკური თუ რელიგიური კუთხით.......
ნაკლების და სილამაზეების გამო......
ზოგს საკუთარი განდიდება ღუპავს, ზოგსაც საკუთარი თავმდაბლობა, ზოგიც ოქროს შუალედით კმაყოფილდება და მას, რა თქმა უნდა, უარყოფითად შეაფასებენ შურის შხამნაგემები ადამაინები.....
ზოგი დაჩვეულია შორიდან ყურებას...ყურებას.... და ბოლოს ერთიან ბოღმად დანთხევას....
ერთი რამ ვერ გამიგია, რა უნდათ? ყოველთვის მაინტერესებდა....არავის უფიქრია თავისთვის მშვიდად ყოფნა? მარტო თუ არამარტო, ისე რომ ამის გამომზეურებას არ ეცადოს? იყოს ვიღაც წყალწაღებული თვითმკვლელობას მონატრებული და არ იყვიროს....არ გადასდოს და არ მოახვიოს სხვას თავისი უხერხული პირადი ემოციები...
ეხლა ვიღაც იფიქრებს ამას რა ჰგონიაო.....უკაცრავად და არ მაინტერესებს....
მინდა ნაკლები ბოღმის, შურის და ამაზრზენობების გარეშე ცხოვრება, რადგან ჩემიც მყოფნის.... არადა არ ვარ ,,ცოტაც და ფრთები რომ ამოუვა,, ისეთი, არასდროს ვიყავი და ვერც იქნება ჩემნაირი ადამიანი.....
Ludwig Van Beethoven...
ჩემი ძილის დროა უკვე 20 წუთია......მშვიდი ძილი.....

,,მე ერთმან ერთგზის ერთს ვუძღვენ თავი,, და ამ ერთის უკან რამდენი ერთია თავშეყრილი....

1970-იანებიდან

მშვიდი გაზაფხულის საღამო....

ჰაერში უცნაური სურნელი გაჟღენთილი.....

ჯინსი.....მოტკეცილი კუბოკრული ,,საროჩკა,,..... გრძელი გაშლილი თმა...... დიდი სათვალე...ვარდისფერი მინებით.... ხელზე სამაჯურები.... უცნაური გულსაკიდი.....

კედები.......

ერთი ბოთლი ლუდი.......სიგარეტი.....

გარშემო 1970-იანი წლების ფერებია.....

მუსიკა.......თუნდაც Janis Joplin........ მე ხომ ამის დაწერა მისმა მუსიკამ შთამაგონა....

ეს მე ვიყავი 70-იან წლებში.....

ყველაფერი სხვა იყო.... სხვა ფერი...სხვანაირად უსმენდა ხალხი მუსიკას....სხვანაირად უყვარდათ.... სხვანაირად გრძნობდნენ თავისუფლების ხელოვნებას.....

ვუდსტოკი......

just flower children..... ყველაფერი აქედან დაიწყო.....

Killer Queen....Vivat regina!

გენიალური ამინდია შთაგონებისთვის........დილით გავედი.....ამრეზილი იყო გარშემო ყველაფერი....ჩავრთე Janis Joplin - Kozmic Blues რა გენიალურად ედებოდა ხასიათს და გრძნობას.... ნელ-ნელა დროები ირეოდა, მომენტები ქრებოდნენ და ჩნდებოდნენ..... ამ დროს ყველაზე დიდი შედევრების შეგრძენება შეგიძლია...იმ მუსიკალური შედევრების რომლებიც მსოფლიოს გენიოსებმა დაუტოვეს......

.....ჩაი მოვიმზადე თითქმის ჩემებურად...გზაში ნაყიდი ფუნთუშა ვაშლის ჯემით და მოვედი აქ.... ჩავრთე დიადი Led Zeppelin - Tea For One.....ამას მოყვა The Battle Of Evermore....შემდეგ Dazed And Confused...The Rain Song......... და ასე გაგრძელდება... და ბოლოს ჯაზი.....ჯაზი რაც ამ ამინდს თავის გენიალობას უფრო გაუმძაფრებს... წაგიყვანს შორს, ღრმად ფიქრებში....ღრმად ყველა მოვლენისკენ...იგრძნობ რომ რაც დაიბადე იმ მომენტიდან დაიწყე კვდომა.... იგრძნობ რომ შენი ,,ცხოვრების გზა სიზმარია და შორეული ცის სილაჟვარდე,,....... დაეკიდება ცას სალვადორის გამდნარი საათები და წუთების უკანთვლას დაიწყებს.....შემდგომ ჩარიგდება უამრავი ტილო მოდილიანის....რემბრანდტის.....ბოსხის.....ვან გოგის......ბოტიჩელის....მონეს.... კლიმტის....და ყველა ფერს ერთმანეთში არევენ და კაცობრიობას კიდევ ერთ დიდ კითხვის ნიშანს დაუსვამენ.......Pink Floyd - High Hopes....ზარების რეკვით იგრძნობ წამის მეათასედს.....,,The ringing of the division bell had begun”.........

In The Rain-Light.....სასწაულია..... რაღაც მისტიკური ირაციონალიზმის შეგრძნება მოაქვს....so strange.....

შეგიძლიათ მოუსმინოთ.......http://www.link.ge/file/240010/Led-Zeppelin---In-The-Rain-Light.mp3.html

ყველაფერი წარმავალიაო.....არარსებობს....წარმავლობა არ წარმავლობას ჩვენ განვსაზღვრავთ.....მთავარია ძალა გქონდეს რომ არ გახადო წარმავალი....თორემ ადვილია ყველაფრის გაშვება....და ბოლოს რჩები რა.... ცარიელი.... აი ესაა.....სიცარიელე რომლის დასაწყისშიც უკვე მოკვდი.... ადამაინებს ავიწყდებათ, რომ მოკვდავები არიან..... Mater memento mori !

...................
Walking side by side with death
The devil mocks their every step, ooh-ooh-ooh
The snow drives back the foot that's slow
The dogs of doom are howling more
They carry news that must get through, ohh ohh
To build a dream for me and you
They choose the path where noone goes
They hold no quarter
They ask no quarter
They hold no quarter
They ask no quarter
The pain, the pain without quarter
They ask no quarter
Yeah, without quarter, quarter, quarter, yeah
They need no quarter
The dogs of doom are howling more, gimme quarter
I hear the dogs of doom are howling more.................

თუთა....little story.../Love Animals

ეხლახანს ფორუმზე ვწერდი კოკერსპანიელის შესახებ, რომელიც გაუსაძლის პირობებში იყო და მისთვის ვეძებდი პატრონს.... უყურადღებოდ არ დაუტოვებიათ ეს განცხადება და გამომეხმაურა რამდენიმე ადამიანი, რისთვისაც მათ დიდი მადლობა.....

ისტორია ასე დაიწყო:

ერთ დღეს დედაჩემი ბრუნდება სამსახურიდან (ენერგო-პროს მცხეთის ოფისში მუშაობს დედა) და საშინლად გულნატკენი მიყვება, რომ მის სამსახურთან, არის ერთი პატარა მინგრეული სახლის მსგავსი სადაც ცხოვრობს ერთი გაუბედურებული ოჯახი და მათ ყავთ კოკერსპანიელი, არ უვლიდნენ, არ აჭმევდნენ, არ უყვარდათ, იყო საცოდავად მშიერი და დაძრწოდა აქეთ-იქით......თან ძალიან ლამაზი იყო.....და ისეთი გამხდარი, რომ ნეკნები ეტყობოდა...... ჩვენ როგორც ცხოველების მოყვარულებს, მითუმეტეს 2 კოკერი გვყავს ჩვენც, გული ჩაგვწყდა საშინლად.....ძლივს დავიძინე იმ ღამეს, მეთქი ეხლა შია, ეხლა სცივა, არავინ ეფერება..... მეორე დღეს ეგრევე მოვიფიქრე გამოსავალი, მეთქი ვთხოვოთ დაგვითმონ და მე ფორუმზე ვუპოვი მზრუნველ პატრონს თქო.... იმ ,,პატრონმაც,, წაიყვანოს ვისაც უნდაო.....გამიხარდა საოცრად.... განცხადებაზე პირველივე მსურველს შევუთანხმდი.... დღეს საღამოს წავედით მე და დედაჩემი მცხეთაში, რომ დავინახე გადავირიე, ისეთი ლამაზი იყო თუთა (ასე ქვია ძაღლს).....მოკლედ ჩავისვი მანქანაში და წამოვიყვანეთ.....ისეთი დამჯერი იყო, თან გაგიჟდა რომ ვეფერებოდი, ეტყობა მანამდე არავინ მოფერებია... საცოდავმა იმდენი ჭამა......ჩამიწვა კალთაში და მომადო თავი......ძალიან ბევრი ვეფერე, ხელები ამილოკა სულ....თან ძალიან ბინძური იყო....

თუთას მომავალ პატრონს შევხვდი ვაკის პარკთან....ძალიან კარგი გოგოა, ეტყობა რომ თბილი და მზრუნველია....და ვიცი რომ მოუვლის.... :love: :2kiss: რაც მთავარია მთელი ცხოვრება სდომებია ყოლოდა ძაღლი და თუთას დანახვა ძალიან გაუხარდა ...... მიხარია რომ ასეთი თბილი ადამიანები არიან, ვისაც უყვართ ცხოველები ასე.... თუთა ეხლა ძალიან კარგ პირობებში იქნება....

მთელი დღეა ძალიან ცუდად ვგრძნობდი თავს და ამ შემთხვევამ რაღაც დადებითი ემოცია გადმომცა.... : ) მშვიდად დავიძინებ....

დილის შემოტევა/ Spring....

დღეს მოულოდნელად ინსტრუმენტივით ავიშალე..... შემომიტია, შემომიტია.... ხან რამ, ხან რამ....+ ერთ ადგილზე გაუნძრევლად ჯდომამ......+ მარტიო....კი მარტიც...
ალოგიკურობები კი ვიბოდიალე ფორუმზეც....
დიდი ხანია ასე არ გამიჭედავს საქვეყნოდ.... ყველას გვემართება.....
მთავარია ეხლა სრულად წონასწორობაში ვარ...... თან მუსიკა....შოპენი......... Nocturne In C-Sharp Minor....
კლასიკა....უდიდესი რაღაც ტრიალებს მუსიკის ამ დიად მიმდინარეობაში....

ალბათ მაინც ერთ რაღაცას ვაბრალებ დღის პირველ ნახევარში თავს დამტყდარ ალოგიკურობას....

3 დღეში კიდევ ერთხელ გადასხვაფერდება ჩემი მიმდინარე ცხოვრება.... იმ ეტაპში ამასწინათ ნათქვამ ლოგიკურობასა და ალოგიკურობას შორისაც არჩევანი უნდა გავაკეთო....

აქ კიდევ აღარ ვიცი რა დავწერო....ისე რა საინტერესო იყო ის შემოტევა : )) ნეტა იცოდეთ რეებს ვფიქრობდი...

მშვენიერი ამინდია.... vivaldi....spring დიდი Herbert Von Karajan-ის მონაწილეობით... mov3: Allegro ეს ადგილი მინდა.... ბოლოსკენ რაღაც აყვავება...აღმავლობა და ასეთი გრძნობები მოაქვს : ))))

ჩემი ზოგიერთი საჩუქრის უცნაური წარმომავლობა

საჩუქრები......მიყვარს, მაგრამ მათი მიღების დროს ძალიან უხერხულ მდგომარეობაში ვარ ხოლმე, უფრო მეტად მე მიყვარს სხვებისთვის ჩუქება....ძალიან ბევრი ტიპის საჩუქარი მიმიღია....განსაკუთრებულიც მაქვს, რომელსაც ვერ შეედრება ვერცერთი, იმდენად დახვეწილი და ქალურია : ).......

მაგრამ არის კიდევ ერთი კატეგორია, საჩუქრები უცნობი ხალხისგან.... ანუ რა ხდება აქ....ერთხელ ვიღაცამ მომწერა პმ ფორუმზე რომ თი-ბი-სი ბანკის სათაო ოფისში ფოიეში დამიტოვებდა ზეპელინის 4 ვიდეო დისკს....მივედი და შესაბამისად დამხვდა ის დისკები იქ დატოვებული, ძალიან გამიხარდა.....შემდგომ კიდევ მქონდა შემთხვევები ეგრე მოწერის და ზეპელინის დისკების ჩუქების...და ყველაზე მაგარი, ეს ადამიანები ქრებიან მომენტალურად..... აი დღეს ერთ-ერთ დიზაინ სტუდიაში უნდა მივიდე და ჩემი რამდენიმე ფოტო წამოვიღო დიდად და კაი ხარისხით დაბეჭდილი, ესეც საჩუქარია...ამ სტუდიის უფროსი ვინც არის ის მიკეთებს საჩუქრად...საქმეზე მივედი და 1 დღის შემდგომ მითხრა შენი ფოტოები მომეცი საჩუქრად უნდა დაგიბეჭდოვო... გავგიჟდი ლამის :user: ნუ კიდევ მქონია მსგავსი შემთხვევები საკმაოდ....ასეთი უცხო ხალხისგან საჩუქრები ძალიან ძალიან განსხვავებულად კარგია, როცა ვიღაცამ უბრალოდ ისეთი რაღაც დაინახა შენში, რომ სურვილი გაუჩნდა შენი გახარების....

Inspiration # 13.....

უძლურება დასაბამია ყველა უარყოფითის......როცა მე უძლური ვიყავი რაღაცეებში, დასაბამი დაედო ყველა უარყოფითს, რაც ახლადშეძენილი ნებისყოფით გავაქრე......როცა გავაქრე ვიგრძენი რა შემძლებია.... ავიღე და გავყავი ორ ნაწილად კარგი და ცუდი...მერე დავიწყე ამ ცუდის შემცირებაზე მუშაობა....

როცა ადამიანებს ყოველთვის ვუთმობდი და ამ დათმობით დავზარალებულვარ, აღარ დავთმე, იმიტომ რომ მაინც იგივეს იმეორებენ....ვთმობ როცა ვხედავ რაღაცას და ამ რაღაცის დანახვას ვცდილობ ხოლმე, ყველაფერი ლანგარზე დაწყობილი ხომ არაა....როცა 1,2,3,4..... ადამიანს ავუხსენი რომ არ იყვნენ სწორები და ამისთვის ზურგი მაქციეს მივხვდი რამდენად უძლურები ყოფილან და საკუთარი თავი არ ყვარებიათ, იმიტომ არ ყვარებიათ, რომ როცა შეცდომის მატარებელი ხარ ადამიანი და ამ შეცდომას ვინმე განახებს, ჯერ საკუთარი თავის სიკარგისთვის ეს უნდა გამოასწორო და ეს თავისთავად სხვებზეც დადებითად იმოქმედებს.... არაა ძნელი ადამიანს დაელაპარაკო, თვითონ ადამიანები ართულებენ ამ პროცესებს... გავაგრძელე....ვიარე და მერე მივადექი ერთ დიდ ნაბიჯს, ავიღე და გადავდგი....ამან მიბიძგა კიდევ წინ წასვლისკენ და წავედი.... მერე დავფიქრდი და დავინახე რამდენი რამ ავიღე საკუთარ თავზე, და ამ ყველაფერს პირნათლად ვასრულებ... ვცდი მაშინაც როცა შეიძლება აზრს ვერ ვხედავდე, მერე ხომ უფრო კარგად დავინახავ აზრს ან უაზრობას..... და ესეც ისევ ჩემსავე ნაბიჯის წინ წადგმას ემსახურება....

წყალნი წავლენ და წამოვლენ ქვიშანი აქ დარჩებიანო..........

ამ შემთხვევაში ქვიშა მე ვარ.....

LED me.../Inside And Out...

აი კიდევ ერთ-ერთი რამ....
უბრალოდ Come fly with me.........
.................................................
მარტივია..... უკვე როცა მყარი საძირკველის ყველანაირი გარანტია არსებობს....

..................................................

Baby since i've been lovin' you..... I'm about to lose my worried mind....
don't make me, don't make me lose.......

ერთ-ერთი გენიალობა რაც შექმნილა დედამიწაზე.....

................................................



Standing on a hill in my mountain of dreams,

Telling myself it's not as hard, hard, hard as it seems........

Magng res est amor....... !!!!!!!

Caecus non judicat de colore/,,საზოგადოება,, ჩემს ,,წინააღმდეგ,, : )))

ბევრი ,,დაკვირვების,, შემდგომ აღმოჩნდა რომ ადამიანების საკმაო რაოდენობა ვერ მიტანს : )) თან საოცარია მიზეზები... დავიწყებ ჯერ კიდევ არეული ბავშვობიდან. კლასში და ზოგადად სკოლაში ყველასთან ვიყავი ერთნაირად კარგად, მხოლოდ გამორჩეულად ვიყავი გიო, ლევანჩო და ერეკლესთან, რომლებთანაც ერთად დღემდე ვარ. დანარჩენებთან ვიქცეოდი ერთნაირად, ვინაიდან არ მიყვარს კონფლიქტები... და ეხლა ჩამოვთვლი მთელ რიგ მიზეზებს წესით რისთვისაც ვერ მიტანს დანარჩენი კლასის ნახევარზე მეტი, თან რა კატეგორია : ))

დაწყებით კლასებში ყოველთვის ვიყავი წამყვანი მე, მიმყავდა ყველა ღონისძიება. ცოტა შემდგომ, ჩემი ჩაცმულობის სტილის გამო : )) ბევრი სამაჯურები, ბულავკები მაიკებზე, უცნაური მაიკები, ძირმოხეული თავისუფალი შარვალი, ნაწერებიანი ჩანთა და ასე შემდგომ + ჩემი მუსიკალური გემოვნება...რატომღაც გენიალური კლასიკური როკი შერაცხეს ,,სატანისტურ მუსიკად,, : )) მოკლედ ეს ყველაფერი იყო ,,კულისებს მიღმა,, პირდაპირ ვერ ბედავდნენ... მეთერთმეტე კლასს რომ ვამთავრებდით რაღაც გრანდიოზული ღონისძიება დაიდგა, ტელევიზიები და მთელი ამბები იყო და ყველასთვის სასურველი როლი რეჟისორმა მე მომცა ლოოოლ....არც ვიცოდი რაზე იყო საუბარი და უცბად მე აღმოვჩნდი სასურველი დედოფლის (თუ რაღაც მსგავსის) როლში......ყოველთვის თავისუფალი ადამიანი ვიყავი, შეზღუდვების გარეშე...გაპარვა იყო, მივდიოდი, კლასიდან გაგდება იყო, მაგდებდნენ.... რა არ იყო.... ბიჭები ყოველთვის კარგად იყვნენ ჩემთან, ერთად ვხუმრობდით ხოლმე გაკვეთილებზე ამ დროს ბევრ დანარჩენ გოგოს ,,კრისებს,, ეძახდნენ და ბლა ბლა ბლა.... პარალელური კლასი იყო ერთი, რომელშიც ბევრი ,,რაღაცნაირი,, გოგო სწავლობდა და იმ გოგოებთან თითქმის ყველასთან კარგად ვიყავი, ექსკურსიაზეც დამპატიჟეს ერთხელ და ამ ჩემი კლასელი გოგოების კომენტარები იყო ძალიან სასაცილო. ყველას სიმართლეს პირში ვეუბნებოდი და ხმას ვინ ამოიღებდა...სიმართლე კი ბევრს ამწარებს....

ბოღმა იხვეოდა ყველას გულში ნელ-ნელა.... და აი დღეს რეზულტატი არის რომ ვერ მიტანენ და ვეღარ მალავენ, თან ყველაზე სასაცილო, რომ ჩემი ფოტოები უნახავთ და უფრო ვერ მიტანენ : )) არადა არცერთ მათგანთან კონტაქტი არ მაქვს.... ესეთ რაღაცეებზე ძალიან ბევრს ვიცინი...ეს ადამიანები არიან ადამიანები, რომლებსაც არ გააჩნიათ საქმე, რომლებიც უბრალოდ ,,კმაყოფილდებიან,, ასეთი რაღაცეებით. ბოღმის ბუკეტები....ზოგადად ადამიანი ადამიანს რომ ვერ იტანს თან რეალურად უსაფუძვლო მიზეზის გამო პრობლემა საკუთარ თავში უნდა ეძებონ... კლასს თავი დავანებოთ და გარშემო ბევრი ადამიანი შევნიშნე რომ რეალურად ვერ მიტანს და თან სასაცილოა, რომ რეალურად ამ ადამიანებთან შეხება არ მაქვს : )) ეხლახანს რამდენიმე ადამიანმა რაც დამიახლოვდნენ აღიარეს, რომ აქამდე ვერ მიტანდნენ ლოოოლ.... აი.... : )) არ შეიძლება ადამიანი ვერ აიტანო თავისი პირდაპირობის, თავისი თუნდაც გარეგნობის, ბოლოსდაბოლოს თავისი ფოტოების გამო : )))))) და ეს რა არის? ესაა საკუთარი შინაგანი კომპლექსების გამომზეურება მათი მხრიდან. რატომ არის, რომ ვერ დავასახელებ ადამიანს ვისაც რეალურად მე ვერ ვიტან? მე არ მაინტერესებს ვინ რას და როგორ აკეთებს, ვინ როგორია, ჩემთვის მთავარია ის სხვა ჩემთან მიმართებაში და დაჟე ვინც ვერ მიტანს, ძალიან ბევრს ვიცინი მათზე და ხანდახან მეცოდებიან ხოლმე. ეგრეა ზოგადადაც, ვერ იტანენ ადამიანს და რეალურად არ იცნობენ....

ერთ ადამიანს ვიცნობ, თითზე თუ დაითვლი ადამიანებს ვინც მას იტანს...მგონი მთელი სამყარო ვერ იტანს : )) ამ ადამიანმა ძირითადად ეს იცის და საკმაოდაც ხალისობს,... 99% მის ზურგსუკან დამცირებაშია...მე კიდევ ძალიან კარგად ვიცნობ ამ ადამიანს და აშკარად საპირისპიროდაა საქმე და დიდ პატივს ვცემ მას....მაგრამ ადამიანებს პატარა ცუდი ხელჩასაჭიდი უნდათ, რომ ვინმეს გადათელვას ეცადონ, რამდენად რა გამოსდით ეგ ცალკე საკითხია.... ოდნავ ძალას კი არ ატანენ ჭკუას, რომ იმის იქით იფიქრონ.... არადა ყოველთვის მზად ვიყავი მათთან სიახლოვისა და კარგი ურთიერთობისთვის, მაგრამ პირიქით ურჩევნიათ.... ასე რომ ყოველთვის ვეცდები გული გავუხარო იმ საზოგადოებას ვინც ხანდახან ჩემზე გულმოსული საკუთარ თავს აძლევს საშუალებას, რომ თავი დაიმცირონ.... : )))

ჯერ კიდევ გუშინ იყო მონანიების ბოლო დღე, მხოლოდ ერთ ადამიანს ვთხოვე პატიება....

და დღეს კეთილო საზოგადოებავ, მომიტევეთ რაც კი შემიცოდავს თქვენს წინაშე...... : )

თქვენ ყველას მოტევებული გაქვთ ჩემგან..... არ დაგავიწყდეთ, რომ qui vitia odit, homines odit ანუ ვისაც ცოდვის მიტევება არ შეუძლია, მას ადამიანები სძულს....

ესეც რა სიმბოლურიც უნდა იყოს Pieter Bruegel-ის Torre Di Babele, ბაბილონის გოდოლი : )